Ewangelia Marka 3

I wszedł znowu do synagogi. A był tam człowiek, który miał uschłą rękę.

Wszedł zasię do bóżnicy, a był tam człowiek, który miał rękę uschłą.

I obserwowali go, czy uzdrowi go w szabat, aby go oskarżyć.

I podstrzegali go, jeźliby go w sabat uzdrowił, aby go oskarżyli.

Wtedy powiedział do człowieka, który miał uschłą rękę: Wyjdź na środek!

I rzekł onemu człowiekowi, który miał rękę uschłą: Wystąp w pośrodek.

A do nich powiedział: Czy wolno w szabat czynić dobrze czy źle? Ocalić życie czy zabić? Lecz oni milczeli.

I rzekł do nich: Godzili się w sabat dobrze czynić, czyli źle czynić? człowieka zachować, czyli zabić? a oni milczeli.

Wtedy spojrzał po nich z gniewem i zasmucony zatwardziałością ich serca, powiedział do tego człowieka: Wyciągnij rękę! Wyciągnął, a jego ręka znowu stała się zdrowa jak i druga.

Tedy spojrzawszy po nich z gniewem i zasmuciwszy się nad zatwardzeniem serca ich, rzekł onemu człowiekowi: Wyciągnij rękę twoję! i wyciągnął; i przywrócona jest ręka jego do zdrowia jako i druga.

Wówczas faryzeusze wyszli i zaraz odbyli naradę z herodianami przeciwko niemu, w jaki sposób go zgładzić.

Tedy wyszedłszy Faryzeuszowie, uczynili wnet radę z Herodyjany przeciwko niemu, jakoby go stracili.

Jezus zaś ze swymi uczniami odszedł nad morze, a wielkie mnóstwo ludzi szło za nim z Galilei i Judei;

Ale Jezus z uczniami swymi ustąpił nad morze, a wielkie mnóstwo szło za nim z Galilei i z ziemi Judzkiej,

Z Jerozolimy, Idumei i Zajordania. Również spośród tych, którzy mieszkali w okolicach Tyru i Sydonu, przyszło do niego mnóstwo ludzi, słysząc, jak wielkie rzeczy czynił.

I z Jeruzalemu, i z Idumei, i zza Jordanu, i z tych, którzy mieszkali około Tyru i Sydonu, wielkie mnóstwo, słysząc, jak wielkie rzeczy czynił, przyszli do niego.

I nakazał swoim uczniom, aby zawsze mieli przygotowaną łódkę, ze względu na tłum, aby nie napierał na niego.

I rozkazał uczniom swoim, aby łódkę mieli zawsze w pogotowiu, dla ludu, aby go nie cisnęli.

Wielu bowiem uzdrowił, tak że wszyscy, którzy mieli jakieś choroby, cisnęli się do niego, aby go dotknąć.

Albowiem ich wiele uzdrawiał, tak iż nań padali, aby się go dotykali, którzykolwiek choroby mieli.

A duchy nieczyste na jego widok padały przed nim i wołały: Ty jesteś Synem Bożym!

A duchowie nieczyści, gdy go ujrzeli, upadali przed nim i wołali, mówiąc: Ty jesteś Syn Boży!

Lecz on surowo im nakazywał, żeby go nie ujawniały.

Ale ich on srodze gromił, żeby go nie objawiali.

Potem wszedł na górę i wezwał do siebie tych, których sam chciał, a oni przyszli do niego.

I wstąpił na górę, a wezwał do siebie tych, których sam chciał, i przyszli do niego.

I ustanowił dwunastu, aby z nim byli, aby ich wysłać na głoszenie;

I postanowił ich dwanaście, aby z nim byli, a iżby je wysłał kazać Ewangieliję:

I aby mieli moc uzdrawiania chorób i wypędzania demonów.

I żeby mieli moc uzdrawiać choroby i wyganiać dyjabły:

Ustanowił Szymona, któremu nadał imię Piotr;

Szymona, któremu imię dał Piotr;

Jakuba, syna Zebedeusza, i Jana, brata Jakuba, którym nadał przydomek Boanerges, co znaczy: Synowie Gromu;

I Jakóba, syna Zebedeuszowego, i Jana, brata Jakóbowego, (którym dał imię Boanerges, to jest: synowie gromu);

Andrzeja, Filipa, Bartłomieja, Mateusza, Tomasza, Jakuba, syna Alfeusza, Tadeusza, Szymona Kananejczyka;

I Andrzeja, i Filipa, i Bartłomieja, i Mateusza, i Tomasza, i Jakóba, syna Alfeuszowego, i Tadeusza, i Szymona Kananejczyka;

I Judasza Iskariotę, który go wydał.

I Judasza Iszkaryjota, który go też wydał.

Potem przyszli do domu. I znowu zgromadził się tłum, tak że nie mogli nawet zjeść chleba.

I przyszli do domu. I zgromadził się znowu lud, tak iż nie mogli ani chleba jeść.

A gdy jego bliscy o tym usłyszeli, przyszli, aby go pochwycić. Mówili bowiem: Odszedł od zmysłów.

A gdy o tem usłyszeli jego powinni, przyszli, aby go pojmali; bo mówili, że odszedł od rozumu.

A uczeni w Piśmie, którzy przyszli z Jerozolimy, mówili: Ma Belzebuba i przez władcę demonów wypędza demony.

A nauczeni w Piśmie, którzy byli przyszli z Jeruzalemu, mówili: Iż ma Beelzebuba, a iż przez książęcia dyjabelskiego wygania dyjabły.

I przywoławszy ich do siebie, mówił do nich w przypowieściach: Jakże szatan może wypędzać szatana?

I wezwawszy ich, mówił do nich w podobieństwach: Jakoż może szatan szatana wyganiać?

Jeśli królestwo jest podzielone wewnętrznie, to takie królestwo nie może przetrwać.

A jeźliże królestwo samo w sobie będzie rozdzielone, nie może się ostać ono królestwo.

I jeśli dom jest podzielony wewnętrznie, to taki dom nie będzie mógł przetrwać.

I dom, jeźliby sam przeciwko sobie był rozdzielony, nie będzie się mógł ostać on dom.

Jeśli więc szatan powstał przeciwko sobie samemu i jest podzielony, nie może przetrwać, ale to jego koniec.

Takci, jeźli szatan powstał sam przeciwko sobie i jest rozdzielony, nie może się ostać, ale koniec bierze.

Nikt nie może wejść do domu mocarza i zagrabić jego własności, jeśli najpierw nie zwiąże tego mocarza; wtedy ograbi jego dom.

Nikt nie może sprzętu mocarzowego, wszedłszy do domu jego, rozchwycić, jeźliby pierwej mocarza onego nie związał; a potem dom jego splądruje.

Zaprawdę powiadam wam: Wszystkie grzechy i bluźnierstwa, którymi bluźnią synowie ludzcy, będą im przebaczone.

Zaprawdę powiadam wam, że wszystkie grzechy synom ludzkim będą odpuszczone, i bluźnierstwa, któremibykolwiek bluźnili;

Kto jednak bluźni przeciwko Duchowi Świętemu, nigdy nie dostąpi przebaczenia, ale podlega karze wiecznego potępienia.

Ale kto bluźni przeciwko Duchowi Świętemu, nie ma odpuszczenia na wieki, ale winien jest sądu wiecznego.

Bo mówili: Ma ducha nieczystego.

Bo mówili: Ma ducha nieczystego.

Wtedy przyszli jego bracia i matka, a stojąc przed domem, posłali po niego, wzywając go.

Przyszli tedy bracia i matka jego, a stojąc przed domem, posłali do niego, i kazali go zawołać.

A tłum siedział wokół niego. I powiedzieli mu: Oto twoja matka i twoi bracia są przed domem i szukają cię.

A lud siedział około niego, i rzekli mu: Oto matka twoja i bracia twoi szukają cię przed domem.

Lecz on im odpowiedział: Któż jest moją matką i moimi braćmi?

Ale im on odpowiedział, mówiąc: Któż jest matka moja, i bracia moi?

A spojrzawszy po tych, którzy siedzieli wokół niego, powiedział: Oto moja matka i moi bracia!

A spojrzawszy wokoło po tych, którzy koło niego siedzieli, rzekł: Oto matka moja, i bracia moi!

Kto bowiem wypełnia wolę Boga, ten jest moim bratem, moją siostrą i moją matką.

Albowiem ktobykolwiek czynił wolę Bożą, ten jest brat mój, i siostra moja, i matka moja.