Księga Przysłów 16

W człowieku są zamysły serca, ale odpowiedź języka jest od Pana.

Człowiek sporządza myśli serca swego; ale od Pana jest odpowiedź języka.

Wszystkie drogi człowieka są czyste w jego oczach, ale Pan waży duchy.

Wszystkie drogi człowiecze zdadzą się być czyste przed oczyma jego; ale Pan jest, który waży serca.

Powierz Panu swe dzieła, a twoje zamysły będą utwierdzone.

Włóż na Pana sprawy twe, a będą utwierdzone zamysły twoje.

Pan uczynił wszystko dla samego siebie, nawet niegodziwego na dzień zła.

Pan dla siebie samego wszystko sprawił, nawet i niezbożnika na dzień zły.

Każdy, który jest wyniosłego serca, budzi odrazę w Panu; choć weźmie innych do pomocy, nie uniknie kary.

Obrzydliwością jest Panu każdy wyniosłego serca; który choć sobie innych na pomoc weźmie, nie ujdzie pomsty.

Dzięki miłosierdziu i prawdzie oczyszcza się nieprawość, a w bojaźni Pana oddalamy się od zła.

Miłosierdziem i prawdą oczyszczona bywa nieprawość, a w bojaźni Pańskiej odstępujemy od złego.

Gdy drogi człowieka podobają się Panu, to godzi z nim nawet jego nieprzyjaciół.

Gdy się podobają Panu drogi człowieka, i nieprzyjaciół jego do zgody z nim przywodzi.

Lepiej mieć mało ze sprawiedliwością niż wiele dochodów nieprawnych.

Lepsza jest trocha z sprawiedliwością, niż wiele dochodów niesprawiedliwych.

Serce człowieka obmyśla swe drogi, ale Pan kieruje jego krokami.

Serce człowiecze rozrządza drogi swe; ale Pan sprawuje kroki jego.

Wyrok Boży jest na wargach króla; jego usta nie błądzą w sądzie.

Sprawiedliwy rozsądek jest w wargach królewskich; w sądzie nie błądzą usta jego.

Sprawiedliwa waga i szale należą do Pana i wszystkie odważniki w worku są jego dziełem.

Waga i szale są ustawą Pańską, a wszystkie gwichty sprawiedliwe w worku są za sprawą jego.

Popełnienie niegodziwości budzi odrazę w królach, bo sprawiedliwością tron jest umocniony.

Obrzydliwością jest królom czynić niezbożność; bo sprawiedliwością stolica umocniona bywa.

Wargi sprawiedliwe są rozkoszą królów, kochają oni tego, który mówi to, co słuszne.

Przyjemne są królom wargi sprawiedliwe, a szczerych w mowie miłują.

Gniew króla jest posłańcem śmierci, ale mądry człowiek przebłaga go.

Gniew królewski jest posłem śmierci; ale mąż mądry ubłaga go.

W jasności twarzy króla jest życie, a jego przychylność jest jak obłok z późnym deszczem.

W jasności twarzy królewskiej jest żywot, a łaska jego jest jako obłok z deszczem późnym.

O wiele lepiej jest nabyć mądrość niż złoto; a nabyć rozum lepiej niż srebro.

Daleko lepiej jest nabyć mądrości, niżeli złota najczystszego; a nabyć roztropności lepiej, niż srebra.

Droga prawych to odstąpić od zła; kto strzeże swojej drogi, strzeże swej duszy.

Gościniec uprzejmych jest odstąpić od złego; strzeże duszy swej, kto strzeże drogi swojej.

Pycha poprzedza zgubę, a wyniosły duch – upadek.

Przed zginieniem przychodzi pycha, a przed upadkiem wyniosłość ducha.

Lepiej być uniżonego ducha z pokornymi, niż dzielić łup z pysznymi.

Lepiej jest być uniżonego ducha z pokornymi, niżeli dzielić korzyści z pysznymi.

Kto zważa na słowo, znajdzie dobro, a kto ufa Panu, jest błogosławiony.

Kto ma wzgląd na słowa, znajduje dobre; a kto ufa w Panu, błogosławiony jest.

Kto jest mądrego serca, zwie się rozumnym, a słodycz warg pomnaża wiedzę.

Kto jest mądrego serca, słynie rozumnym, a słodkość warg przydaje nauki.

Rozum jest zdrojem życia dla tych, którzy go mają, a pouczenie głupich jest głupotą.

Zdrój żywota jest roztropność tym, którzy ją mają; ale umiejętność głupich jest głupstwem.

Serce mądrego czyni jego usta roztropnymi i dodaje nauki jego wargom.

Serce mądrego roztropnie sprawuje usta swoje, a wargami swemi przydaje nauki.

Miłe słowa są jak plaster miodu, słodycz dla duszy i lekarstwo dla kości.

Powieści wdzięczne są jako plastr miodu, słodkością duszy, a lekarstwem kościom.

Jest droga, która wydaje się człowiekowi słuszna, ale jej końcem jest droga do śmierci.

Zda się podczas droga być prosta człowiekowi; wszakże dokończenie jej pewna droga na śmierć.

Robotnik pracuje dla siebie, bo usta pobudzają go do tego.

Człowiek pracowity pracuje sobie; bo go pobudzają usta jego.

Człowiek nikczemny wykopuje zło, a na jego wargach jakby ogień płonący.

Człowiek niezbożny wykopuje złe, a w wargach jego jako ogień pałający.

Człowiek przewrotny rozsiewa spory, a plotkarz rozdziela przyjaciół.

Mąż przewrotny rozsiewa zwady, a klatecznik rozłącza przyjaciół.

Człowiek gwałtowny zwabia swego bliźniego i wprowadza go na drogę niedobrą.

Mąż okrutny przewabia bliźniego swego, i wprowadza go na drogę niedobrą.

Mruga swymi oczami, by knuć podstępy; rusza wargami i popełnia zło.

Kto mruga oczyma swemi, zmyśla przewrotności; a kto rucha wargami swemi, broi złe.

Siwa głowa jest koroną chwały, zdobywa się ją na drodze sprawiedliwości.

Koroną chwały jest sędziwość; znajduje się na drodze sprawiedliwości.

Lepszy jest nieskory do gniewu niż mocarz, a kto panuje nad swym duchem, jest lepszy niż ten, kto zdobywa miasto.

Lepszy jest nierychły do gniewu, niżeli mocarz; a kto panuje sercu swemu, lepszy jest, niżeli ten, co dobył miasta.

Losy wrzuca się w zanadrze, ale całe rozstrzygnięcie ich zależy od Pana.

Los na łono rzucają; ale od Pana jest wszystko rozrządzenie jego.