Studiuj werset

Księga Psalmów 69,1

„Wybaw mnie, Boże, bo wody sięgają aż do mojej duszy."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Wybaw mię, o Boże! boć przyszły wody aż do duszy mojej."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Wspomóż mnie, Panie, bo wody doszły aż do zagrożenia życia.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Wybaw mię, Boże; boć weszły wody aż do duszy mojéj.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: O Boże zachoway mię abowiemci przyszły wody aż ku duszy.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Dla przewodnika chóru. Na nutę: „Lilie”. Psalm Dawida. Wybaw mnie, Boże, bo wody doszły aż do mojego gardła.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: To the chief Musician upon Shoshannim, A Psalm of David. Save me, O God; for the waters are come in unto my soul.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: For the choirmaster. To the tune of “Lilies.” Of David. Save me, O God, for the waters are up to my neck.
WEB · World English Bible, 2020: For the Chief Musician. To the tune of “Lilies.” By David. Save me, God, for the waters have come up to my neck!

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Salvum me fac, Deus, quoniam intraverunt aquæ usque ad animam meam.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: הוֹשִׁיעֵ֥נִי אֱלֹהִ֑ים כִּ֤י בָ֖אוּ מַ֣יִם עַד־נָֽפֶשׁ׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: ΣΩΣΟΝ με, ὁ Θεός, ὅτι εἰσήλθοσαν ὕδατα ἕως ψυχῆς μου.

Porównaj cały rozdział Ps 69 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (8)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Ps 69,14–15 →
„Uwolnij mnie z błota, abym nie ugrzązł; ocal mnie od tych, którzy mnie nienawidzą, i z głębokich wód. Niech nie zaleją mnie wezbrane wody ani nie pożre głębia i niech otchłań nie zamknie nade mną swej paszczy.”
Iz 43,2 →
„Gdy pójdziesz przez wody, będę z tobą, jeśli przez rzeki, one cię nie zaleją. Gdy pójdziesz przez ogień, nie spłoniesz i płomień cię nie spali.”
Lm 3,54 →
„Wezbrały wody nad moją głową i powiedziałem: Już po mnie!”
Ps 42,7 →
„Przepaść przyzywa przepaść szumem twoich upustów; wszystkie twoje fale i nawałnice przewalają się nade mną.”
Ps 69,2 →
„Grzęznę w głębokim błocie, gdzie nie ma dna; dostałem się w głębokie wody i nurt mnie porywa.”
Jon 2,3–5 →
„Rzuciłeś mnie bowiem w głębię, w sam środek morza, i ogarnęła mnie toń. Wszystkie twoje nawałnice i fale przewaliły się nade mną. Wtedy powiedziałem: Zostałem wygnany sprzed twoich oczu, ale będę jeszcze patrzył w stronę twej świętej świątyni.…”
Ap 12,15–16 →
„I wyrzucił wąż ze swojej paszczy za kobietą wodę jak rzekę, aby ją rzeka porwała. Lecz ziemia przyszła kobiecie z pomocą i otworzyła ziemia swą gardziel, i pochłonęła rzekę, którą smok wyrzucił ze swojej paszczy.”
Ap 17,15 →
„I powiedział do mnie: Wody, które widziałeś, nad którymi siedzi nierządnica, to ludy, tłumy, narody i języki.”