Ewangelia Jana 6

UBGPotem Jezus odszedł za Morze Galilejskie, czyli Tyberiadzkie.

UBGA szedł za nim wielki tłum, bo widzieli cuda, które czynił na chorych.

UBGI wszedł Jezus na górę, i usiadł tam ze swoimi uczniami.

UBGA zbliżała się Pascha, święto żydowskie.

UBGWtedy Jezus, podniósłszy oczy i ujrzawszy, że mnóstwo ludzi idzie do niego, zapytał Filipa: Gdzie kupimy chleba, aby oni mogli jeść?

UBGAle mówił to, wystawiając go na próbę. Wiedział bowiem, co miał czynić.

UBGFilip mu odpowiedział: Za dwieście groszy nie wystarczy dla nich chleba, choćby każdy z nich wziął tylko trochę.

UBGJeden z jego uczniów, Andrzej, brat Szymona Piotra, powiedział do niego:

UBGJest tu jeden chłopiec, który ma pięć chlebów jęczmiennych i dwie rybki. Ale cóż to jest na tak wielu?

UBGWtedy Jezus powiedział: Każcie ludziom usiąść. A było dużo trawy na tym miejscu. Usiedli więc mężczyźni w liczbie około pięciu tysięcy.

UBGWówczas Jezus wziął te chleby i podziękowawszy, rozdał uczniom, a uczniowie siedzącym. Podobnie i z tych rybek, ile tylko chcieli.

UBGA gdy się nasycili, powiedział do swoich uczniów: Zbierzcie kawałki, które zostały, żeby nic nie przepadło.

UBGZebrali więc i napełnili dwanaście koszy kawałkami, które zostały z tych pięciu chlebów jęczmiennych po tych, którzy jedli.

UBGA ci ludzie, ujrzawszy cud, który uczynił Jezus, mówili: To jest prawdziwie ten prorok, który miał przyjść na świat.

UBGWtedy Jezus, poznawszy, że mieli przyjść i porwać go, aby go obwołać królem, odszedł znowu sam jeden na górę.

UBGA gdy był wieczór, jego uczniowie zeszli nad morze;

UBGWsiedli do łodzi i płynęli na drugi brzeg, do Kafarnaum. Było już ciemno, a Jezus jeszcze do nich nie przybył.

UBGA kiedy powstał wielki wiatr, morze zaczęło się burzyć.

UBGGdy odpłynęli na około dwadzieścia pięć lub trzydzieści stadiów, ujrzeli Jezusa chodzącego po morzu i zbliżającego się do łodzi i zlękli się.

UBGA on powiedział do nich: To ja jestem, nie bójcie się.

UBGWzięli go więc chętnie do łodzi i natychmiast łódź przypłynęła do ziemi, do której płynęli.

UBGNazajutrz ludzie, którzy byli po drugiej stronie morza, zobaczyli, że tam nie było innej łodzi, tylko ta jedna, do której wsiedli jego uczniowie, i że Jezus nie wsiadł do łodzi ze swoimi uczniami, ale jego uczniowie odpłynęli sami.

UBG(Przypłynęły też inne łodzie z Tyberiady w pobliże tego miejsca, gdzie jedli chleb, gdy Pan złożył dziękczynienie.)

UBGGdy więc ludzie zobaczyli, że tam nie było Jezusa ani jego uczniów, wsiedli i oni do łodzi i przeprawili się do Kafarnaum, szukając Jezusa.

UBGKiedy znaleźli go po drugiej stronie morza, zapytali: Mistrzu, kiedy tu przybyłeś?

UBGJezus im odpowiedział: Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Szukacie mnie nie dlatego, że widzieliście cuda, ale dlatego, że jedliście chleb i nasyciliście się.

UBGZabiegajcie nie o pokarm, który ginie, ale o pokarm, który trwa ku życiu wiecznemu, który wam da Syn Człowieczy. Jego bowiem zapieczętował Bóg Ojciec.

UBGWtedy zapytali go: Cóż mamy robić, abyśmy wykonywali dzieła Boga?

UBGOdpowiedział im Jezus: To jest dzieło Boga, abyście wierzyli w tego, którego on posłał.

UBGPowiedzieli mu więc: Jaki znak czynisz, abyśmy widzieli i wierzyli tobie? Cóż czynisz?

UBGNasi ojcowie jedli mannę na pustyni, jak jest napisane: Chleb z nieba dał im do jedzenia.

UBGWtedy Jezus im odpowiedział: Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Nie Mojżesz dał wam chleb z nieba, ale mój Ojciec daje wam prawdziwy chleb z nieba.

UBGChlebem Boga bowiem jest ten, który zstępuje z nieba i daje światu życie.

UBGWtedy powiedzieli do niego: Panie, dawaj nam zawsze tego chleba.

UBGI odpowiedział im Jezus: Ja jestem chlebem życia. Kto przychodzi do mnie, nie będzie głodny, a kto wierzy we mnie, nigdy nie będzie odczuwał pragnienia.

UBGAle wam powiedziałem: Chociaż widzieliście mnie, nie wierzycie.

UBGWszystko, co mi daje Ojciec, przyjdzie do mnie, a tego, który przyjdzie do mnie, nie wyrzucę precz.

UBGZstąpiłem bowiem z nieba nie po to, żeby czynić swoją wolę, ale wolę tego, który mnie posłał.

UBGA to jest wola Ojca, który mnie posłał, abym nie stracił nic z tego wszystkiego, co mi dał, ale abym to wskrzesił w dniu ostatecznym.

UBGI to jest wola tego, który mnie posłał, aby każdy, kto widzi Syna i wierzy w niego, miał życie wieczne, a ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym.

UBGWtedy szemrali Żydzi o nim, bo powiedział: Ja jestem chlebem, który zstąpił z nieba.

UBGI mówili: Czyż to nie jest Jezus, syn Józefa, którego ojca i matkę znamy? Jakże więc on może mówić: Zstąpiłem z nieba?

UBGWtedy Jezus im odpowiedział: Nie szemrajcie między sobą.

UBGNikt nie może przyjść do mnie, jeśli go nie pociągnie mój Ojciec, który mnie posłał. A ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym.

UBGNapisane jest u Proroków: I wszyscy będą wyuczeni przez Boga. Każdy więc, kto słyszał od Ojca i nauczył się, przychodzi do mnie.

UBGNie jakby ktoś widział Ojca, oprócz tego, który jest od Boga; ten widział Ojca.

UBGZaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Kto wierzy we mnie, ma życie wieczne.

UBGJa jestem tym chlebem życia.

UBGWasi ojcowie jedli mannę na pustyni, a poumierali.

UBGTo jest ten chleb, który zstępuje z nieba, aby ten, kto go je, nie umarł.

UBGJa jestem chlebem żywym, który zstąpił z nieba. Jeśli ktoś będzie jadł z tego chleba, będzie żył na wieki. A chleb, który ja dam, to moje ciało, które ja dam za życie świata.

UBGŻydzi więc sprzeczali się między sobą i mówili: Jakże on może dać nam swoje ciało do jedzenia?

UBGI powiedział im Jezus: Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Jeśli nie będziecie jeść ciała Syna Człowieczego i pić jego krwi, nie będziecie mieć życia w sobie.

UBGKto je moje ciało i pije moją krew, ma życie wieczne, a ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym.

UBGMoje ciało bowiem prawdziwie jest pokarmem, a moja krew prawdziwie jest napojem.

UBGKto je moje ciało i pije moją krew, mieszka we mnie, a ja w nim.

UBGJak mnie posłał żyjący Ojciec i ja żyję przez Ojca, tak kto mnie spożywa, będzie żył przeze mnie.

UBGTo jest ten chleb, który zstąpił z nieba. Nie jak wasi ojcowie jedli mannę, a pomarli. Kto je ten chleb, będzie żył na wieki.

UBGTo mówił w synagodze, nauczając w Kafarnaum.

UBGWielu więc z jego uczniów, słysząc to, mówiło: Twarda to jest mowa, któż jej może słuchać?

UBGAle Jezus świadomy tego, że jego uczniowie o tym szemrali, powiedział do nich: To was obraża?

UBGCóż dopiero, gdybyście ujrzeli Syna Człowieczego wstępującego tam, gdzie był przedtem?

UBGDuch jest tym, który ożywia, ciało nic nie pomaga. Słowa, które ja wam mówię, są duchem i są życiem.

UBGLecz są wśród was tacy, którzy nie wierzą. Jezus wiedział bowiem od początku, którzy nie wierzyli i kto miał go zdradzić.

UBGI mówił: Dlatego wam powiedziałem, że nikt nie może przyjść do mnie, jeśli mu to nie jest dane od mojego Ojca.

UBGOd tego czasu wielu jego uczniów zawróciło i więcej z nim nie chodziło.

UBGWtedy Jezus powiedział do dwunastu: Czy i wy chcecie odejść?

UBGI odpowiedział mu Szymon Piotr: Panie, do kogo pójdziemy? Ty masz słowa życia wiecznego.

UBGA my uwierzyliśmy i poznaliśmy, że ty jesteś Chrystusem, Synem Boga żywego.

UBGJezus im odpowiedział: Czy ja nie wybrałem was dwunastu? A jeden z was jest diabłem.

UBGA to mówił o Judaszu Iskariocie, synu Szymona, bo on miał go zdradzić, będąc jednym z dwunastu.