Studiuj werset

Księga Psalmów 65,7

„Ty, który uciszasz szum morza, szum jego fal, i wrzawę narodów;"

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Który uśmierzasz szum morski, szum nawałności jego, i wzruszenie narodów,"

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: uciszasz szum mórz, szum ich bałwanów. Uciszasz wrzenie narodów,
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Który zaburzasz głębokość morską, szum nawałności jego: zatrwożą się narodowie.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Ktory zawściąga szum morski, y szum nawałności ich, y wzruszenia narodow.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Ty, który uśmierzasz szum morza, szum jego fal i wzburzenie narodów;

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: Which stilleth the noise of the seas, the noise of their waves, and the tumult of the people.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: You stilled the roaring of the seas, the pounding of their waves, and the tumult of the nations.
WEB · World English Bible, 2020: You still the roaring of the seas, the roaring of their waves, and the turmoil of the nations.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: qui conturbas profundum maris, sonum fluctuum ejus. Turbabuntur gentes,

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: מַשְׁבִּ֤יחַ ׀ שְׁא֣וֹן יַ֭מִּים שְׁא֥וֹן גַּלֵּיהֶ֗ם וַהֲמ֥וֹן לְאֻמִּֽים׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: ὁ συνταράσσων τὸ κῦτος τῆς θαλάσσης, ἤχους κυμάτων αὐτῆς. ταραχθήσονται τὰ ἔθνη,

Porównaj cały rozdział Ps 65 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (9)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Ps 89,9 →
„Ty panujesz nad wzburzonym morzem; gdy się podnoszą jego fale, ty je poskramiasz.”
Ps 93,3–4 →
„Podniosły rzeki, Panie, podniosły rzeki swój szum, podniosły rzeki swoje fale. Nad szum wielkich wód, nad potężne fale morskie mocniejszy jest Pan na wysokości.”
Iz 17,12–13 →
„Biada tłumom licznych ludów, które huczą jak rozhukane morze, i zgiełkowi narodów, które szumią jak szum wód gwałtownych! Narody szumią jak szum wielkich wód, ale Pan je zgromi i uciekną daleko gnane wiatrem jak plewy na górach i jak biegacz stepowy przed wichurą.”
Ps 107,29 →
„Zamienia burzę w ciszę, tak że uspokajają się jej fale.”
J 18,6 →
„Gdy tylko im powiedział: Ja jestem, cofnęli się i padli na ziemię.”
Hi 38,8–11 →
„Kto zamknął bramą morze, gdy się wyrywało jakby wychodzące z łona? Gdy chmurę uczyniłem jego szatą, a ciemność jego pieluszkami; Gdy ustanowiłem o nim swój dekret i poustawiałem rygle i bramy;…”
Ps 2,1–4 →
„Dlaczego poganie się buntują, a narody knują próżne zamysły? Królowie ziemscy powstają, a władcy naradzają się wspólnie przeciwko Panu i jego pomazańcowi, mówiąc: Zerwijmy ich więzy i zrzućmy z siebie ich pęta.…”
Ps 76,10 →
„Doprawdy nawet gniew człowieka będzie cię chwalić, a ty resztkę tego gniewu powstrzymasz.”
Mt 8,26–27 →
„I powiedział do nich: Czemu się boicie, ludzie małej wiary? Potem wstał, zgromił wichry i morze i nastała wielka cisza. A ludzie dziwili się i mówili: Cóż to za człowiek, że nawet wichry i morze są mu posłuszne?”