Księga Psalmów 18

Przedniejszemu śpiewakowi pieśń Dawida, sługi Pańskiego, który mówił do Pana słowa tej pieśni onego dnia, gdy go Pan wyrwał z rąk wszystkich nieprzyjaciół jego, i z ręki Saulowej; i rzekł:

Będę cię miłował, Panie, mocy moja.

Rozmiłuję się ciebie, Panie, mocy moja!

Pan moją skałą, moją twierdzą i wybawicielem. Mój Bóg moją opoką, której będę ufał, moją tarczą i rogiem mego zbawienia, moją warownią.

Pan opoką moją, twierdzą moją, i wybawicielem moim; Bóg mój skała moja, w nim będę ufał; tarcza moja, i róg zbawienia mego, ucieczka moja.

Wezwę Pana, który jest godny chwały, a będę wybawiony od moich wrogów.

Wzywałem Pana chwalebnego, a od nieprzyjaciół moich byłem wybawiony.

Ogarnęły mnie boleści śmierci i zatrwożyły mnie potoki bezbożnych.

Ogarnęły mię były boleści śmierci, a potoki niepobożnych zatrwożyły mię.

Boleści piekła mnie oplotły, pochwyciły mnie sidła śmierci.

Boleści grobu ogarnęły mię były, zachwyciły mię sidła śmierci.

W moim utrapieniu wzywałem Pana i wołałem do mego Boga. Ze swojej świątyni usłyszał mój głos, a moje wołanie dotarło przed jego oblicze, do jego uszu.

W utrapieniu mojem wzywałem Pana, i wołałem do Boga mego; wysłuchał z kościoła swego głos mój, a wołanie moje przed oblicznością jego przyszło do uszów jego.

Wtedy ziemia poruszyła się i zadrżała, a posady gór zatrzęsły się i zachwiały od jego gniewu.

Tedy się ziemia wzruszyła i zadrżała, a fundamenty gór zatrząsnęły się, i wzruszyły się od gniewu jego.

Z jego nozdrzy unosił się dym, z jego ust buchnął ogień trawiący, węgle zapaliły się od niego.

Występował dym z nozdrzy jego, węgle się rozpaliły od niego.

Nachylił niebiosa i zstąpił, a ciemność była pod jego stopami.

Nakłonił niebios, i zstąpił, a ciemność była pod nogami jego.

Dosiadł cherubina i latał; latał na skrzydłach wiatru.

A wsiadłszy na Cheruba, latał; latał na skrzydłach wiatrowych.

Z ciemności zrobił sobie ukrycie, namiotem wokół niego były ciemne wody i gęste obłoki nieba.

Uczynił sobie z ciemności ukrycie, około siebie namiot swój z ciemnych wód, i z gęstych obłoków.

Przed jego blaskiem rozeszły się jego obłoki, grad i węgle ogniste.

Od blasku przed nim rozeszły się obłoki jego, grad i węgle ogniste.

I zagrzmiał Pan na niebiosach, Najwyższy wydał swój głos, grad i węgle ogniste.

I zagrzmiał na niebie Pan, a Najwyższy wydał głos swój, grad i węgle ogniste.

Wypuścił swe strzały i rozproszył ich, cisnął błyskawicami i ich rozgromił.

Wypuścił strzały swe, i rozproszył ich, a błyskawicami gęstemi rozgromił ich.

I ukazały się głębiny wód, i odsłoniły się fundamenty świata od twojego upomnienia, Panie, i od podmuchu tchnienia twoich nozdrzy.

I okazały się głębokości wód, a odkryte są grunty świata na fukanie twoje, Panie! i na tchnienie wiatru nozdrzy twoich.

Posłał z wysoka, chwycił mnie, wyciągnął mnie z wielkich wód.

Posławszy z wysokości zachwycił mię; wyciągnął mię z wód wielkich.

Ocalił mnie od potężnego wroga mego i od tych, którzy mnie nienawidzą, choć byli ode mnie mocniejsi.

Wyrwał mię od mocnego nieprzyjaciela mego, i od tych, którzy mię mieli w nienawiści, choć byli mocniejszymi nad mię.

Zaskoczyli mnie w dniu mego utrapienia, lecz Pan był moją podporą.

Uprzedzili mię byli w dzień utrapienia mego; ale Pan był podporą moją.

Wyprowadził mnie na miejsce przestronne, wybawił mnie, bo mnie sobie upodobał.

Wywiódł mię na przestrzeństwo; wyrwał mię, iż mię umiłował.

Nagrodził mnie Pan według mojej sprawiedliwości, oddał mi według czystości moich rąk.

Nagrodził mi Pan według sprawiedliwości mojej; według czystości rąk moich oddał mi.

Strzegłem bowiem dróg Pana i nie odstąpiłem niegodziwie od mego Boga.

Bom strzegł dróg Pańskich, anim odstąpił niezbożnie od Boga mego.

Bo miałem przed oczyma wszystkie jego nakazy i nie odrzucałem od siebie jego praw.

Bom miał wszystkie sądy jego przed oczyma memi, a ustaw jego nie odrzucałem od siebie.

Byłem wobec niego nienaganny i wystrzegałem się swojej nieprawości.

Owszem, byłem szczerym przed nim, a strzegłem się od nieprawości mojej.

Dlatego oddał mi Pan według mojej sprawiedliwości, według czystości moich rąk przed jego oczyma.

Przetoż oddał mi Pan według sprawiedliwości mojej, według czystości rąk moich, która była przed oczyma jego.

Ty z miłosiernym miłosiernie się obejdziesz, a z człowiekiem nienagannym postąpisz nienagannie.

Ty, Panie! z miłosiernym miłosiernie się obejdziesz, a z mężem szczerym szczerze sobie postąpisz.

Wobec czystego okażesz się czysty, a wobec przewrotnego postąpisz przewrotnie;

Z uprzejmym uprzejmie się obejdziesz, a z przewrotnym przewrotnie sobie postąpisz;

Ty bowiem lud strapiony wybawisz, a oczy wyniosłe poniżysz.

Albowiem ty lud utrapiony wybawisz, a oczy wyniosłe poniżysz.

Bo ty zapalisz moją pochodnię; Pan, Bóg mój, rozjaśni moje ciemności.

Ty zaiste rozświecisz pochodnię moję; Pan, Bóg mój, oświeci ciemności moje.

Bo z tobą przebiłem się przez wojsko, z moim Bogiem przeskoczyłem mur.

Gdyż z tobą przebiłem się przez wojsko, a z Bogiem moim przeskoczyłem mur.

Droga Boga jest doskonała, słowo Pana w ogniu wypróbowane. Tarczą jest dla wszystkich, którzy mu ufają.

Droga Boża doskonała jest; słowo Pańskie jest ogniem wypławione. Tarczą jest wszystkich, którzy w nim ufają.

Bo któż jest Bogiem oprócz Pana? Któż skałą oprócz naszego Boga?

Bo któż jest Bóg, oprócz Pana? a kto opoką, oprócz Boga naszego?

To Bóg, który przepasuje mnie mocą i doskonałą czyni moją drogę.

On jest Bogiem, który mię opasuje mocą, a czyni prostą drogę moję.

Moje nogi czyni jak u łani i stawia mnie na wyżynach.

Krzepi nogi moje jako jelenie, a na wysokich miejscach moich stawia mię.

Ćwiczy moje ręce do walki, tak że mogę kruszyć spiżowy łuk swymi ramionami.

Ćwiczy ręce moje do boju, tak, iż kruszę łuk miedziany ramionami swemi.

Dałeś mi też tarczę swego zbawienia i wspierała mnie twoja prawica, a twoja dobrotliwość uczyniła mnie wielkim.

Dałeś mi też tarcz zbawienia twego, a prawica twoja podpierała mię, i dobrotliwość twoja uwielmożyła mię.

Rozszerzyłeś ścieżkę dla mych kroków, tak że moje stopy się nie zachwiały.

Rozszerzyłeś kroki moje podemną, tak, że się nie zachwiały golenie moje.

Ścigałem moich wrogów i dopadłem ich, nie zawróciłem, aż ich nie wytraciłem.

Goniłem nieprzyjaciół moich, a doścignąłem ich: i nie wróciłem się, ażem ich wytracił.

Powaliłem ich tak, że nie mogli powstać, upadli pod moje stopy.

Poraziłem ich tak, iż nie mogli powstać; upadli pod nogi moje.

Przepasałeś mnie mocą do walki, powaliłeś pod moje stopy moich przeciwników.

Tyś mię opasał mocą ku bitwie; powstawających przeciwko mnie obaliłeś pod mię.

Zmuszałeś moich wrogów do ucieczki, abym wykorzenił tych, którzy mnie nienawidzą.

Podałeś mi tył nieprzyjaciół moich, abym tych, którzy mię nienawidzą, wykorzenił.

Wołali, lecz nie było nikogo, kto by ich wybawił; wołali do Pana, lecz ich nie wysłuchał.

Wołalić, ale nie był, ktoby ich wybawił; do Pana, ale ich nie wysłuchał.

Starłem ich jak proch na wietrze, wyrzuciłem jak błoto uliczne.

I potarłem ich, jako proch od wiatru; jako błoto na ulicach podeptałem ich.

Wyzwoliłeś mnie od kłótni ludzkich, ustanowiłeś mnie głową narodów. Będzie mi służył lud, którego nie znałem.

Wyrwałeś mię od zwad ludzkich, a postawiłeś mię głową narodom; lud, któregom nie znał, służył mi.

Jak tylko usłyszą o mnie, będą mi posłuszni, cudzoziemcy będą udawać uległość.

Skoro usłyszeli, byli mi posłuszni; cudzoziemcy obłudnie mi się poddawali.

Cudzoziemcy zmarnieją i będą drżeć w swoich warowniach.

Cudzoziemcy opadli, a drżeli w zamknieniach swoich.

Pan żyje, niech będzie błogosławiona moja skała, niech będzie wywyższony Bóg mego zbawienia.

Żyje Pan, błogosławiona opoka moja; przetoż niech będzie wywyższony Bóg zbawienia mego.

Bóg dokonuje za mnie zemsty i poddaje mi narody.

Bóg jest, który mi zleca pomsty, i podbija mi narody.

Ty wyzwalasz mnie od moich wrogów; ty wywyższyłeś mnie ponad moich przeciwników, ocaliłeś mnie od gwałtownika.

Tyś wybawiciel mój od nieprzyjaciół moich; tyś mię nad powstawających przeciwko mnie wywyższył; od męża drapieżnego wyrwałeś mię.

Dlatego będę cię, Panie, sławił wśród narodów i będę śpiewał twemu imieniu.

Przetoż cię, Panie! będę wyznawał między narodami, a będę śpiewał imieniowi twemu. Boś zacnie wybawił króla swego, a czynisz miłosierdzie pomazańcowi swemu Dawidowi, i nasieniu jego, aż na wieki.

Bo dajesz wielkie wybawienie swemu królowi i na wieki okazujesz miłosierdzie swemu pomazańcowi Dawidowi i jego potomstwu.