Ewangelia Mateusza 22

UBGA Jezus, odpowiadając, znowu mówił do nich w przypowieściach tymi słowy:

UBGKrólestwo niebieskie podobne jest do króla, który wyprawił wesele swemu synowi.

UBGI posłał swe sługi, aby wezwali zaproszonych na wesele, ale oni nie chcieli przyjść.

UBGPonownie posłał inne sługi, mówiąc: Powiedzcie zaproszonym: Oto przygotowałem moją ucztę, zabito moje woły i tuczne zwierzęta i wszystko jest gotowe. Chodźcie na wesele.

UBGLecz oni zlekceważyli to i odeszli, jeden na swoje pole, a inny do swego kupiectwa;

UBGA inni schwytali jego sługi, znieważyli ich i zabili.

UBGGdy król to usłyszał, rozgniewał się, a posławszy swoje wojska, wytracił tych morderców i spalił ich miasto.

UBGPotem powiedział swoim sługom: Wesele wprawdzie jest gotowe, lecz zaproszeni nie byli godni.

UBGIdźcie więc na rozstaje dróg i zaproście na wesele wszystkich, których spotkacie.

UBGWtedy słudzy ci wyszli na drogi i zgromadzili wszystkich, których spotkali, złych i dobrych. I sala weselna napełniła się gośćmi.

UBGA gdy król wszedł, aby zobaczyć gości, ujrzał tam człowieka, który nie był ubrany w strój weselny.

UBGI zapytał go: Przyjacielu, jak tu wszedłeś, nie mając stroju weselnego? A on zaniemówił.

UBGWtedy król powiedział sługom: Zwiążcie mu nogi i ręce, weźcie go i wrzućcie do ciemności zewnętrznych. Tam będzie płacz i zgrzytanie zębów.

UBGWielu jest bowiem wezwanych, lecz mało wybranych.

UBGWtedy faryzeusze odeszli i naradzali się, jak by go usidlić w mowie.

UBGI posłali do niego swoich uczniów wraz z herodianami, którzy powiedzieli: Nauczycielu, wiemy, że jesteś prawdziwy i drogi Bożej w prawdzie nauczasz, i nie zważasz na nikogo. Nie oglądasz się bowiem na osobę ludzką.

UBGPowiedz nam więc, jak ci się wydaje: Czy wolno płacić podatek cesarzowi, czy nie?

UBGAle Jezus poznał ich niegodziwość i powiedział: Czemu wystawiacie mnie na próbę, obłudnicy?

UBGPokażcie mi monetę podatkową. I podali mu grosz.

UBGA on ich zapytał: Czyj to wizerunek i napis?

UBGOdpowiedzieli mu: Cesarza. Wtedy powiedział im: Oddajcie więc cesarzowi to, co należy do cesarza, a Bogu to, co należy do Boga.

UBGA gdy to usłyszeli, zdziwili się, zostawili go i odeszli.

UBGTego dnia przyszli do niego saduceusze, którzy mówią, że nie ma zmartwychwstania, i pytali go:

UBGNauczycielu, Mojżesz powiedział: Jeśli ktoś umrze, nie mając dzieci, to jego brat ma ożenić się z jego żoną i wzbudzić potomstwo swemu bratu.

UBGByło więc u nas siedmiu braci. Pierwszy ożenił się i umarł, a nie mając potomstwa, zostawił żonę swemu bratu.

UBGPodobnie drugi i trzeci, aż do siódmego.

UBGA w końcu po wszystkich umarła też ta kobieta.

UBGŻoną którego z tych siedmiu będzie więc przy zmartwychwstaniu? Gdyż wszyscy ją mieli za żonę.

UBGA Jezus im odpowiedział: Błądzicie, nie znając Pisma ani mocy Boga.

UBGPrzy zmartwychwstaniu bowiem ani nie będą się żenić, ani za mąż wychodzić, ale będą jak aniołowie Boga w niebie.

UBGA co do zmartwychwstania umarłych, czy nie czytaliście, co wam zostało powiedziane przez Boga:

UBGJa jestem Bogiem Abrahama, Bogiem Izaaka i Bogiem Jakuba? Bóg nie jest Bogiem umarłych, ale żywych.

UBGA tłumy, słysząc to, zdumiewały się jego nauką.

UBGLecz gdy faryzeusze usłyszeli, że zamknął usta saduceuszom, zeszli się razem.

UBGI jeden z nich, znawca prawa, wystawiając go na próbę, spytał:

UBGNauczycielu, które przykazanie w prawie jest największe?

UBGA Jezus mu odpowiedział: Będziesz miłował Pana, swego Boga, całym swym sercem, całą swą duszą i całym swym umysłem.

UBGTo jest pierwsze i największe przykazanie.

UBGA drugie jest do niego podobne: Będziesz miłował swego bliźniego jak samego siebie.

UBGNa tych dwóch przykazaniach opiera się całe Prawo i Prorocy.

UBGA gdy faryzeusze byli zebrani, Jezus ich zapytał:

UBGCo sądzicie o Chrystusie? Czyim jest synem? Odpowiedzieli mu: Dawida.

UBGI powiedział im: Jakże więc Dawid w Duchu nazywa go Panem, mówiąc:

UBGPowiedział Pan memu Panu: Siądź po mojej prawicy, aż położę twoich nieprzyjaciół jako podnóżek pod twoje stopy?

UBGJeśli więc Dawid nazywa go Panem, to jakże może być jego synem?

UBGI nikt nie mógł mu odpowiedzieć ani słowa. Od tego też dnia nikt nie śmiał go więcej pytać.