Studiuj werset

Ewangelia Marka 6,51

„I wszedł do nich do łodzi, i uciszył się wiatr. A oni się bardzo zdumiewali i dziwili."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„I wstąpił do nich w łódź, i uciszył się wiatr; a oni się sami w sobie nader zdumiewali i dziwowali."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (14)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Także wszedł koło nich do łodzi, a wiatr się uciszył. Ale oni odtąd niezmiernie się w sobie zdumiewali i dziwili.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: I wstąpił do nich w łódź, i przestał wiatr. I tem więcéj się sami w sobie zdumiewali.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Zatym wstąpił do nich w łodź, a vciszył się wiatr, z kąd się barzo aż y na zbyt sami w sobie zdumiewali y dziwowali.
SŻ · Słowo Życia — Nowy Testament (Biblica, otwarty dostęp), 2016: Gdy wszedł do łodzi, wiatr nagle ucichł. Uczniowie byli zdumieni.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: I wszedł do nich do łodzi, i ustał wiatr; a oni byli wewnątrz siebie niezwykle zdumieni i zdziwieni.
BKJ · Biblia Króla Jakuba (Nowy Testament), 2025: I wszedł do nich do łodzi; i wiatr zaprzestał: a oni byli bardzo zdumieni w sobie ponad miarę, i dziwili się.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: And he went up unto them into the ship; and the wind ceased: and they were sore amazed in themselves beyond measure, and wondered.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: Then He climbed into the boat with them, and the wind died down. And the disciples were utterly astounded,
WEB · World English Bible, 2020: He got into the boat with them; and the wind ceased, and they were very amazed among themselves, and marveled;

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Et ascendit ad illos in navim, et cessavit ventus. Et plus magis intra se stupebant:

Języki oryginału

TR · Textus Receptus, 1550/1894: Καὶ ἀνέβη πρὸς αὐτοὺς εἰς τὸ πλοῖον, καὶ ἐκόπασεν ὁ ἄνεμος· καὶ λίαν ἐκπερισσοῦ ἐν ἑαυτοῖς ἐξίσταντο, καὶ ἐθαύμαζον.
BYZ · Tekst bizantyjski (Robinson-Pierpont), 2005: καὶ ἀνέβη εἰς τὸ πλοῖον πρὸς αὐτούς, καὶ ἐκόπασεν ὁ ἄνεμος· καὶ λίαν ἐκ περισσοῦ ἐν ἑαυτοῖς ἐξίσταντο καὶ ἐθαύμαζον.
TISCH · Tischendorf, wyd. 8, 1869–1872: καὶ ἀνέβη πρὸς αὐτοὺς εἰς τὸ πλοῖον, καὶ ἐκόπασεν ὁ ἄνεμος· καὶ λίαν ἐκ περισσοῦ ἐν ἑαυτοῖς ἐξίσταντο.
SBLGNT · SBL Greek New Testament, 2010: καὶ ἀνέβη πρὸς αὐτοὺς εἰς τὸ πλοῖον, καὶ ἐκόπασεν ὁ ἄνεμος. καὶ λίαν ἐκ περισσοῦ ἐν ἑαυτοῖς ἐξίσταντο,

Porównaj cały rozdział Mk 6 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (13)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Ps 93,3–4 →
„Podniosły rzeki, Panie, podniosły rzeki swój szum, podniosły rzeki swoje fale. Nad szum wielkich wód, nad potężne fale morskie mocniejszy jest Pan na wysokości.”
Mk 4,39 →
„Wówczas wstał, zgromił wiatr i powiedział do morza: Milcz i uspokój się! I ustał wiatr, i nastała wielka cisza.”
Mk 7,37 →
„I niezmiernie się zdumiewali, mówiąc: Dobrze wszystko uczynił. Sprawia, że głusi słyszą i niemi mówią.”
J 6,21 →
„Wzięli go więc chętnie do łodzi i natychmiast łódź przypłynęła do ziemi, do której płynęli.”
Ps 107,28–30 →
„Gdy wołają do Pana w swoim utrapieniu, wybawia ich z udręczeń. Zamienia burzę w ciszę, tak że uspokajają się jej fale. Wtedy oni weselą się, że ucichły; i tak przyprowadza ich do upragnionego portu.”
Mt 8,26–27 →
„I powiedział do nich: Czemu się boicie, ludzie małej wiary? Potem wstał, zgromił wichry i morze i nastała wielka cisza. A ludzie dziwili się i mówili: Cóż to za człowiek, że nawet wichry i morze są mu posłuszne?”
Mt 14,28–32 →
„Piotr odezwał się do niego: Panie, jeśli to jesteś ty, każ mi przyjść do siebie po wodzie. A on powiedział: Przyjdź! I Piotr, wyszedłszy z łodzi, szedł po wodzie, aby przyjść do Jezusa. Lecz widząc gwałtowny wiatr, zląkł się, a gdy zaczął tonąć, krzyknął: Panie, ratuj mnie!…”
Mk 1,27 →
„I zdumieli się wszyscy, tak że pytali się między sobą: Cóż to jest? Co to za nowa nauka, że z mocą rozkazuje nawet duchom nieczystym i są mu posłuszne?”

Pokaż pozostałe odsyłacze (5)

Mk 2,12 →
„A on natychmiast wstał, wziął swoje posłanie i wyszedł na oczach wszystkich, tak że wszyscy byli zdumieni i chwalili Boga, mówiąc: Nigdy nie widzieliśmy czegoś takiego.”
Mk 4,41 →
„I ogarnął ich wielki strach, i mówili jeden do drugiego: Kim on jest, że nawet wiatr i morze są mu posłuszne?”
Mk 6,32 →
„I odpłynęli w łodzi na odludne miejsce, żeby być na osobności.”
Łk 8,24–25 →
„Podeszli więc i obudzili go, mówiąc: Mistrzu, mistrzu, giniemy! Wówczas wstał, zgromił wiatr i wzburzone fale, a one się uspokoiły i nastała cisza. Wtedy powiedział do nich: Gdzież jest wasza wiara?…”
Mk 5,42 →
„I natychmiast dziewczynka wstała i chodziła, miała bowiem dwanaście lat. I ogarnęło ich wielkie zdumienie.”