מְעוּנִיםha.me.'i.nimH4586
nazwa własnaHebrajski · Stary Testament
Meunita
ang. „Meunite"
rzeczownik · nazwa miejsca
4 wystąpień4 wersetów4 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H4586 — hebrajskie słowo מְעוּנִים (ha.me.'i.nim), nazwa własna o znaczeniu „Meunita" (ang. Meunite). W Biblii występuje 4 razy, w 4 księgach Starego Testamentu — najczęściej: 1 Księga Kronik (1×). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
4 wersetów1 Księga Kronik
1Krn 4:41הַמְּעוּנִ֨ים
Zapisani tu imiennie przyszli za czasów Ezechiasza, króla Judy, zniszczyli ich namioty i przybytki, które się tam znajdowały, doszczętnie wygubili ich i osiedlili się na ich miejscu. Tam bowiem były pastwiska dla ich trzód.
glosa: Meunitów
2 Księga Kronik
2Krn 26:7וְהַמְּעוּנִֽים׃
Wspomagał go bowiem Bóg przeciw Filistynom i Arabom, którzy mieszkali w Gur-Baal, i przeciw Meunitom.
glosa: i Meunitów
Księga Ezdrasza
Księga Nehemiasza
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).