Studiuj werset

Ewangelia Marka 4,6

„A gdy słońce wzeszło, wypaliło je, a ponieważ nie miało korzenia, uschło."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„A gdy słońce weszło, wygorzało, a iż korzenia nie miało, uschło."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (14)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Ale gdy wzeszło słońce zostało spalone, a że nie miało korzenia uschło.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: A gdy słońce wzeszło, wygorzało, a przeto, iż nie miało korzenia, uschło.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: A gdy słońce wzeszło zgorzało, a przeto iż korzenia niemiało, vschło.
SŻ · Słowo Życia — Nowy Testament (Biblica, otwarty dostęp), 2016: Te, choć szybko wyrosły, wkrótce zwiędły w słonecznym upale i zginęły, ponieważ w płytkiej glebie ich korzenie nie znalazły dosyć wody.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: A gdy słońce wzeszło, spaliło je, a ponieważ nie miało korzenia, uschło.
BKJ · Biblia Króla Jakuba (Nowy Testament), 2025: Ale gdy słońce wzeszło, zostało wypalone; a ponieważ nie miało korzenia, uschło.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: But when the sun was up, it was scorched; and because it had no root, it withered away.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: But when the sun rose, the seedlings were scorched, and they withered because they had no root.
WEB · World English Bible, 2020: When the sun had risen, it was scorched; and because it had no root, it withered away.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: et quando exortus est sol, exæstuavit: et eo quod non habebat radicem, exaruit.

Języki oryginału

TR · Textus Receptus, 1550/1894: ἡλίου δὲ ἀνατείλαντος ἐκαυματίσθη, καὶ διὰ τὸ μὴ ἔχειν ῥίζαν ἐξηράνθη.
BYZ · Tekst bizantyjski (Robinson-Pierpont), 2005: ἡλίου δὲ ἀνατείλαντος ἐκαυματίσθη, καὶ διὰ τὸ μὴ ἔχειν ῥίζαν ἐξηράνθη·
TISCH · Tischendorf, wyd. 8, 1869–1872: καὶ ὅτε ἀνέτειλεν ὁ ἥλιος, ἐκαυματίσθη, καὶ διὰ τὸ μὴ ἔχειν ῥίζαν ἐξηράνθη.
SBLGNT · SBL Greek New Testament, 2010: καὶ ὅτε ἀνέτειλεν ὁ ἥλιος ἐκαυματίσθη καὶ διὰ τὸ μὴ ἔχειν ῥίζαν ἐξηράνθη.

Porównaj cały rozdział Mk 4 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (10)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Jr 17,5–8 →
„Tak mówi Pan: Przeklęty człowiek, który ufa człowiekowi i który czyni ciało swoim ramieniem, a od Pana odstępuje jego serce. Będzie bowiem jak wrzos na pustyni, który nie czuje, gdy przychodzi coś dobrego, ale wybiera suche miejsca na pustyni, w ziemi słonej i bezludnej.…”
Jon 4,8 →
„I gdy wzeszło słońce, Bóg wzbudził suchy wiatr wschodni; i słońce tak prażyło głowę Jonasza, że omdlewał i życzył sobie śmierci, mówiąc: Lepiej mi umrzeć, niż żyć.”
Jk 1,11 →
„Jak bowiem wzeszło palące słońce, wysuszyło trawę, a kwiat jej opadł i zginęło piękno jego wyglądu, tak też bogaty zmarnieje na swoich drogach.”
Ps 1,3–4 →
„Będzie on bowiem jak drzewo zasadzone nad strumieniami wód, które wydaje swój owoc w swoim czasie; jego liść nie zwiędnie i wszystko, co robi, powiedzie się. Nie tak niegodziwi; oni są jak plewa, którą wiatr rozmiata.”
Ps 92,13–15 →
„Zasadzeni w domu Pana rozkwitną na dziedzińcach naszego Boga. Nawet w starości wydadzą owoc, pełni sił i kwitnący; Aby opowiadać, że Pan jest prawy; on jest moją skałą i nie ma w nim żadnej nieprawości.”
Iz 25,4 →
„Ty bowiem jesteś twierdzą dla ubogiego, twierdzą dla nędzarza w jego ucisku, ucieczką przed powodzią, zasłoną przed upałem, gdy wściekłość okrutników jest jak powódź bijąca w ścianę.”
Ef 3,17 →
„Aby Chrystus przez wiarę mieszkał w waszych sercach, abyście zakorzenieni i ugruntowani w miłości;”
Kol 2,7 →
„Zakorzenieni i zbudowani na nim, i utwierdzeni w wierze, jak was nauczono, obfitując w niej z dziękczynieniem.”
Jud 1,12 →
„Oni są zakałami na waszych ucztach braterskich, którzy z wami bez bojaźni ucztują, pasąc samych siebie. Są to bezwodne chmury wiatrami unoszone; drzewa zwiędłe, bez owoców, dwukrotnie obumarłe i wykorzenione;”
Ap 7,16 →
„Nie zaznają już głodu ani pragnienia, nie porazi ich słońce ani żaden upał;”