Ewangelia Marka 6

UBGI wyszedłszy stamtąd, przyszedł w swoje rodzinne strony, a szli za nim jego uczniowie.

UBGA gdy nadszedł szabat, zaczął nauczać w synagodze. Wielu zaś, słuchając go, zdumiewało się i pytało: Skąd on ma to wszystko? I co to za mądrość, która jest mu dana, że nawet takie cuda dzieją się przez jego ręce?

UBGCzy to nie jest cieśla, syn Marii, a brat Jakuba, Józefa, Judy i Szymona? Czyż nie ma tu wśród nas także jego sióstr? I gorszyli się z jego powodu.

UBGAle Jezus powiedział do nich: Nigdzie nie jest prorok bez czci, tylko w swojej ojczyźnie, wśród swoich krewnych i w swoim domu.

UBGI nie mógł tam uczynić żadnego cudu oprócz tego, że uzdrowił niektórych chorych, kładąc na nich ręce.

UBGI dziwił się ich niedowiarstwu. Potem obchodził okoliczne wioski, nauczając.

UBGWtedy, przywoławszy do siebie dwunastu, zaczął ich rozsyłać po dwóch. Dał im też moc nad duchami nieczystymi.

UBGI nakazał im, aby oprócz laski nie brali na drogę niczego: ani torby, ani chleba, ani pieniędzy w trzosie;

UBGLecz żeby założyli sandały i nie wkładali dwóch szat.

UBGPotem mówił do nich: Gdziekolwiek wejdziecie do jakiegoś domu, zostańcie tam, dopóki stamtąd nie odejdziecie.

UBGA jeśli was ktoś nie przyjmie i nie usłucha, wyszedłszy stamtąd, strząśnijcie pył z waszych nóg na świadectwo przeciwko nim. Zaprawdę powiadam wam: Lżej będzie Sodomie i Gomorze w dzień sądu niż temu miastu.

UBGWtedy wyszli i głosili, że ludzie powinni pokutować.

UBGI wypędzali wiele demonów, i wielu chorych namaszczali olejkiem, i uzdrawiali.

UBGI usłyszał o nim król Herod (bo jego imię się rozsławiło), i powiedział: Jan Chrzciciel zmartwychwstał, dlatego cuda dokonują się przez niego.

UBGA inni mówili: To Eliasz; jeszcze inni mówili: To prorok albo ktoś jak jeden z proroków.

UBGGdy Herod o tym usłyszał, powiedział: To Jan, którego ściąłem. On zmartwychwstał.

UBGSam Herod bowiem kazał schwytać Jana i wtrącić go do więzienia z powodu Herodiady, żony swego brata Filipa, gdyż pojął ją za żonę.

UBGBo Jan mówił Herodowi: Nie wolno ci mieć żony swego brata.

UBGA Herodiada zawzięła się na niego i chciała go zabić, ale nie mogła.

UBGHerod bowiem obawiał się Jana, wiedząc, że jest człowiekiem sprawiedliwym i świętym, i miał wzgląd na niego, a słuchając go, wiele czynił; i chętnie go słuchał.

UBGA gdy nadeszła odpowiednia chwila, Herod, obchodząc dzień swoich urodzin, wyprawił ucztę dla swoich dostojników, dowódców wojskowych i znakomitości z Galilei.

UBGKiedy córka tej Herodiady weszła i tańczyła, spodobała się Herodowi i współbiesiadnikom. Wtedy król powiedział do dziewczyny: Proś mnie, o co chcesz, a dam ci.

UBGI przysiągł jej: O cokolwiek mnie poprosisz, dam ci, aż do połowy mego królestwa.

UBGOna więc wyszła i zapytała swoją matkę: O co mam prosić? A ta odpowiedziała: O głowę Jana Chrzciciela.

UBGNatychmiast też weszła z pośpiechem do króla i prosiła: Chcę, żebyś mi zaraz dał na misie głowę Jana Chrzciciela.

UBGI zasmucił się król bardzo, jednak ze względu na przysięgę i współbiesiadników nie chciał jej odmówić.

UBGKról natychmiast posłał kata i rozkazał przynieść jego głowę. A ten, poszedłszy, ściął go w więzieniu.

UBGPotem przyniósł na misie jego głowę i dał ją dziewczynie, a dziewczyna dała ją swojej matce.

UBGGdy usłyszeli o tym jego uczniowie, przyszli, zabrali jego ciało i złożyli w grobie.

UBGA apostołowie zebrali się u Jezusa i opowiedzieli mu wszystko, co czynili i czego nauczali.

UBGI powiedział do nich: Pójdźcie wy na odludne miejsce i odpocznijcie trochę. Wielu bowiem przychodziło i odchodziło, tak że nie mieli wolnego czasu, żeby zjeść.

UBGI odpłynęli w łodzi na odludne miejsce, żeby być na osobności.

UBGA ludzie widzieli, że odpływają. Wielu go poznało i zbiegli się tam pieszo ze wszystkich miast, wyprzedzili ich i zgromadzili się przy nim.

UBGKiedy Jezus wyszedł, zobaczył mnóstwo ludzi i ulitował się nad nimi, bo byli jak owce niemające pasterza. I zaczął nauczać ich wielu rzeczy.

UBGA gdy było już późno, jego uczniowie podeszli do niego i powiedzieli: Miejsce to jest puste, a pora już późna.

UBGOdpraw ich, aby poszli do okolicznych osad i wsi i kupili sobie chleba, bo nie mają co jeść.

UBGLecz on im odpowiedział: Wy dajcie im jeść. Zapytali go więc: Czy mamy pójść i za dwieście groszy kupić chleba, i dać im jeść?

UBGA on im powiedział: Ile macie chleba? Idźcie i zobaczcie. A oni, dowiedziawszy się, powiedzieli: Pięć i dwie ryby.

UBGWtedy kazał im posadzić wszystkich w grupach na zielonej trawie.

UBGI usiedli w grupach, po stu i po pięćdziesięciu.

UBGA wziąwszy te pięć chlebów i dwie ryby, spojrzał w niebo i pobłogosławił. I połamał te chleby i dawał swoim uczniom, aby kładli przed nimi. Także te dwie ryby rozdzielił między wszystkich.

UBGI jedli wszyscy do syta.

UBGI zebrali dwanaście pełnych koszy kawałków i resztek z ryb.

UBGA tych, którzy jedli chleby, było około pięciu tysięcy mężczyzn.

UBGI zaraz przymusił swoich uczniów, aby wsiedli do łodzi i popłynęli przed nim na drugi brzeg w kierunku Betsaidy, a on tymczasem odprawi ludzi.

UBGA gdy ich odprawił, odszedł na górę, aby się modlić.

UBGKiedy nastał wieczór, łódź znajdowała się na środku morza, a on był sam na lądzie.

UBGI widział, że są zmęczeni wiosłowaniem, bo wiatr mieli przeciwny. I tak około czwartej straży nocnej przyszedł do nich, idąc po morzu, i chciał ich wyminąć.

UBGAle oni, ujrzawszy go chodzącego po morzu, myśleli, że to zjawa, i krzyknęli.

UBGWszyscy bowiem go widzieli i przestraszyli się. Ale on zaraz przemówił do nich tymi słowami: Ufajcie, to ja jestem! Nie bójcie się!

UBGI wszedł do nich do łodzi, i uciszył się wiatr. A oni się bardzo zdumiewali i dziwili.

UBGNie zrozumieli bowiem cudu z chlebami, gdyż ich serce było odrętwiałe.

UBGA przeprawiwszy się, przypłynęli do ziemi Genezaret i przybili do brzegu.

UBGA gdy wyszli z łodzi, ludzie zaraz go poznali;

UBGRozbiegli się po całej tej okolicy i zaczęli przynosić na posłaniach chorych tam, gdzie, jak słyszeli, przebywa.

UBGA gdziekolwiek wszedł, do wsi, miast czy osad, kładli chorych na ulicach i prosili go, aby mogli dotknąć choćby brzegu jego szaty. A wszyscy, którzy go dotknęli, zostali uzdrowieni.