topnieć
H4127 — hebrajskie słowo מוּג (na.Mo.gu), czasownik o znaczeniu „topnieć" (ang. to melt). W Biblii występuje 17 razy, w 10 księgach Starego Testamentu — najczęściej: Księga Psalmów (4×). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Jak UBG oddaje to słowo
Co faktycznie stoi w tekście UBG przy tym słowie oryginału — oddania pogrupowane (bez różnic w odmianie), z liczbą wystąpień i przykładami, które otwierają werset w interlinii. Szerokość paska to udział w 15 wystąpieniach z osobnym oddaniem.
- „rozpłyną”7× · 47%
- „struchleją”1× · 7%
- „truchleją”1× · 7%
- „rozwiewasz”1× · 7%
- „zmiękczasz”1× · 7%
- „Roztopiła”1× · 7%
- „mdleje”1× · 7%
- „niszczejemy”1× · 7%
+ 1 oddanie rzadziej (1×) — łącznie 9 oddań.
W 2 wystąpieniach nie wskazano osobnego wyrazu UBG (słowo jest oddane razem z sąsiednim albo go brak) — nie liczą się do procentów. Dopasowanie słów UBG do oryginału jest automatyczne i orientacyjne.
Wystąpienia
17 wersetówWtedy zlękną się książęta Edomu, mocarzy Moabu ogarnie strach; struchleją wszyscy obywatele Kanaanu.
I powiedziała do tych mężczyzn: Wiem, że Pan dał wam tę ziemię, bo strach przed wami padł na nas i wszyscy obywatele tej ziemi truchleją przed wami.
I mówili do Jozuego: Pan oddał w nasze ręce całą tę ziemię, bo wszyscy obywatele tej ziemi struchleli przed nami.
I strażnicy Saula w Gibea Beniamina zobaczyli, że tłum się rozpierzchł i biegł w bezładzie.
Unosisz mnie na wietrze i wsadzasz mnie na niego, a rozwiewasz mój dobytek.
Wzburzyły się narody, zachwiały się królestwa, on wydał swój głos i rozpłynęła się ziemia.
Nawadniasz jej zagony, wyrównujesz jej bruzdy, zmiękczasz ją deszczami i błogosławisz jej urodzaje.
Roztopiła się ziemia i wszyscy jej mieszkańcy, ale ja umacniam jej filary. Sela.
Oni wstępują aż do nieba i zstępują w głębiny, tak że ich dusza mdleje w niebezpieczeństwie.
Zawódź, bramo! Krzycz, miasto! Ty, cała Filisteo, już się rozpłynęłaś. Od północy bowiem nadciąga dym i nikt nie będzie stronił od jego szeregów.
I nie ma nikogo, kto by wzywał twego imienia i zbudził się, aby się ciebie chwycić. Zakryłeś bowiem swoje oblicze przed nami i sprawiłeś, że niszczejemy z powodu naszych nieprawości.
O Damaszku. Wstydzą się Chamat i Arpad, bo usłyszały złą wieść. Zatrwożyły się tak, że nawet morze się wzruszy, a nie będzie mogło się uspokoić.
Postawiłem strach miecza we wszystkich ich bramach, aby ich serce się rozpłynęło i pomnożyły się ich upadki. Ach! Jest wypolerowany, aby błyszczeć, wyostrzony, aby zabić.
Pan Bóg zastępów dotyka ziemi, a ta rozpływa się i płaczą wszyscy jej mieszkańcy. Wzbierze cała jak rzeka i zostanie zatopiona jakby przez rzekę Egiptu.
Oto nadchodzą dni, mówi Pan, że oracz będzie za żniwiarzem, a depczący winogrona za siejącym ziarno; góry będą ociekać moszczem, a wszystkie pagórki się rozpłyną.