Studiuj werset

Ewangelia Marka 4,39

„Wówczas wstał, zgromił wiatr i powiedział do morza: Milcz i uspokój się! I ustał wiatr, i nastała wielka cisza."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„A tak ocknąwszy się, zgromił wiatr, i rzekł morzu: Umilknij, a uśmierz się. I przestał wiatr, a stało się wielkie uciszenie."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (14)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Zaś on się obudził, po czym zgromił wiatr i powiedział morzu: Umilknij; bądź cicho. I wiatr ustał oraz stała się wielka cisza.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: A ocuciwszy się, zagroził wiatrowi i rzekł morzu: Milcz, zamilknij. I przestał wiatr, i stała się cisza wielka.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: A tak się ocuciwszy, sfukał wiatr, a rzekł morzu, Milcz a vśmierz się, y vciszył się wiatr, a stało się barzo cicho.
SŻ · Słowo Życia — Nowy Testament (Biblica, otwarty dostęp), 2016: On wstał, wstrzymał wiatr, a morzu rozkazał: —Ucisz się! Wiatr natychmiast ustał i zaległa głęboka cisza.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: A On podniósł się, skarcił wiatr i powiedział morzu: Umilknij i uspokój się! I ustał wiatr, i nastała wielka cisza.
BKJ · Biblia Króla Jakuba (Nowy Testament), 2025: I wstał, i zgromił wiatr, i powiedział do morza, Spokój, bądź spokojne. I wiatr ustał, i nastał wielki spokój.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: And he arose, and rebuked the wind, and said unto the sea, Peace, be still. And the wind ceased, and there was a great calm.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: Then Jesus got up and rebuked the wind and the sea. “Silence!” He commanded. “Be still!” And the wind died down, and it was perfectly calm.
WEB · World English Bible, 2020: He awoke and rebuked the wind, and said to the sea, “Peace! Be still!” The wind ceased and there was a great calm.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Et exsurgens comminatus est vento, et dixit mari: Tace, obmutesce. Et cessavit ventus: et facta est tranquillitas magna.

Języki oryginału

TR · Textus Receptus, 1550/1894: Καὶ διεγερθεὶς ἐπετίμησε τῷ ἀνέμῳ, καὶ εἶπε τῇ θαλάσσῃ, Σιώπα, πεφίμωσο. Καὶ ἐκόπασεν ὁ ἄνεμος, καὶ ἐγένετο γαλήνη μεγάλη.
BYZ · Tekst bizantyjski (Robinson-Pierpont), 2005: καὶ διεγερθεὶς ἐπετίμησε τῷ ἀνέμῳ καὶ εἶπε τῇ θαλάσσῃ· σιώπα, πεφίμωσο. καὶ ἐκόπασεν ὁ ἄνεμος, καὶ ἐγένετο γαλήνη μεγάλη.
TISCH · Tischendorf, wyd. 8, 1869–1872: καὶ διεγερθεὶς ἐπετίμησεν τῷ ἀνέμῳ καὶ εἶπεν τῇ θαλάσσῃ· σιώπα, πεφίμωσο. καὶ ἐκόπασεν ὁ ἄνεμος, καὶ ἐγένετο γαλήνη μεγάλη.
SBLGNT · SBL Greek New Testament, 2010: καὶ διεγερθεὶς ἐπετίμησεν τῷ ἀνέμῳ καὶ εἶπεν τῇ θαλάσσῃ· Σιώπα, πεφίμωσο. καὶ ἐκόπασεν ὁ ἄνεμος, καὶ ἐγένετο γαλήνη μεγάλη.

Porównaj cały rozdział Mk 4 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (16)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Ps 107,29 →
„Zamienia burzę w ciszę, tak że uspokajają się jej fale.”
Ps 89,9 →
„Ty panujesz nad wzburzonym morzem; gdy się podnoszą jego fale, ty je poskramiasz.”
Ps 29,10 →
„Pan zasiada nad potopem, Pan zasiada jako Król na wieki.”
Ps 65,7 →
„Ty, który uciszasz szum morza, szum jego fal, i wrzawę narodów;”
Jr 5,22 →
„Czy mnie nie będziecie się bać? – mówi Pan. Czy nie będziecie się lękać mnie, który położyłem piasek jako granicę morza mocą wieczystej ustawy, a ono jej nie przekroczy. Choćby fale się burzyły, jednak nie przemogą; choćby huczały, jednak nie przeskoczą go.”
Prz 8,29 →
„Gdy wyznaczał morzu jego granice, by wody nie przekraczały jego rozkazu, kiedy ustalał fundamenty ziemi;”
Hi 38,11 →
„I powiedziałem: Dotąd dojdziesz, a nie dalej; tu położysz swe nadęte fale.”
Wj 14,22 →
„I synowie Izraela szli środkiem morza po suchej ziemi. Wody były dla nich murem, po ich prawej i lewej stronie.”

Pokaż pozostałe odsyłacze (8)

Wj 14,28–29 →
„Wtedy wody wróciły i okryły rydwany i jeźdźców, i całe wojsko faraona, które weszło za nimi w morze. Nie pozostał ani jeden z nich. Lecz synowie Izraela szli po suchej ziemi środkiem morza, a wody były dla nich murem, po ich prawej i lewej stronie.”
Ps 93,3–4 →
„Podniosły rzeki, Panie, podniosły rzeki swój szum, podniosły rzeki swoje fale. Nad szum wielkich wód, nad potężne fale morskie mocniejszy jest Pan na wysokości.”
Ps 104,7–9 →
„Na twoje zgromienie rozbiegły się, a na głos twego grzmotu szybko pouciekały. Wzniosły się ponad góry, zniżyły się w doliny, na miejsce, które dla nich założyłeś. Wyznaczyłeś im granicę, aby jej nie przekroczyły ani nie powróciły, by okryć ziemię.”
Ps 148,8 →
„Ogniu i gradzie, śniegu i paro, wietrze gwałtowny, wykonujący jego rozkaz;”
Wj 14,16 →
„Ty zaś podnieś swą laskę, wyciągnij rękę nad morze i rozdziel je. A synowie Izraela niech idą środkiem morza po suchej ziemi.”
Lm 3,31 →
„Pan bowiem nie odrzuca na wieki;”
Na 1,4 →
„On gromi morze i je wysusza, wysusza też wszystkie rzeki. Przed nim Baszan i Karmel mdleje, a kwiat Libanu więdnie;”
Mk 9,25 →
„A Jezus, widząc, że ludzie się zbiegają, zgromił ducha nieczystego, mówiąc: Duchu niemy i głuchy! Rozkazuję ci, wyjdź z niego i więcej w niego nie wchodź.”