Księga Psalmów 105

Wysławiajcie Pana, wzywajcie jego imienia, opowiadajcie jego dzieła wśród narodów.

Wysławiajcie Pana; ogłaszajcie imię jego; opowiadajcie między narodami sprawy jego.

Śpiewajcie mu, śpiewajcie mu psalmy, rozmawiajcie o wszystkich jego cudach.

Śpiewajcie mu, śpiewajcie mu psalmy, rozmawiajcie o wszystkich cudach jego.

Chlubcie się jego świętym imieniem, niech się weseli serce szukających Pana.

Chlubcie się imieniem świętem jego; niech się weseli serce szukających Pana.

Szukajcie Pana i jego mocy, szukajcie zawsze jego oblicza.

Szukajcież Pana i mocy jego; szukajcie oblicza jego zawsze.

Przypominajcie sobie dzieła, które czynił; jego cuda i wyroki jego ust.

Przypominajcie sobie dziwy jego, które czynił, cuda jego i sądy ust jego.

Wy, potomkowie Abrahama, jego słudzy; wy, synowie Jakuba, jego wybrańcy!

Wy nasienie Abrahama, sługi jego! Wy synowie Jakóbowi, wybrani jego!

On jest Panem, naszym Bogiem, jego sądy po całej ziemi.

Onci jest Pan, Bóg nasz, po wszystkiej ziemi sądy jego.

Pamięta wiecznie o swoim przymierzu; o słowie, które nakazał po tysiąc pokoleń;

Pamięta wiecznie na przymierze swoje: na słowo, które przykazał aż do tysiącznego pokolenia;

O przymierzu, które zawarł z Abrahamem, i o przysiędze złożonej Izaakowi.

Które postanowił z Abrahamem, i na przysięgę swą uczynioną Izaakowi.

Ustanowił je jako prawo dla Jakuba, dla Izraela jako wieczne przymierze;

Bo je postanowił Jakóbowi za ustawę, a Izraelowi za umowę wieczną.

Mówiąc: Tobie dam ziemię Kanaan jako dział waszego dziedzictwa;

Mówiąc: Tobie dam ziemię Chananejską za sznur dziedzictwa waszego;

Kiedy ich było niewielu, nieliczni i obcy w niej.

Kiedy ich był mały poczet, prawie mały poczet, a jeszcze w niej byli przychodniami.

I wędrowali od narodu do narodu, z jednego królestwa do innego ludu;

Przechodzili zaiste od narodu do narodu, a z królestwa innego ludu;

Nikomu nie pozwolił ich krzywdzić, nawet karcił królów z ich powodu, mówiąc:

Nie dopuszczał nikomu, aby im miał krzywdę czynić; nawet karał dla nich i królów, mówiąc:

Nie dotykajcie moich pomazańców, a moim prorokom nie czyńcie nic złego.

Nie tykajcie pomazańców moich, a prorokom moim nie czyńcie nic złego.

Potem przywołał głód na ziemię i zniszczył cały zapas chleba.

Gdy przywoławszy głód na ziemię, wszystkę podporę chleba pokruszył.

Posłał przed nimi męża, Józefa, który został sprzedany jako niewolnik;

Posłał przed nimi męża, który był za niewolnika sprzedany, to jest Józefa;

Którego nogi ranili pętami, a w żelazo zakuto jego ciało;

Którego nogi pętami trapili, a żelazo ścisnęło ciało jego,

Aż do tego czasu, gdy jego słowo się spełniło, słowo Pana doświadczało go.

Aż do onego czasu, gdy się o nim wzmianka stała; mowa Pańska doświadczała go.

Posłał król i kazał go uwolnić, władca narodu wypuścił go na wolność.

Posławszy król kazał go puścić; ten, który panował nad narodami, wolnym go uczynił.

Ustanowił go panem swego domu i władcą wszystkich swoich posiadłości;

Postanowił go panem domu swego, i książęciem nad wszystką dzierżawą swoją,

Aby rządził jego dostojnikami według swego uznania i jego starszych nauczał mądrości.

Aby władał i książętami jego według zdania duszy swojej, i starców jego mądrości nauczał.

Potem Izrael wszedł do Egiptu, a Jakub był gościem w ziemi Chama;

Potem wszedł Izrael do Egiptu, a Jakób był gościem w ziemi Chamowej;

Gdzie Bóg bardzo rozmnożył swój lud i uczynił go potężniejszym od jego wrogów.

Gdzie rozmnożył Bóg lud swój bardzo, i uczynił go możniejszym nad nieprzyjaciół jego.

Odmienił ich serca, żeby znienawidzili jego lud i postępowali przebiegle wobec jego sług.

Odmienił serce ich, iż mieli w nienawiści lud jego, a zmyślali zdrady przeciw sługom jego.

Posłał Mojżesza, swego sługę, i Aarona, którego wybrał;

Posłał Mojżesza, sługę swego i Aarona, którego obrał;

Pokazali im jego znaki i cuda w ziemi Chama.

Którzy im przedłożyli słowa znaków jego, i cuda w ziemi Chamowej.

Zesłał ciemności i nastał mrok, i nie buntowali się przeciw jego słowu.

Posłał ciemności, i zaćmiło się, a nie byli odpornymi słowu jego.

Zamienił ich wody w krew i pozabijał ich ryby.

Obrócił wody ich w krew, a pomorzył ryby w nich.

Ich ziemia wydała mnóstwo żab, były nawet w komnatach królewskich.

Wydała ziemia ich mnóstwo żab, i były w pałacach królów ich.

Rozkazał i zjawiły się rozmaite muchy i wszy w całym ich kraju.

Rzekł, a przyszła rozmaita mucha, i mszyce we wszystkich granicach ich.

Zesłał grad zamiast deszczu, ogień płonący na ich ziemię.

Dał grad miasto deszczu, ogień palący na ziemię ich.

Zniszczył ich winnice i figowce i połamał drzewa w ich kraju.

Także potłukł winnice ich, i figi ich, a pokruszył drzewa w granicach ich.

Rozkazał i zjawiła się szarańcza, niezliczone mnóstwo larw;

Rzekł, a przyszła szarańcza, i chrząszczów niezliczone mnóstwo;

I pożarły całą zieleń w ich kraju, i zjadły płody ich ziemi.

I pożarły wszelkie ziele w ziemi ich, a pojadły urodzaje ziemi ich.

Zabił też wszystko, co pierworodne w ich ziemi, pierwociny wszelkiej ich siły.

Nawet pobił wszystko pierworodztwo w ziemi ich, początek wszystkiej siły ich.

Wyprowadził ich ze srebrem i złotem i nie było słabego wśród ich plemion.

Tedy ich wywiódł ze srebrem i ze złotem, a nie był nikt słaby między pokoleniem ich.

Egipt się radował, gdy wychodzili, bo ogarnął go strach przed nimi.

Radował się Egipt, gdy oni wychodzili; albowiem był przypadł na nich strach ich.

Rozpostarł obłok jak osłonę, a ogień, by świecił w nocy.

Rozpostarł obłok na okrycie ich, a ogień na oświecanie nocy.

Na ich żądanie zesłał przepiórki i nasycił ich chlebem z nieba.

Na żądanie ich przywiódł przepiórki, a chlebem niebieskim nasycił ich.

Otworzył skałę i trysnęły wody, popłynęły po suchych miejscach jak rzeka;

Otworzył skałę i wypłynęły wody, a płynęły po suchych miejscach jako rzeka.

Pamiętał bowiem o swoim świętym słowie i o Abrahamie, swym słudze.

Albowiem wspomniał na słowo świętobliwości swojej, które rzekł do Abrahama, sługi swego.

Wyprowadził swój lud wśród wesela, swoich wybranych wśród radości.

Przetoż wywiódł lud swój z weselem, a z śpiewaniem wybranych swoich.

I dał im ziemię pogan, i zawładnęli dorobkiem narodów;

I podał im ziemię pogan, a posiedli prace narodów.

Aby zachowywali jego nakazy i przestrzegali jego praw. Alleluja.

Aby zachowali ustawy jego, a prawa jego przestrzegali. Halleluja.