Księga Hioba 39

Czy znasz porę, kiedy rodzą górskie kozice? Czy wiesz, kiedy rodzą łanie?

Izali lwowi łup łowisz, a lwiąt żywot napełniasz?

Czy możesz zliczyć miesiące, w których noszą młode? Czy znasz czas ich porodu?

Gdy się tulą w jaskiniach swoich, i czyhają w cieniu jam swoich?

Przykucają, rodzą swoje młode, pozbywają się ich z bólem;

Któż gotuje krukowi pokarm jego, gdy dzieci jego do Boga wołają a tułają się, nie mając pokarmu?

Ich młode wzmacniają się, rosną wśród zboża, odchodzą i już do nich nie wracają.

Izali wiesz czas rodzenia kóz skalnych, a kiedy rodzą łanie, postrzegłżeś?

Kto wypuścił dzikiego osła na wolność i kto rozwiązał jego pęta?

Możeszże zliczyć miesiące, jako długo płód noszą? a czas rodzenia ich wieszże?

Za dom dałem mu pustynię, a za jego mieszkanie słone miejsca.

Jako się kurczą, płód swój wyciskają, a rozstępując się z boleścią go pozbywają;

On naśmiewa się ze zgiełku miejskiego i nie słucha głosu poganiacza.

Jako moc biorą dzieci ich, i odchowywują się po zbożach, a odszedłszy nie wracają się do nich.

Wypatruje w górach paszy i szuka wszelkiej zielonej trawy.

Któż wypuścił osła dzikiego na wolność? a pęta osła dzikiego któż rozwiązał?

Czy jednorożec zechce ci służyć albo nocować przy twoim żłobie?

Któremu dał pustynię miasto domu jego, a miasto mieszkania jego miejsca słone.

Czy możesz powrozem zaprzęgać jednorożca do bruzdy? Czy będzie bronował doliny za tobą?

On się naśmiewa ze zgrai miejskiej, a na głos tego, co go goni, nic niedba.

Czy zaufasz mu, ponieważ jego siła jest wielka? Czy powierzysz mu swoją pracę?

Patrzy po górach pastwy, a wszelkiej zielonej trawy szuka.

Czy zawierzysz mu, że zwiezie twoje ziarno i zgromadzi je w twoim spichlerzu?

Izalić będzie chciał jednorożec służyć, albo będzie nocował u jaśli twoich?

Czy dałeś pawiowi piękne skrzydła, a skrzydła i pióra strusiowi?

Izali możesz zaprządz w powróz swój jednorożca do orania? izali powleka będzie brózdy za tobą?

Składa swoje jaja na ziemię i ogrzewa je w prochu;

Izali się spuścisz nań, przeto, że wielka moc jego? albo poruczyszli mu robotę twoję?

I zapomina, że noga może je rozgnieść lub dzikie zwierzę może zdeptać.

Powierzyszże mu się, żeby zwiózł nasienie twoje, a do gumna twojego zgromadził?

Jest twardy dla swoich młodych, jakby nie były jego. Nie boi się, że jego trud jest próżny;

Izaliś dał pawiowi piękne skrzydła, a pierze bocianowi i strusiowi?

Bo Bóg pozbawił go mądrości i nie udzielił mu rozumu.

Który niesie na ziemi jajka swoje, a w prochu ogrzewa je.

Kiedy jednak podnosi się wysoko, naśmiewa się z konia i z jego jeźdźca.

A nie pomni na to, że je noga zetrzeć, a zwierzę polne zdeptać może.

Czy możesz dać koniowi moc? Czy rżeniem ozdobiłeś jego szyję?

Zatwardza się przeciwko dzieciom swoim, jakoby nie były jego, a żeby nie była próżna praca jego, nie obawia się.

Czy przestraszysz go jak szarańczę? Parskanie jego nozdrzy jest straszne.

Bo mu nie dał Bóg mądrości, i nie udzielił mu wyrozumienia.

Grzebie kopytem w ziemi i cieszy się swą siłą, biegnie przeciwko uzbrojonym.

Według czasu podnosi się ku górze, a naśmiewa się z konia i z jeźdźca jego.

Drwi sobie z lęku i nie boi się, i nie ustępuje przed ostrzem miecza.

Izali możesz dać koniowi moc? izali rzaniem ozdobisz szyję jego?

Kołczan na nim chrzęści, błyszczy oszczep i dzida.

Izali go ustraszysz jako szarańczę? i owszem chrapanie nozdrzy jego jest straszne.

Z grzmotem i z gniewem pochłania ziemię i nie staje spokojnie na głos trąby.

Kopie dół, a weseli się w mocy swej, i bieży przeciwko zbrojnym.

Na głos trąby mówi: Ha, ha; z daleka czuje bitwę, grom dowódców i okrzyk.

Śmieje się z postrachu, a ani się lęka, ani nazad ustępuje przed ostrzem miecza.

Czy dzięki twojemu rozumowi lata jastrząb i rozciąga swe skrzydła ku południu?

Choć na nim chrzęści sajdak, i błyszczy się oszczep, i drzewce.

Czy na twój rozkaz orzeł wzbija się i zakłada swoje gniazdo wysoko?

Z grzmotem i z gniewem kopie ziemię, a nie stoi spokojnie na głos trąby.

Mieszka na skale, przebywa na iglicach jak na zamku.

Między trąbami poryza, a z daleka czuje bitwę, krzyk książąt, i wołanie.

Stamtąd wypatruje sobie pokarmu, jego oczy widzą daleko.

Izali według twego rozumu lata jastrząb, i rozciąga skrzydła swe ku południowi?

Jego młode też piją krew, a gdzie są zabici, tam jest on.

Izali na twoje rozkazanie wzbija się orzeł w górę, i składa na wysokich miejscach gniazdo swoje? Na opoce mieszka, i bawi się na ostrej skale, jako na zamku. Stamtąd upatruje sobie pokarm, a daleko oczy jego widzą. Dzieci też jego piją krew, a gdzie są pobici, tam on jest. A tak odpowiedział Pan Ijobowi, i rzekł: Izali ten, co wiedzie spór z Wszechmogącym, uczyć go będzie? a kto chce strofować Boga, niech na to odpowie. Zatem odpowiedział Ijob Panu, i rzekł: Otom ja lichy, cóż ci mam odpowiedzieć? Rękę moję włożę na usta moje. Mówiłem raz i drugi, ale więcej nie odpowiem, i nic więcej nie przydam.