Studiuj werset

Księga Psalmów 2,1

„Dlaczego poganie się buntują, a narody knują próżne zamysły?"

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Przeczże się poganie buntują, a narody przemyślają próżne rzeczy?"

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Czemu się burzą ludy, a narody próżne zamysły knują?
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Czemu się wzburzyli poganie, a ludzie rozmyślali próżne rzeczy?
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Przeczże się buntuie pogaństwo, a po prożnicy szemrzą narodowie:
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Dlaczego poganie się buntują, a narody knują próżne zamysły?

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: Why do the heathen rage, and the people imagine a vain thing?
BSB · Berean Standard Bible, 2023: Why do the nations rage and the peoples plot in vain?
WEB · World English Bible, 2020: Why do the nations rage, and the peoples plot a vain thing?

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Quare fremuerunt gentes, et populi meditati sunt inania? Astiterunt reges terræ, et principes convenerunt in unum adversus Dominum, et adversus christum ejus.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: לָ֭מָּה רָגְשׁ֣וּ גוֹיִ֑ם וּ֝לְאֻמִּ֗ים יֶהְגּוּ־רִֽיק׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: ΙΝΑΤΙ ἐφρύαξαν ἔθνη, καὶ λαοὶ ἐμελέτησαν κενά;

Porównaj cały rozdział Ps 2 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (15)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Dz 4,25–26 →
„Który przez usta swego sługi Dawida powiedziałeś: Dlaczego burzą się narody, a ludzie knują próżne rzeczy? Królowie ziemi powstali i książęta zebrali się razem przeciw Panu i przeciw jego Chrystusowi.”
Ap 17,14 →
„Oni będą walczyć z Barankiem, a Baranek ich zwycięży, bo jest Panem panów i Królem królów, a ci, którzy są z nim, są powołani, wybrani i wierni.”
Ps 46,6 →
„Wzburzyły się narody, zachwiały się królestwa, on wydał swój głos i rozpłynęła się ziemia.”
Ps 21,11 →
„Bo zamierzali zło przeciwko tobie, uknuli spisek, którego nie mogli wykonać.”
Ps 83,4–8 →
„Mówiąc: Chodźcie, wytępmy ich, niech nie będą narodem, żeby więcej nie wspominano imienia Izraela. Zmówili się bowiem jednomyślnie, przeciwko tobie zawarli przymierze: Namioty Edomitów i Izmaelitów, Moab i Hagaryci;…”
Mt 21,38 →
„Lecz rolnicy, gdy zobaczyli syna, mówili między sobą: To jest dziedzic. Chodźmy, zabijmy go, a posiądziemy jego dziedzictwo.”
Dz 17,5–6 →
„Ale ci Żydzi, którzy nie uwierzyli, zdjęci zazdrością, dobrali sobie niektórych niegodziwych próżniaków, a kiedy zebrali dużą grupę, podburzyli miasto. Naszli dom Jazona i szukali ich, aby wyprowadzić ich przed lud.…”
Łk 22,22–23 →
„Wprawdzie Syn Człowieczy odchodzi, jak zostało postanowione, ale biada temu człowiekowi, przez którego będzie wydany. Wtedy oni zaczęli się między sobą pytać, który z nich miałby to zrobić.”

Pokaż pozostałe odsyłacze (7)

Ps 18,42 →
„Starłem ich jak proch na wietrze, wyrzuciłem jak błoto uliczne.”
Iz 8,9 →
„Zbierajcie się, ludy, a zostaniecie zgniecione, nakłońcie ucha, wszyscy z dalekich ziem: Przepaszcie się, a zostaniecie zmiażdżeni; przepaszcie się, a zostaniecie zmiażdżeni.”
Łk 18,32 →
„Będzie bowiem wydany poganom, wyśmiany, zelżony i opluty;”
Dz 5,33 →
„A oni, słysząc to, wpadli w gniew i naradzali się nad tym, jakby ich zabić.”
Łk 22,1–2 →
„I zbliżało się święto Przaśników, zwane Paschą. A naczelni kapłani i uczeni w Piśmie szukali sposobu, jak by go zabić, ale bali się ludu.”
J 11,49–50 →
„A jeden z nich, Kajfasz, który był tego roku najwyższym kapłanem, powiedział do nich: Wy nic nie wiecie; I nie bierzecie pod uwagę, że pożyteczniej jest dla nas, żeby jeden człowiek umarł za lud, a żeby cały ten naród nie zginął.”
Dz 19,28–32 →
„Gdy to usłyszeli, ogarnął ich gniew i zaczęli krzyczeć: Wielka jest Diana Efeska! I całe miasto napełniło się wrzawą. Porwawszy Gajusa i Arystarcha, Macedończyków, towarzyszy podróży Pawła, jednomyślnie ruszyli do teatru. Gdy Paweł chciał wejść między lud, uczniowie mu nie pozwolili.…”