Ewangelia Marka 4

UBGI znowu zaczął nauczać nad morzem. Zgromadził się wokół niego wielki tłum, tak że wszedłszy do łodzi, siedział w niej na morzu, a wszyscy ludzie byli na brzegu.

UBGA on nauczał ich wielu rzeczy w przypowieściach i mówił do nich w swojej nauce:

UBGSłuchajcie! Oto siewca wyszedł siać.

UBGA gdy siał, jedno padło przy drodze, a ptaki niebieskie przyleciały i wydziobały je.

UBGInne padło na miejsca skaliste, gdzie nie miało wiele ziemi, i szybko wzeszło, bo ziemia nie była głęboka.

UBGA gdy słońce wzeszło, wypaliło je, a ponieważ nie miało korzenia, uschło.

UBGInne zaś padło między ciernie, a ciernie wyrosły i zagłuszyły je, i nie wydało owocu.

UBGA inne padło na dobrą ziemię i wydało bujnie wschodzący i rosnący owoc: jedno trzydziestokrotny, inne sześćdziesięciokrotny, a jeszcze inne stokrotny.

UBGI mówił im: Kto ma uszy do słuchania, niech słucha.

UBGA gdy był sam, pytali go ci, którzy przy nim byli z dwunastoma, o tę przypowieść.

UBGA on im odpowiedział: Wam dano poznać tajemnicę królestwa Bożego. Tym zaś, którzy są na zewnątrz, wszystko podaje się w przypowieściach;

UBGAby patrząc, patrzyli, a nie widzieli i słysząc, słyszeli, a nie zrozumieli, by się czasem nie nawrócili i nie były im przebaczone grzechy.

UBGI powiedział do nich: Nie rozumiecie tej przypowieści? Jakże więc zrozumiecie wszystkie inne przypowieści?

UBGSiewca sieje słowo.

UBGA ci przy drodze są tymi, którym sieje się słowo, ale gdy usłyszą, zaraz przychodzi szatan i wybiera słowo zasiane w ich sercach.

UBGPodobnie ci, którzy zostali posiani na miejscach skalistych, są tymi, którzy, gdy usłyszą słowo, natychmiast je z radością przyjmują;

UBGJednak nie mają w sobie korzenia, lecz trwają do czasu. Potem, gdy przychodzi ucisk albo prześladowanie z powodu słowa, zaraz się gorszą.

UBGA ci, którzy zostali posiani między cierniami, są tymi, którzy słuchają słowa;

UBGLecz troski tego świata, ułuda bogactwa i żądze innych rzeczy wchodzą i zagłuszają słowo, i staje się bezowocne.

UBGCi zaś, którzy zostali posiani na dobrej ziemi, są tymi, którzy słuchają słowa, przyjmują je i przynoszą owoc: jedni trzydziestokrotny, inni sześćdziesięciokrotny, a jeszcze inni stokrotny.

UBGPonadto mówił im: Czy przynosi się świecę, aby wstawić ją pod naczynie albo pod łóżko? Czy nie po to, aby ją postawić na świeczniku?

UBGNie ma bowiem nic tajemnego, co by nie miało być ujawnione ani nic ukrytego, co by nie miało wyjść na jaw.

UBGJeśli ktoś ma uszy do słuchania, niech słucha.

UBGI powiedział do nich: Uważajcie na to, czego słuchacie. Jaką miarą mierzycie, taką będzie wam odmierzone, a wam, którzy słuchacie, zostanie jeszcze dodane.

UBGKto bowiem ma, będzie mu dodane, a kto nie ma, zostanie mu zabrane nawet to, co ma.

UBGI mówił: Z królestwem Bożym jest tak, jak gdyby człowiek wrzucił ziarno w ziemię.

UBGCzy śpi, czy wstaje, we dnie i w nocy, ziarno wschodzi i rośnie, a on nie wie jak.

UBGBo ziemia sama z siebie wydaje plon, najpierw źdźbło, potem kłos, a potem pełne ziarno w kłosie.

UBGA gdy plon dojrzeje, on zaraz zapuszcza sierp, bo nadeszło żniwo.

UBGPowiedział jeszcze: Do czego przyrównamy królestwo Boże albo jaką przypowieścią je wyrazimy?

UBGJest jak ziarno gorczycy, które, gdy zostaje wsiane w ziemię, jest najmniejsze ze wszystkich nasion na ziemi.

UBGLecz wsiane wyrasta i staje się większe od wszystkich jarzyn, i wypuszcza wielkie gałęzie, tak że ptaki niebieskie mogą się gnieździć w jego cieniu.

UBGI w wielu takich przypowieściach mówił im słowo, stosownie do tego, jak mogli słuchać.

UBGA bez przypowieści nie mówił do nich. Na osobności zaś wykładał wszystko swoim uczniom.

UBGTego samego dnia, gdy nastał wieczór, powiedział do nich: Przeprawmy się na drugą stronę.

UBGA gdy odprawili tłum, wzięli go ze sobą, tak jak był w łodzi. Towarzyszyły mu też inne łódki.

UBGWtedy zerwał się gwałtowny wicher i fale uderzały w łódź, tak że już się napełniała.

UBGA on spał w tyle łodzi na wezgłowiu. Obudzili go więc i mówili do niego: Nauczycielu, nie obchodzi cię, że giniemy?

UBGWówczas wstał, zgromił wiatr i powiedział do morza: Milcz i uspokój się! I ustał wiatr, i nastała wielka cisza.

UBGWtedy powiedział do nich: Czemu się tak boicie? Jak to jest, że nie macie wiary?

UBGI ogarnął ich wielki strach, i mówili jeden do drugiego: Kim on jest, że nawet wiatr i morze są mu posłuszne?