Studiuj werset

Ewangelia Marka 4,26

„I mówił: Z królestwem Bożym jest tak, jak gdyby człowiek wrzucił ziarno w ziemię."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„I mówił: Takie jest królestwo Boże, jako gdyby człowiek wrzucił nasienie w ziemię;"

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (14)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Mówił też: Królestwo Boga jest takie, jak gdyby człowiek wrzucił nasienie w ziemię;
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: I mówił: Tak jest królestwo Boże, jako gdyby człowiek wrzucił nasienie w ziemię,
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Y mowił, Takoweć iest Krolestwo Niebieskie, iż iesli człowiek wrzuci nasienie w źiemię /
SŻ · Słowo Życia — Nowy Testament (Biblica, otwarty dostęp), 2016: Posłuchajcie! Z królestwem Bożym dzieje się tak, jak z posianym przez rolnika ziarnem.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: I mówił: Takie jest Królestwo Boże: jest jak ziarno, które człowiek rzuciłby w ziemię,
BKJ · Biblia Króla Jakuba (Nowy Testament), 2025: I powiedział, Tak jest z królestwem Boga, jakby człowiek wrzucał nasienie w grunt;

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: ¶ And he said, So is the kingdom of God, as if a man should cast seed into the ground;
BSB · Berean Standard Bible, 2023: Jesus also said, “The kingdom of God is like a man who scatters seed on the ground.
WEB · World English Bible, 2020: He said, “God’s Kingdom is as if a man should cast seed on the earth,

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Et dicebat: Sic est regnum Dei, quemadmodum si homo jaciat sementem in terram,

Języki oryginału

TR · Textus Receptus, 1550/1894: Καὶ ἔλεγεν, Οὕτως ἐστὶν ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ, ὡς ἐὰν ἄνθρωπος βάλῃ τὸν σπόρον ἐπὶ τῆς γῆς,
BYZ · Tekst bizantyjski (Robinson-Pierpont), 2005: Καὶ ἔλεγεν· οὕτως ἐστὶν ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ, ὡς ἂν ἄνθρωπος βάλῃ τὸν σπόρον ἐπὶ τῆς γῆς,
TISCH · Tischendorf, wyd. 8, 1869–1872: Καὶ ἔλεγεν· οὕτως ἐστὶν ἡ βασιλεία τοῦ θεοῦ, ὡς ἄνθρωπος βάλῃ τὸν σπόρον ἐπὶ τῆς γῆς,
SBLGNT · SBL Greek New Testament, 2010: Καὶ ἔλεγεν· Οὕτως ἐστὶν ἡ βασιλεία τοῦ θεοῦ ὡς ἄνθρωπος βάλῃ τὸν σπόρον ἐπὶ τῆς γῆς

Porównaj cały rozdział Mk 4 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (15)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Mt 13,24 →
„Podał im też inną przypowieść: Królestwo niebieskie podobne jest do człowieka, który zasiał dobre ziarno na swoim polu.”
1Kor 3,6–9 →
„Ja siałem, Apollos podlewał, ale Bóg dał wzrost. Tak więc ani ten, który sieje, ani ten, który podlewa, nic nie znaczą, tylko Bóg, który daje wzrost. Ten zaś, który sieje, i ten, który podlewa, stanowią jedno, a każdy otrzyma swoją zapłatę stosownie do swojej pracy.…”
1P 1,23–25 →
„Będąc odrodzeni nie z nasienia zniszczalnego, ale z niezniszczalnego, przez słowo Boże, które jest żywe i trwa na wieki. Gdyż wszelkie ciało jest jak trawa, a wszelka chwała człowieka jak kwiat trawy. Trawa uschła, a jej kwiat opadł; Lecz słowo Pana trwa na wieki.…”
Łk 8,11 →
„A takie jest znaczenie przypowieści: Ziarnem jest słowo Boże.”
Iz 32,20 →
„Błogosławieni jesteście, wy, którzy siejecie na wszelkich urodzajnych miejscach, puszczając tam wolno woły i osły.”
Łk 8,5 →
„Siewca wyszedł siać swoje ziarno. A gdy siał, jedno padło przy drodze i zostało podeptane, a ptaki niebieskie wydziobały je.”
Jk 3,18 →
„A owoc sprawiedliwości jest siany w pokoju przez tych, którzy czynią pokój.”
Prz 11,18 →
„Niegodziwy czyni zwodnicze dzieło, a kto sieje sprawiedliwość, ma zapłatę pewną.”

Pokaż pozostałe odsyłacze (7)

Koh 11,4 →
„Kto zważa na wiatr, nigdy nie będzie siał, a kto patrzy na chmury, nie będzie żąć.”
Koh 11,6 →
„Rano siej swoje ziarno, a wieczorem nie pozwól spocząć swojej ręce, gdyż nie wiesz, co się uda, czy to, czy tamto, czy też oboje będą równie dobre.”
Iz 28,24–26 →
„Czyż oracz codziennie orze, aby siać? Czy robi bruzdy i bronuje swoją rolę? Czyż gdy wyrówna jej powierzchnię, nie rozsiewa czarnuszki, nie rozsiewa kminu i nie obsiewa pszenicą wyborną, jęczmieniem przednim i orkiszem w odpowiednich miejscach? Jego Bóg uczy go roztropności i poucza go.”
Mk 4,3–4 →
„Słuchajcie! Oto siewca wyszedł siać. A gdy siał, jedno padło przy drodze, a ptaki niebieskie przyleciały i wydziobały je.”
Mk 4,14–20 →
„Siewca sieje słowo. A ci przy drodze są tymi, którym sieje się słowo, ale gdy usłyszą, zaraz przychodzi szatan i wybiera słowo zasiane w ich sercach. Podobnie ci, którzy zostali posiani na miejscach skalistych, są tymi, którzy, gdy usłyszą słowo, natychmiast je z radością przyjmują;…”
J 4,36–38 →
„A kto żnie, otrzymuje zapłatę i zbiera owoc na życie wieczne, aby i ten, kto sieje, i ten, kto żnie, razem się radowali. W tym właśnie prawdziwe jest przysłowie: Kto inny sieje, a kto inny żnie. Ja was posłałem żąć to, nad czym nie pracowaliście. Inni pracowali, a wy weszliście w ich pracę.”
J 12,24 →
„Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Jeśli ziarno pszenicy, wpadłszy w ziemię, nie obumrze, samo zostaje. Jeśli jednak obumrze, wydaje obfity plon.”