Księga Liczb 28interlinia hebrajsko-polska

I Pan powiedział do Mojżesza:

Rozkaż synom Izraela i powiedz im: Przestrzegajcie składania mi w wyznaczonym czasie mojej ofiary, mojego pokarmu dla moich spalanych ofiar na miłą woń dla mnie.

I powiedz im: To jest ofiara spalana, którą będziecie składać Panu: dwa roczne baranki bez skazy codziennie, na nieustanne całopalenie;

Jednego baranka będziesz składać rankiem, a drugiego wieczorem.

Do tego na ofiarę pokarmową jedną dziesiątą efy mąki pszennej zmieszanej z jedną czwartą hinu wytłoczonej oliwy.

To jest nieustanne całopalenie, które ustalono na górze Synaj jako miłą woń, ofiarę spalaną dla Pana.

A jej ofiarą z płynów będzie jedna czwarta hinu na jednego baranka; ofiarę z płynów, z mocnego napoju, wylejesz w miejscu świętym dla Pana.

Drugiego baranka będziesz składał wieczorem; złożysz go podobnie jak poranną ofiarę pokarmową i ofiarę z płynów – jako ofiarę spalaną na miłą woń dla Pana.

Lecz w dniu szabatu złożysz dwa roczne baranki bez skazy i dwie dziesiąte efy mąki pszennej zmieszanej z oliwą na ofiarę z pokarmów wraz z jej ofiarą z płynów.

To jest całopalenie sobotnie w każdy szabat, oprócz nieustannego całopalenia i jego ofiary z płynów.

A na początku każdego waszego miesiąca będziecie składać Panu całopalenie: dwa młode cielce, jednego barana, siedem rocznych baranków bez skazy;

I trzy dziesiąte efy mąki pszennej zmieszanej z oliwą na ofiarę pokarmową na każdego cielca oraz dwie dziesiąte efy mąki pszennej zmieszanej z oliwą na ofiarę pokarmową na każdego barana;

I jedną dziesiątą efy mąki pszennej zmieszanej z oliwą na ofiarę pokarmową na każdego baranka jako całopalenie na miłą woń, ofiarę spalaną dla Pana.

Ich ofiarami z płynów będą: pół hinu wina na każdego cielca, jedna trzecia hinu na każdego barana i jedna czwarta hinu na każdego baranka; to jest całopalenie na nowiu księżyca przez wszystkie miesiące roku.

Także jednego kozła ze stada jako ofiarę za grzech będziecie składać Panu oprócz nieustannego całopalenia oraz jego ofiary z płynów.

A pierwszego miesiąca, czternastego dnia, jest Pascha Pana.

A piętnastego dnia tego miesiąca jest uroczyste święto: przez siedem dni będziecie jeść przaśne chleby.

Pierwszego dnia będzie święte zgromadzenie, nie będziecie wykonywać żadnej ciężkiej pracy.

Lecz złożycie Panu ofiarę spalaną na całopalenie: dwa młode cielce, jednego barana i siedem rocznych baranków. Mają być bez skazy.

A ich ofiara pokarmowa będzie z mąki pszennej zmieszanej z oliwą: będziecie składać trzy dziesiąte efy na każdego cielca, a dwie dziesiąte na każdego barana;

Po jednej dziesiątej efy złożysz na każdego baranka z tych siedmiu baranków;

I jednego kozła na ofiarę za grzech, na dokonanie przebłagania za was.

Będziecie to wszystko składać oprócz porannego całopalenia, które jest nieustannym całopaleniem.

Tak każdego dnia przez te siedem dni będziecie składać pokarm ofiary spalanej na miłą woń dla Pana. Będziecie to składać oprócz nieustannego całopalenia i jego ofiary z płynów.

A siódmego dnia będziecie mieli święte zgromadzenie; nie będziecie wykonywać żadnej ciężkiej pracy.

A w dniu pierwocin, gdy będziecie składać Panu nową ofiarę pokarmową, gdy się wypełnią wasze tygodnie, będziecie mieli święte zgromadzenie; nie będziecie wykonywać żadnej ciężkiej pracy.

I złożycie Panu całopalenie na miłą woń: dwa młode cielce, jednego barana, siedem rocznych baranków.

A na ich ofiarę pokarmową z mąki pszennej zmieszanej z oliwą: trzy dziesiąte efy na każdego cielca, dwie dziesiąte na każdego barana;

Po jednej dziesiątej na każdego baranka z tych siedmiu baranków;

I jednego kozła z kóz na dokonanie przebłagania za was.

Będziecie to wszystko składać oprócz nieustannego całopalenia i jego ofiary pokarmowej, które mają być bez skazy, wraz z ich ofiarami z płynów.