Ewangelia Jana 12

UBGNa sześć dni przed Paschą Jezus przyszedł do Betanii, gdzie był Łazarz, który umarł, a którego wskrzesił z martwych.

UBGTam przygotowali mu wieczerzę, a Marta usługiwała. Łazarz zaś był jednym z tych, którzy razem z nim siedzieli przy stole.

UBGWówczas Maria, wziąwszy funt bardzo drogiej maści nardowej, namaściła nogi Jezusa i wytarła je swoimi włosami, a dom napełnił się wonią tej maści.

UBGWtedy jeden z jego uczniów, Judasz Iskariota, syn Szymona, ten, który miał go zdradzić, powiedział:

UBGDlaczego tej maści nie sprzedano za trzysta groszy i nie rozdano ich ubogim?

UBGA to mówił nie dlatego, że troszczył się o ubogich, ale ponieważ był złodziejem i miał sakiewkę, a nosił to, co do niej włożono.

UBGWtedy Jezus powiedział: Zostaw ją; zachowała to na dzień mego pogrzebu.

UBGUbogich bowiem zawsze macie u siebie, ale mnie nie zawsze będziecie mieć.

UBGWtedy wielu Żydów dowiedziało się, że tam jest; i przyszli nie tylko z powodu Jezusa, ale także, by zobaczyć Łazarza, którego wskrzesił z martwych.

UBGI naradzali się naczelni kapłani nad tym, żeby zabić również Łazarza;

UBGGdyż z jego powodu wielu spośród Żydów odstąpiło i uwierzyło w Jezusa.

UBGNazajutrz mnóstwo ludzi, którzy przyszli na święto, usłyszawszy, że Jezus idzie do Jerozolimy;

UBGNabrało gałązek palmowych, wyszło mu naprzeciw i wołało: Hosanna! Błogosławiony, który przychodzi w imieniu Pana, król Izraela!

UBGA Jezus, znalazłszy oślątko, wsiadł na nie, jak jest napisane:

UBGNie bój się, córko Syjonu. Oto twój król przychodzi, siedząc na oślątku.

UBGZ początku jego uczniowie tego nie zrozumieli, ale gdy Jezus został uwielbiony, wtedy przypomnieli sobie, że to było o nim napisane i że mu tak uczynili.

UBGDawali więc świadectwo ludzie, którzy z nim byli, gdy Łazarza wywołał z grobowca i wskrzesił go z martwych.

UBGDlatego też ludzie wyszli mu naprzeciw, bo usłyszeli, że on uczynił ten cud.

UBGWtedy faryzeusze mówili między sobą: Widzicie, że nic nie zdziałacie. Oto świat poszedł za nim.

UBGA wśród tych, którzy przychodzili do Jerozolimy, żeby oddać cześć Bogu w święto, byli pewni Grecy.

UBGOni to przyszli do Filipa, który był z Betsaidy w Galilei, i prosili go: Panie, chcemy zobaczyć Jezusa.

UBGFilip przyszedł i powiedział Andrzejowi, a z kolei Andrzej i Filip powiedzieli Jezusowi.

UBGA Jezus im odpowiedział: Nadeszła godzina, aby Syn Człowieczy został uwielbiony.

UBGZaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Jeśli ziarno pszenicy, wpadłszy w ziemię, nie obumrze, samo zostaje. Jeśli jednak obumrze, wydaje obfity plon.

UBGKto miłuje swoje życie, utraci je, a kto nienawidzi swego życia na tym świecie, zachowa je na życie wieczne.

UBGJeśli ktoś mi służy, niech idzie za mną, a gdzie ja jestem, tam będzie i mój sługa. A jeśli ktoś będzie mi służył, uczci go mój Ojciec.

UBGTeraz moja dusza jest zatrwożona. I cóż powiem? Ojcze, zachowaj mnie od tej godziny? Przecież dlatego przyszedłem na tę godzinę.

UBGOjcze, uwielbij swoje imię. Wtedy rozległ się głos z nieba: Uwielbiłem i jeszcze uwielbię.

UBGA ludzie, którzy stali i słyszeli, mówili: Zagrzmiało. A inni mówili: Anioł do niego przemówił.

UBGJezus odpowiedział: Ten głos rozległ się nie ze względu na mnie, ale ze względu na was.

UBGTeraz odbywa się sąd tego świata, teraz władca tego świata będzie wyrzucony precz.

UBGA ja, jeśli będę wywyższony nad ziemię, pociągnę wszystkich do siebie.

UBGA mówił to, dając znać, jaką śmiercią miał umrzeć.

UBGLudzie mu odpowiedzieli: Dowiedzieliśmy się z prawa, że Chrystus trwa na wieki. Jakże więc ty możesz mówić, że Syn Człowieczy musi być wywyższony? Któż to jest Syn Człowieczy?

UBGWtedy Jezus powiedział im: Jeszcze przez krótki czas jest z wami światłość. Chodźcie więc, dopóki macie światłość, żeby was ciemność nie ogarnęła. Bo kto chodzi w ciemności, nie wie, dokąd idzie.

UBGDopóki macie światłość, wierzcie w światłość, abyście byli synami światłości. Gdy Jezus to powiedział, odszedł i ukrył się przed nimi.

UBGA choć tak wiele cudów uczynił wobec nich, jednak nie uwierzyli w niego;

UBGAby się wypełniło słowo, które powiedział prorok Izajasz: Panie, któż uwierzył naszemu głoszeniu? I komu ramię Pańskie zostało objawione?

UBGDlatego nie mogli uwierzyć, bo jeszcze Izajasz powiedział:

UBGZaślepił ich oczy i zatwardził ich serce, aby oczami nie widzieli i sercem nie zrozumieli, aby się nie nawrócili, żebym ich nie uzdrowił.

UBGTo powiedział Izajasz, gdy widział jego chwałę i mówił o nim.

UBGJednak i z przełożonych wielu uwierzyło w niego, ale z powodu faryzeuszy nie wyznawali go, aby nie wyłączono ich z synagogi.

UBGUmiłowali bowiem chwałę ludzką bardziej niż chwałę Bożą.

UBGA Jezus wołał: Kto wierzy we mnie, nie we mnie wierzy, ale w tego, który mnie posłał.

UBGI kto mnie widzi, widzi tego, który mnie posłał.

UBGJa, światłość, przyszedłem na świat, aby każdy, kto wierzy we mnie, nie pozostał w ciemności.

UBGA jeśli ktoś słucha moich słów, a nie uwierzy, ja go nie sądzę. Nie przyszedłem bowiem po to, żeby sądzić świat, ale żeby zbawić świat.

UBGKto mną gardzi i nie przyjmuje moich słów, ma kogoś, kto go sądzi: słowo, które ja mówiłem, ono go osądzi w dniu ostatecznym.

UBGBo ja nie mówiłem sam od siebie, ale ten, który mnie posłał, Ojciec, on mi dał nakaz, co mam powiedzieć i co mówić.

UBGI wiem, że jego nakaz jest życiem wiecznym. Dlatego to, co ja wam mówię, mówię tak, jak mi powiedział Ojciec.