Księga Psalmów 104

Błogosław, moja duszo, Pana. Panie, mój Boże, jesteś bardzo wielki; odziałeś się w chwałę i majestat.

Błogosław, duszo moja! Panu. Panie, Boże mój! wielceś jest wielmożnym; chwałę i ozdobę przyoblokłeś.

Okryłeś się światłością jak szatą, rozciągnąłeś niebiosa jak zasłonę.

Przyodziałeś się światłością jako szatą; rozciągnąłeś niebiosa jako oponę.

Zbudowałeś na wodach swoje komnaty, czynisz obłoki swym rydwanem, chodzisz na skrzydłach wiatru.

Któryś zasklepił na wodach pałace swoje; który używasz obłoków miasto wozów; który chodzisz na skrzydłach wiatrowych;

Czynisz swoich aniołów duchami, swe sługi ogniem płonącym.

Który czynisz duchy posłami swymi; ty czynisz sługi swe ogniem pałającym.

Założyłeś fundamenty ziemi, tak że się nigdy nie zachwieje.

Ugruntowałeś ziemię na słupach jej, tak, że się nie poruszy na wieki wieczne.

Okryłeś ją głębią jak szatą, wody stanęły nad górami.

Przepaścią jako szatą przyodziałeś ją był, tak, że wody stały nad górami.

Na twoje zgromienie rozbiegły się, a na głos twego grzmotu szybko pouciekały.

Na zgromienie twojerozbiegły się, a na głos pogromu twego prędko zuciekały.

Wzniosły się ponad góry, zniżyły się w doliny, na miejsce, które dla nich założyłeś.

Wstąpiły góry, zniżyły się doliny na miejsce, któreś im założył.

Wyznaczyłeś im granicę, aby jej nie przekroczyły ani nie powróciły, by okryć ziemię.

Zamierzyłeś im kres, aby go nie przestępowały, ani się wracały na okrycie ziemi.

Wypuszczasz źródła po dolinach, aby płynęły między górami;

Który wypuszczasz źródła po dolinach, aby płynęły między górami,

I napoiły wszystkie zwierzęta polne, dzikie osły gaszą w nich swoje pragnienie.

A napój dawały wszystkiemu zwierzowi polnemu; a z nich gaszą leśne osły pragnienie swoje.

Przy nich mieszka ptactwo niebieskie i śpiewa pośród gałęzi.

Przy nich mieszka ptastwo niebieskie, a z pośród gałązek głos wydaje.

Nawadniasz góry ze swoich komnat, owocami twoich dzieł syci się ziemia.

Który pokrapiasz góry z pałaców swoich, aby się z owoców spraw twoich nasycała ziemia.

Sprawiasz, że rośnie trawa dla bydła i zioła na użytek człowieka, żeby dobywał chleb z ziemi;

Za twoją sprawą rośnie trawa dla bydła, a zioła na pożytek człowieczy; ty wywodzisz chleb z ziemi:

I wino, które rozwesela serce człowieka, i oliwę, od której rozjaśnia się twarz, i chleb, który krzepi serce ludzkie.

I wino, które uwesela serce człowiecze, od którego się lśni twarz jako od oleju; i chleb, który zatrzymuje żywot ludzki.

Nasycone są drzewa Pana, cedry Libanu, które zasadził;

Nasycone bywają i drzewa Pańskie, i cedry Libanu, których nasadził;

Na których ptaki mają swe gniazda; jedliny, na których bocian ma swój dom.

Na których ptaki gniazda swe mają, i bocian na jedlinach ma dom swój.

Wysokie góry są dla górskich kozłów, a skały są schronieniem dla królików.

Góry wysokie dzikim kozom, a skały są ucieczką królikom.

Uczynił księżyc, aby odmierzał czas; słońce zna swój zachód.

Uczynił miesiąc dla pewnych czasów, a słońce zna zachód swój.

Sprowadzasz ciemność i nastaje noc, w której wychodzą wszystkie zwierzęta leśne.

Przywodzisz ciemność, i bywa noc, w którą wychodzą wszystkie zwierzęta leśne.

Lwiątka ryczą za łupem i szukają swego pokarmu od Boga.

Lwięta ryczą do łupu, i szukają od Boga pokarmu swego.

Słońce wstaje, schodzą się razem i kładą się w swoich jamach.

Lecz gdy słońce wznijdzie, zaś się zgromadzają, i w jamach swoich kładą się.

Wtedy wychodzi człowiek do swojej roboty i do swojej pracy aż do wieczora.

Tedy wychodzi człowiek do roboty swojej, i do pracy swojej aż do wieczora.

O, jak liczne są twoje dzieła, Panie! Wszystkie je uczyniłeś mądrze, ziemia jest pełna twego bogactwa.

O jakoż wielkie są sprawy twoje, Panie! te wszystkie mądrześ uczynił, a napełniona jest ziemia bogactwem twojem.

Oto morze wielkie i szerokie, w nim niezliczone istoty pełzające, zwierzęta małe i wielkie.

W morzu zaś wielkiem i bardzo szerokiem, tam są płazy, którym nie masz liczby, i zwierzęta małe i wielkie.

Po nim pływają okręty i Lewiatan, którego stworzyłeś, aby w nim igrał.

Po niem okręty przechodzą, i wieloryb, któregoś ty stworzył, aby w niem igrał.

Wszystko to czeka na ciebie, abyś dał im pokarm we właściwym czasie.

Wszystko to na cię oczekuje, abyś im dał pokarm czasu swego.

Gdy dajesz im, zbierają; gdy otwierasz swą rękę, sycą się dobrami.

Gdy im dajesz, zbierają; gdy otwierasz rękę twoję, nasycone bywają dobremi rzeczami.

Lecz gdy ukrywasz swe oblicze, trwożą się; gdy odbierasz im ducha, giną i obracają się w proch.

Lecz gdy ukrywasz oblicze twoje, trwożą sobą; gdy odbierasz ducha ich, giną, i w proch się swój obracają.

Gdy wysyłasz twego ducha, zostają stworzone i odnawiasz oblicze ziemi.

Gdy wysyłasz ducha twego, stworzone bywają, i odnawiasz oblicze ziemi.

Niech chwała Pana trwa na wieki, niech się raduje Pan swymi dziełami.

Niechajże będzie chwała Pańska na wieki; niech się rozweseli Pan w sprawach swoich.

Patrzy na ziemię, a ona drży, dotyka gór, a dymią.

On gdy wejrzy na ziemię, zadrży; dotknie się gór, a zakurzą się.

Będę śpiewał Panu, póki żyję; będę śpiewał memu Bogu, póki istnieję.

Będę śpiewał Panu za żywota mego; będę śpiewał Bogu memu, póki mię staje.

Moje rozmyślanie o nim wdzięczne będzie, rozraduję się w Panu.

O nim będzie wdzięczna mowa moja, a ja się rozweselę w Panu.

Niech zostaną wytraceni z ziemi grzesznicy i niech nie będzie już niegodziwych! Błogosław, moja duszo, Pana. Alleluja.

Oby byli wytraceni grzesznicy z ziemi, a niezbożnych aby już nie było! Błogosław, duszo moja! Panu. Halleluja.