Studiuj werset

Księga Psalmów 46,6

„Wzburzyły się narody, zachwiały się królestwa, on wydał swój głos i rozpłynęła się ziemia."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Gdy się wzburzyły narody, a zatrząsnęły się królestwa, Pan wydał głos swój, i rozpłynęła się ziemia."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Burzyły się narody, runęły królestwa, rozległ się Jego głos i struchlała ziemia.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Potrwożyli się narodowie, i nachyliły się królestwa: dał głos swój, poruszyła się ziemia.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Burzą się narodowie, a zatrząsnęły się krolestwa, ale iako się dał słyszeć, rospłynęła się ziemia.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Wzburzyły się narody, zachwiały się królestwa, gdy On wydał swój głos, rozpłynęła się ziemia.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: The heathen raged, the kingdoms were moved: he uttered his voice, the earth melted.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: Nations rage, kingdoms crumble; the earth melts when He lifts His voice.
WEB · World English Bible, 2020: The nations raged. The kingdoms were moved. He lifted his voice and the earth melted.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Conturbatæ sunt gentes, et inclinata sunt regna: dedit vocem suam, mota est terra.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: הָמ֣וּ ג֭וֹיִם מָ֣טוּ מַמְלָכ֑וֹת נָתַ֥ן בְּ֝קוֹל֗וֹ תָּמ֥וּג אָֽרֶץ׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: ἐταράχθησαν ἔθνη, ἔκλιναν βασιλεῖαι· ἔδωκε φωνὴν αὐτοῦ, ἐσαλεύθη ἡ γῆ.

Porównaj cały rozdział Ps 46 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (20)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Am 9,5 →
„Pan Bóg zastępów dotyka ziemi, a ta rozpływa się i płaczą wszyscy jej mieszkańcy. Wzbierze cała jak rzeka i zostanie zatopiona jakby przez rzekę Egiptu.”
Ps 18,13 →
„I zagrzmiał Pan na niebiosach, Najwyższy wydał swój głos, grad i węgle ogniste.”
Na 1,5 →
„Góry drżą przed nim, a pagórki się rozpływają; ziemia płonie przed jego obliczem, okrąg ziemi i wszyscy jej mieszkańcy.”
Ha 3,5–6 →
„Przed nim szła zaraza, płonące węgle szły przed jego nogami. Stanął i zmierzył ziemię, spojrzał i rozproszył narody; góry wieczyste zostały skruszone, skłoniły się pagórki dawne. Jego drogi są wieczne.”
Mi 1,4 →
„I stopnieją pod nim góry, a doliny rozdzielą się tak, jak wosk przed ogniem i jak wody, które spływają po zboczu.”
Ps 2,1–4 →
„Dlaczego poganie się buntują, a narody knują próżne zamysły? Królowie ziemscy powstają, a władcy naradzają się wspólnie przeciwko Panu i jego pomazańcowi, mówiąc: Zerwijmy ich więzy i zrzućmy z siebie ich pęta.…”
Jl 2,11 →
„A Pan wyda swój głos przed swoim wojskiem, gdyż jego obóz jest ogromny, gdyż mocny jest ten, który wykonuje jego słowo. Wielki jest bowiem dzień Pana i bardzo straszliwy! Któż go zniesie?”
Am 9,13 →
„Oto nadchodzą dni, mówi Pan, że oracz będzie za żniwiarzem, a depczący winogrona za siejącym ziarno; góry będą ociekać moszczem, a wszystkie pagórki się rozpłyną.”

Pokaż pozostałe odsyłacze (12)

2P 3,10–12 →
„A jak złodziej w nocy przyjdzie dzień Pana, w którym niebiosa z wielkim hukiem przeminą, żywioły rozpalone ogniem stopią się, a ziemia i dzieła, które są na niej, spłoną.…”
Joz 2,9 →
„I powiedziała do tych mężczyzn: Wiem, że Pan dał wam tę ziemię, bo strach przed wami padł na nas i wszyscy obywatele tej ziemi truchleją przed wami.”
Joz 2,11 →
„Gdy o tym usłyszeliśmy, nasze serca struchlały i nie było już odwagi w nikim z waszego powodu; bo Pan, wasz Bóg, jest Bogiem wysoko na niebie i nisko na ziemi.”
Joz 2,24 →
„I mówili do Jozuego: Pan oddał w nasze ręce całą tę ziemię, bo wszyscy obywatele tej ziemi struchleli przed nami.”
2Krn 14,9–13 →
„Wtedy przeciwko nim nadciągnął Zerach Etiopczyk z wojskiem liczącym tysiąc tysięcy oraz trzystu rydwanami i dotarł aż do Mareszy. Nadciągnął też i Asa przeciw niemu i stanęli w szyku bojowym w Dolinie Sefaty w Mareszy.…”
2Krn 20,1 →
„Potem na wojnę przeciwko Jehoszafatowi wyruszyli synowie Moabu i synowie Ammona, a wraz z nimi niektórzy mieszkający z Ammonitami.”
2Krn 20,20–24 →
„Wstali potem wczesnym rankiem i wyruszyli na pustynię Tekoa. A gdy wyruszali, Jehoszafat stanął i powiedział: Słuchajcie mnie, Judo i mieszkańcy Jerozolimy. Wierzcie Panu, waszemu Bogu, a będziecie bezpieczni, wierzcie jego prorokom, a poszczęści się wam.…”
Ps 68,8 →
„Ziemia się trzęsła, a niebiosa rozpływały się przed obliczem Boga i sama góra Synaj zadrżała przed obliczem Boga, Boga Izraela.”
Ps 68,33 →
„Temu, który przemierza najwyższe niebiosa odwieczne; oto wydaje swój głos, głos potężny.”
Ps 83,2–8 →
„Bo oto burzą się twoi wrogowie, a ci, którzy cię nienawidzą, podnoszą głowę. Przeciwko twemu ludowi knują spisek i naradzali się przeciw tym, których ochraniasz; Mówiąc: Chodźcie, wytępmy ich, niech nie będą narodem, żeby więcej nie wspominano imienia Izraela.…”
Ps 97,5 →
„Góry topią się jak wosk przed obliczem Pana, przed obliczem Pana całej ziemi.”
Iz 8,9–10 →
„Zbierajcie się, ludy, a zostaniecie zgniecione, nakłońcie ucha, wszyscy z dalekich ziem: Przepaszcie się, a zostaniecie zmiażdżeni; przepaszcie się, a zostaniecie zmiażdżeni. Obmyślajcie plan, a będzie udaremniony; wypowiedzcie słowo, a nie ostoi się, bo Bóg jest z nami.”