Studiuj werset

Księga Psalmów 93,3

„Podniosły rzeki, Panie, podniosły rzeki swój szum, podniosły rzeki swoje fale."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Podniosły rzeki, o Panie! podniosły rzeki szum swój; podniosły rzeki nawałności swoje."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Podniosły strumienie, WIEKUISTY, strumienie wznoszą swój szum; rzeki podnoszą swoją nawałnicę.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Podniosły rzeki, Panie, podniosły rzeki głos swój: podniosły rzeki nawałności swoje.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Zaszumiały rzeki Panie, zaszumiały rzeki, a zaszumiały nawałnosci rzek.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Podniosły rzeki, JHWH, podniosły rzeki swój szum, podniosą rzeki swoje miażdżące fale.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: The floods have lifted up, O LORD, the floods have lifted up their voice; the floods lift up their waves.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: The floodwaters have risen, O LORD; the rivers have raised their voice; the seas lift up their pounding waves.
WEB · World English Bible, 2020: The floods have lifted up, LORD, the floods have lifted up their voice. The floods lift up their waves.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Elevaverunt flumina, Domine, elevaverunt flumina vocem suam; elevaverunt flumina fluctus suos,

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: נָשְׂא֤וּ נְהָר֨וֹת ׀ יְֽהוָ֗ה נָשְׂא֣וּ נְהָר֣וֹת קוֹלָ֑ם יִשְׂא֖וּ נְהָר֣וֹת דָּכְיָֽם׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: ἐπῆραν οἱ ποταμοί, Κύριε, ἐπῆραν οἱ ποταμοὶ φωνὰς αὐτῶν· ἀροῦσιν οἱ ποταμοὶ ἐπιτρίψεις αὐτῶν.

Porównaj cały rozdział Ps 93 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (14)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Ps 96,11 →
„Niech się weselą niebiosa i niech raduje się ziemia; niech zaszumi morze i to, co w nim jest.”
Ps 69,1–2 →
„Wybaw mnie, Boże, bo wody sięgają aż do mojej duszy. Grzęznę w głębokim błocie, gdzie nie ma dna; dostałem się w głębokie wody i nurt mnie porywa.”
Iz 17,12–13 →
„Biada tłumom licznych ludów, które huczą jak rozhukane morze, i zgiełkowi narodów, które szumią jak szum wód gwałtownych! Narody szumią jak szum wielkich wód, ale Pan je zgromi i uciekną daleko gnane wiatrem jak plewy na górach i jak biegacz stepowy przed wichurą.”
Ps 18,4 →
„Ogarnęły mnie boleści śmierci i zatrwożyły mnie potoki bezbożnych.”
Ps 98,7–8 →
„Niech zaszumi morze i to, co w nim jest, świat i jego mieszkańcy. Niech rzeki klaszczą w dłonie, niech góry radują się wspólnie;”
Ps 124,3–5 →
„Wtedy połknęliby nas żywcem, gdy płonęli gniewem przeciwko nam; Wtedy wody zalałyby nas, a potok porwałby nasze dusze; Wtedy gwałtowne wody porwałyby nasze dusze.”
Iz 55,12 →
„Dlatego wyjdziecie z radością i w pokoju poprowadzą was. Góry i pagórki będą śpiewać głośno przed wami i wszystkie drzewa polne będą klaskać w dłonie.”
Jr 46,7–8 →
„Kim jest ten, co się podnosi jak rzeka, a jego wody piętrzą się jak rzeki? Egipt podnosi się jak rzeka, a jego wody piętrzą się jak w rzece i mówi: Podnoszę się, pokryję ziemię, zniszczę miasto i jego mieszkańców.”

Pokaż pozostałe odsyłacze (6)

Ap 17,15 →
„I powiedział do mnie: Wody, które widziałeś, nad którymi siedzi nierządnica, to ludy, tłumy, narody i języki.”
Ps 2,1–3 →
„Dlaczego poganie się buntują, a narody knują próżne zamysły? Królowie ziemscy powstają, a władcy naradzają się wspólnie przeciwko Panu i jego pomazańcowi, mówiąc: Zerwijmy ich więzy i zrzućmy z siebie ich pęta.”
Ps 69,14–16 →
„Uwolnij mnie z błota, abym nie ugrzązł; ocal mnie od tych, którzy mnie nienawidzą, i z głębokich wód. Niech nie zaleją mnie wezbrane wody ani nie pożre głębia i niech otchłań nie zamknie nade mną swej paszczy.…”
Ps 107,25–26 →
„Gdy daje rozkaz, powstaje wicher i podnoszą się fale morskie. Oni wstępują aż do nieba i zstępują w głębiny, tak że ich dusza mdleje w niebezpieczeństwie.”
Jon 2,3 →
„Rzuciłeś mnie bowiem w głębię, w sam środek morza, i ogarnęła mnie toń. Wszystkie twoje nawałnice i fale przewaliły się nade mną.”
Ap 12,15 →
„I wyrzucił wąż ze swojej paszczy za kobietą wodę jak rzekę, aby ją rzeka porwała.”