Studiuj werset

Księga Psalmów 104,13

„Nawadniasz góry ze swoich komnat, owocami twoich dzieł syci się ziemia."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Który pokrapiasz góry z pałaców swoich, aby się z owoców spraw twoich nasycała ziemia."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Z Twoich sklepień zraszasz góry a ziemia nasyca się owocem Twoich dzieł.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Który pokrapiasz góry z wysokości swoich, z owocu spraw twoich nasyci się ziemia.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Ktory pokrapiasz gory z gmachow swoich, a z owocu spraw twoich obficie bywa napełniona ziemia.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Nawadniasz góry ze swoich górnych komnat, owocem Twoich dzieł nasyci się ziemia.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: He watereth the hills from his chambers: the earth is satisfied with the fruit of thy works.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: He waters the mountains from His chambers; the earth is satisfied by the fruit of His works.
WEB · World English Bible, 2020: He waters the mountains from his rooms. The earth is filled with the fruit of your works.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Rigans montes de superioribus suis; de fructu operum tuorum satiabitur terra:

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: מַשְׁקֶ֣ה הָ֭רִים מֵעֲלִיּוֹתָ֑יו מִפְּרִ֥י מַ֝עֲשֶׂ֗יךָ תִּשְׂבַּ֥ע הָאָֽרֶץ׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: ποτίζων ὄρη ἐκ τῶν ὑπερῴων αὐτοῦ, ἀπὸ καρποῦ τῶν ἔργων σου χορτασθήσεται ἡ γῆ.

Porównaj cały rozdział Ps 104 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (11)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Ps 147,8 →
„Który okrywa niebiosa obłokami i przygotowuje deszcz dla ziemi; który sprawia, że trawa rośnie na górach;”
Jr 10,13 →
„Gdy on wydaje głos, huczą wody w niebiosach, on sprawia, że chmury wznoszą się z krańców ziemi; czyni błyskawice z deszczem i wyprowadza wiatr ze swoich skarbców.”
Jr 14,22 →
„Czy wśród marności pogan są takie, co spuszczają deszcz? Czy niebiosa mogą same dawać deszcze? Czy to nie ty, Panie, nasz Boże? Dlatego oczekujemy ciebie, bo ty czynisz to wszystko.”
Pwt 11,11 →
„Lecz ziemia, do której wchodzicie, aby ją posiąść, jest ziemią gór i dolin, która pije wodę deszczu z nieba;”
Hi 38,25–28 →
„Kto podzielił kanał dla ulewy i drogę dla błyskawicy grzmotu; Aby padał deszcz na ziemię, w której nikt nie mieszka, i na pustynię, gdzie nie ma człowieka; Aby nasycił miejsce puste i jałowe oraz zasilił rosnącą tam trawę?…”
Hi 38,37 →
„Kto zdoła policzyć chmury swoją mądrością? Kto uspokoi, kiedy leje z nieba;”
Ps 65,9–13 →
„Nawiedzasz ziemię i zraszasz ją, wzbogacasz ją obficie strumieniem Bożym pełnym wody. Przygotowujesz im zboże, gdy tak przysposabiasz ziemię. Nawadniasz jej zagony, wyrównujesz jej bruzdy, zmiękczasz ją deszczami i błogosławisz jej urodzaje.…”
Ps 104,3 →
„Zbudowałeś na wodach swoje komnaty, czynisz obłoki swym rydwanem, chodzisz na skrzydłach wiatru.”

Pokaż pozostałe odsyłacze (3)

Am 9,6 →
„On zbudował w niebie swoje stopnie i ustanowił na ziemi swój zastęp; on przywołuje wody morskie i rozlewa je po powierzchni ziemi. Pan to jego imię.”
Mt 5,45 →
„Abyście byli synami waszego Ojca, który jest w niebie. On bowiem sprawia, że jego słońce wschodzi nad złymi i nad dobrymi i deszcz zsyła na sprawiedliwych i niesprawiedliwych.”
Dz 14,17 →
„Nie przestawał jednak dawać o sobie świadectwa, czyniąc dobrze. Zsyłał nam z nieba deszcz i urodzajne lata, karmił nas i napełniał radością nasze serca.”

Odsyłacze: OpenBible.info (CC BY) — openbible.info. Licencja: Creative Commons Attribution.