Studiuj werset

Księga Psalmów 97,5

„Góry topią się jak wosk przed obliczem Pana, przed obliczem Pana całej ziemi."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Góry jako wosk rozpływają się przed obliczem Pańskiem, przed obliczem Pana wszystkiej ziemi."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Przed WIEKUISTYM, przed Panem całej ziemi, góry jak wosk stopniały.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Góry się jako wosk rozpłynęły przed obliczem Pańskiem; przed obliczem Pana wszystka ziemia.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Gory się rospływaią iako wosk przed Panem, a przed oblicznoscią Pana wszey ziemie.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Góry stopniały jak wosk przed obliczem JHWH, przed obliczem PANA całej ziemi.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: The hills melted like wax at the presence of the LORD, at the presence of the Lord of the whole earth.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: The mountains melt like wax at the presence of the LORD, before the Lord of all the earth.
WEB · World English Bible, 2020: The mountains melt like wax at the presence of the LORD, at the presence of the Lord of the whole earth.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Montes sicut cera fluxerunt a facie Domini; a facie Domini omnis terra.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: הָרִ֗ים כַּדּוֹנַ֗ג נָ֭מַסּוּ מִלִּפְנֵ֣י יְהוָ֑ה מִ֝לִּפְנֵ֗י אֲד֣וֹן כָּל־הָאָֽרֶץ׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: τὰ ὄρη ὡσεὶ κηρὸς ἐτάκησαν ἀπὸ προσώπου Κυρίου, ἀπὸ προσώπου Κυρίου πάσης τῆς γῆς.

Porównaj cały rozdział Ps 97 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (10)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Na 1,5 →
„Góry drżą przed nim, a pagórki się rozpływają; ziemia płonie przed jego obliczem, okrąg ziemi i wszyscy jej mieszkańcy.”
Mi 1,3–4 →
„Oto bowiem Pan wychodzi ze swojego miejsca, zstąpi i będzie deptać po wysokościach ziemi. I stopnieją pod nim góry, a doliny rozdzielą się tak, jak wosk przed ogniem i jak wody, które spływają po zboczu.”
Iz 24,19–20 →
„Ziemia rozpadła się całkowicie, ziemia rozpłynęła się doszczętnie; jest wielce wstrząśnięta. Ziemia będzie się słaniać jak pijany, będzie chwiać się jak lepianka. Zaciąży na niej jej nieprawość i upadnie, a już nie powstanie.”
Iz 64,1–2 →
„Obyś rozdarł niebiosa i zstąpił, aby góry rozpłynęły się przed tobą; Jak płonie ogień rozżarzony, ogień, który doprowadza wodę do wrzenia, abyś oznajmił swoje imię twoim wrogom, tak by narody zadrżały przed tobą;”
Ha 3,6 →
„Stanął i zmierzył ziemię, spojrzał i rozproszył narody; góry wieczyste zostały skruszone, skłoniły się pagórki dawne. Jego drogi są wieczne.”
Ps 47,2 →
„Gdyż Pan Najwyższy budzi grozę, jest wielkim Królem nad całą ziemią.”
Ps 46,6 →
„Wzburzyły się narody, zachwiały się królestwa, on wydał swój głos i rozpłynęła się ziemia.”
Joz 3,11 →
„Oto arka przymierza Pana całej ziemi przejdzie przed wami przez Jordan.”
Sdz 5,4–5 →
„Panie, gdy wyszedłeś z Seiru, gdy przechodziłeś przez pole Edom, ziemia drżała, niebiosa kropiły, a obłoki kropiły wodą. Góry topniały przed Panem jak góra Synaj – przed Panem, Bogiem Izraela.”
Ps 83,18 →
„Niech poznają, że jedynie ty, którego imię jest Pan, ty jesteś Najwyższy ponad całą ziemią.”