wypalić

ang. „to scorch"

czasownik · aoryst · strona bierna · tryb orzekający · 3. os. · l.poj.

4 wystąpień4 wersetów3 ksiąg

Rozkład wg ksiąg

G2739 — greckie słowo καυματίζω (ekaumatisthē), czasownik o znaczeniu „wypalić" (ang. to scorch). W Biblii występuje 4 razy, w 3 księgach Nowego Testamentu — najczęściej: Objawienie Jana (2×). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.

Wystąpienia

4 wersetów

Ewangelia Mateusza

Mt 13:6ἐκαυματίσθη,

Lecz gdy wzeszło słońce, zostały spalone, a ponieważ nie miały korzenia, uschły.

glosa: zostały spalone

Ewangelia Marka

Mk 4:6ἐκαυματίσθη

A gdy słońce wzeszło, wypaliło je, a ponieważ nie miało korzenia, uschło.

glosa: zostało spalone

Objawienie Jana

Ap 16:8καυματίσαι

A czwarty anioł wylał swoją czaszę na słońce i pozwolono mu przypalać ludzi ogniem.

glosa: wypalić

Ap 16:9ἐκαυματίσθησαν

I ludzie zostali popaleni wielkim żarem, i bluźnili imieniu Boga, który ma władzę nad tymi plagami, a nie pokutowali, aby oddać mu chwałę.

glosa: zostali popaleni

Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).

wypalić

Wystąpienia

Gdzie o tym piszemy