Studiuj werset

Księga Hioba 38,11

„I powiedziałem: Dotąd dojdziesz, a nie dalej; tu położysz swe nadęte fale."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„I rzekłem: Aż dotąd wychodzić będziesz, a dalej nie postąpisz, a tu położysz nadęte wały twoje."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: I powiedziałem: Dotąd wolno ci dojść, ale nie dalej, bo tu jest położona tama wzdęciu twoich fal.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: I rzekłem: Aż póty przyjdziesz, a daléj nie postąpisz i tu rozbijesz nadęte wały twoje.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: A rzekłem, Aż dotąd poydziesz a nie miniesz daley, a tu zostawisz podniesienie nawałnosci twych.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: I powiedziałem: Aż dotąd dojdziesz, a nie dalej; i tu zatrzymasz swoje nadęte fale.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: And said, Hitherto shalt thou come, but no further: and here shall thy proud waves be stayed?
BSB · Berean Standard Bible, 2023: and I declared: ‘You may come this far, but no farther; here your proud waves must stop’?
WEB · World English Bible, 2020: and said, ‘You may come here, but no further. Your proud waves shall be stopped here’?

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: et dixi: Usque huc venies, et non procedes amplius, et hic confringes tumentes fluctus tuos.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: וָאֹמַ֗ר עַד־פֹּ֣ה תָ֭בוֹא וְלֹ֣א תֹסִ֑יף וּפֹ֥א־יָ֝שִׁ֗ית בִּגְא֥וֹן גַּלֶּֽיךָ׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: εἶπα δὲ αὐτῇ· μέχρι τούτου ἐλεύσῃ καὶ οὐχ ὑπερβήσῃ, ἀλλ᾿ ἐν σεαυτῇ συντριβήσεταί σου τὰ κύματα.

Porównaj cały rozdział Hi 38 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (10)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Ps 89,9 →
„Ty panujesz nad wzburzonym morzem; gdy się podnoszą jego fale, ty je poskramiasz.”
Prz 8,29 →
„Gdy wyznaczał morzu jego granice, by wody nie przekraczały jego rozkazu, kiedy ustalał fundamenty ziemi;”
Ps 65,6–7 →
„Ty, który utwierdzasz góry swoją mocą, przepasany potęgą; Ty, który uciszasz szum morza, szum jego fal, i wrzawę narodów;”
Mk 4,39–41 →
„Wówczas wstał, zgromił wiatr i powiedział do morza: Milcz i uspokój się! I ustał wiatr, i nastała wielka cisza. Wtedy powiedział do nich: Czemu się tak boicie? Jak to jest, że nie macie wiary?…”
Łk 8,32–33 →
„A było tam wielkie stado świń, które pasły się na górze. I demony prosiły go, aby pozwolił im w nie wejść. I pozwolił im. Wtedy demony wyszły z tego człowieka i weszły w świnie. I ruszyło to stado pędem po urwisku do jeziora, i utonęło.”
Hi 2,6 →
„Wtedy Pan powiedział do szatana: Oto jest w twojej ręce, ale jego życie zachowaj.”
Ps 93,3–4 →
„Podniosły rzeki, Panie, podniosły rzeki swój szum, podniosły rzeki swoje fale. Nad szum wielkich wód, nad potężne fale morskie mocniejszy jest Pan na wysokości.”
Iz 27,8 →
„Z umiarem go ukarze, bo gdy ten wypuści gałązki, zabierze go swoim gwałtownym wiatrem w dniu wschodniego wichru.”
Hi 1,22 →
„W tym wszystkim Hiob nie zgrzeszył ani nie oskarżał Boga o nic niewłaściwego.”
Ps 76,10 →
„Doprawdy nawet gniew człowieka będzie cię chwalić, a ty resztkę tego gniewu powstrzymasz.”