List do Galacjan 4interlinia grecko-polska

Mówię więc: Dopóki dziedzic jest dzieckiem, niczym się nie różni od sługi, chociaż jest panem wszystkiego.

Lecz jest poddany opiekunom i zarządcom aż do czasu wyznaczonego przez ojca.

Podobnie i my, gdy byliśmy dziećmi, byliśmy w niewoli żywiołów tego świata.

Lecz gdy nadeszła pełnia czasu, Bóg posłał swego Syna, zrodzonego z kobiety, zrodzonego pod prawem;

Aby wykupił tych, którzy byli pod prawem, abyśmy dostąpili usynowienia.

A ponieważ jesteście synami, Bóg posłał do waszych serc Ducha swego Syna, wołającego: Abba, Ojcze!

Tak więc już nie jesteś sługą, ale synem, a jeśli synem, to i dziedzicem Bożym przez Chrystusa.

Wprawdzie dawniej, gdy nie znaliście Boga, służyliście tym, którzy z natury nie są bogami.

Ale teraz, gdy poznaliście Boga, a raczej gdy zostaliście przez Boga poznani, jakże możecie ponownie wracać do słabych i nędznych żywiołów, którym ponownie chcecie służyć?

Zachowujecie dni i miesiące, pory i lata.

Boję się o was, czy przypadkiem na próżno nie trudziłem się nad wami.

Bracia, proszę was, bądźcie tacy jak ja, gdyż i ja jestem taki jak wy. W niczym mnie nie skrzywdziliście.

Wiecie przecież, że pierwszy raz głosiłem wam ewangelię w słabości ciała.

A mojej cielesnej próby nie lekceważyliście sobie ani nie wzgardziliście, ale przyjęliście mnie jak anioła Boga, jak samego Chrystusa Jezusa.

Gdzież więc się podziało to wasze błogosławieństwo? Daję wam bowiem świadectwo, że gdyby to było możliwe, wyłupilibyście sobie oczy i dali je mnie.

Czy mówiąc wam prawdę, stałem się waszym nieprzyjacielem?

Gorliwie o was zabiegają niedobrze, lecz chcą was odłączyć, abyście o nich zabiegali.

A zawsze jest dobrze zabiegać gorliwie o to, co dobre, a nie tylko wtedy, gdy jestem obecny wśród was.

Moje dzieci, które znowu w bólach rodzę, aż Chrystus w was się ukształtuje;

Chciałbym teraz być wśród was i zmienić swój głos, ponieważ jestem zaniepokojony o was.

Powiedzcie mi, wy, którzy chcecie być pod prawem, czy nie słuchacie, co mówi prawo?

Napisane jest bowiem, że Abraham miał dwóch synów, jednego z niewolnicy, a drugiego z wolnej.

Lecz ten z niewolnicy urodził się według ciała, ten zaś z wolnej – według obietnicy.

Ma to znaczenie alegoryczne: te kobiety oznaczają dwa przymierza: jedno z góry Synaj, które rodzi w niewolę – jest nim Hagar.

Hagar bowiem to góra Synaj w Arabii, a odpowiada ona dzisiejszemu Jeruzalem, bo jest ono w niewoli wraz ze swoimi dziećmi.

Natomiast Jeruzalem, które jest w górze, jest wolne i ono jest matką nas wszystkich.

Napisane jest bowiem: Raduj się, niepłodna, która nie rodzisz, wykrzyknij i zawołaj, która nie znasz bólów porodowych, bo ta opuszczona ma więcej dzieci niż ta, która ma męża.

My więc, bracia, jak Izaak jesteśmy dziećmi obietnicy.

Lecz jak kiedyś ten, który urodził się według ciała, prześladował tego, który urodził się według Ducha, tak dzieje się i teraz.

Co jednak mówi Pismo? Wypędź niewolnicę i jej syna. Nie będzie bowiem syn niewolnicy dziedziczył z synem wolnej.

Tak więc, bracia, nie jesteśmy dziećmi niewolnicy, ale wolnej.