Studiuj werset

Księga Psalmów 68,33

„Temu, który przemierza najwyższe niebiosa odwieczne; oto wydaje swój głos, głos potężny."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Temu, który jeździ na najwyższych niebiosach od wieczności; oto wydaje głos swój, głos mocy swojej."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: który unosi się w niebiosach wiecznych niebios; oto rozległ się Jego głos, głos potężny.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Grajcie Bogu, który wstąpił na niebo nad nieby, na wschód słońca: oto da głosowi swemu głos mocy.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Temu ktory zdawna ieździ na obłokach niebieskich, boć oto głośno podawa głos mocy swoiey.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Który przemierza odwieczne niebiosa niebios; oto wyda On swój głos, głos potężny.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: To him that rideth upon the heavens of heavens, which were of old; lo, he doth send out his voice, and that a mighty voice.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: to Him who rides upon the highest heavens of old; behold, His mighty voice resounds.
WEB · World English Bible, 2020: to him who rides on the heaven of heavens, which are of old; behold, he utters his voice, a mighty voice.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Qui ascendit super cælum cæli, ad orientem: ecce dabit voci suæ vocem virtutis.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: לָ֭רֹכֵב בִּשְׁמֵ֣י שְׁמֵי־קֶ֑דֶם הֵ֥ן יִתֵּ֥ן בְּ֝קוֹלוֹ ק֣וֹל עֹֽז׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: ψάλατε τῷ Θεῷ τῷ ἐπιβεβηκότι ἐπὶ τὸν οὐρανὸν τοῦ οὐρανοῦ κατὰ ἀνατολάς· ἰδοὺ δώσει τῇ φωνῇ αὐτοῦ φωνὴν δυνάμεως.

Porównaj cały rozdział Ps 68 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (9)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Ps 18,10 →
„Dosiadł cherubina i latał; latał na skrzydłach wiatru.”
Ps 104,3 →
„Zbudowałeś na wodach swoje komnaty, czynisz obłoki swym rydwanem, chodzisz na skrzydłach wiatru.”
Ps 68,4 →
„Śpiewajcie Bogu, śpiewajcie psalmy jego imieniu, wywyższajcie tego, który przemierza niebiosa; Pan to jego imię, radujcie się przed jego obliczem.”
1Krl 8,27 →
„Czyż naprawdę jednak Bóg zamieszka na ziemi? Oto niebiosa i niebiosa niebios nie mogą cię ogarnąć, a cóż dopiero ten dom, który zbudowałem?”
Ap 11,19 →
„Potem otworzyła się świątynia Boga w niebie i arka jego przymierza ukazała się w jego świątyni, i nastąpiły błyskawice, głosy, grzmoty, trzęsienia ziemi i wielki grad.”
Pwt 33,26 →
„Nikt nie jest jak Bóg Jeszuruna, który jeździ po niebie, by tobie pomóc, i po obłokach w swym majestacie.”
Ps 93,2 →
„Twój tron jest utwierdzony od wieków, ty jesteś od wieczności.”
J 12,28–29 →
„Ojcze, uwielbij swoje imię. Wtedy rozległ się głos z nieba: Uwielbiłem i jeszcze uwielbię. A ludzie, którzy stali i słyszeli, mówili: Zagrzmiało. A inni mówili: Anioł do niego przemówił.”
Ap 11,15 →
„I zatrąbił siódmy anioł, i odezwały się donośne głosy w niebie mówiące: Królestwa świata stały się królestwami naszego Pana i jego Chrystusa i będzie królować na wieki wieków.”