Księga Psalmów 22

Przedniejszemu śpiewakowi na czas poranny psalm Dawidowy.

Boże mój, Boże mój, czemu mnie opuściłeś? Czemu jesteś tak daleki od wybawienia mnie, od słów mego jęku?

Boże mój! Boże mój! czemuś mię opuścił? oddaliłeś się od wybawienia mego, od słów ryku mego.

Boże mój, wołam we dnie, a nie odzywasz się do mnie; w nocy, a nie mogę się uspokoić.

Boże mój! wołam we dnie, a nie ozywasz mi się; i w nocy, a nie mogę się uspokoić.

Ale ty jesteś Święty, mieszkający wśród chwały Izraela.

Aleś ty Święty, mieszkający w chwałach Izraelskich.

Tobie ufali nasi ojcowie, ufali i wyzwoliłeś ich.

W tobie nadzieję mieli ojcowie nasi; nadzieję mieli,a wybawiłeś ich.

Do ciebie wołali i zostali wybawieni, tobie ufali i się nie zawiedli.

Do ciebie wołali, a wybawieni są; w tobie nadzieję mieli, a nie byli pohańbieni.

Ja zaś jestem robakiem, a nie człowiekiem, pośmiewiskiem ludzi i wzgardą ludu.

Alem ja robak, a nie człowiek: pośmiewisko ludzkie, i wzgarda pospólstwa.

Wszyscy, którzy mnie widzą, szydzą ze mnie, wykrzywiają usta, potrząsają głową, mówiąc:

Wszyscy, którzy mię widzą, szydzą ze mnie; wykrzywiają gębę, chwieją głową, mówiąc:

Zaufał Panu, niech go wyzwoli; niech go ocali, skoro go kocha.

Spuścił się na Pana, niechże go wyrwie; niech go wybawi, ponieważ się w nim kocha.

Ale to ty mnie wydobyłeś z łona, napełniłeś mnie ufnością jeszcze u piersi mojej matki.

Aleś ty jest, któryś mię wywiódł z żywota, czyniąc mi dobrą nadzieję jeszcze u piersi matki mojej.

Na ciebie byłem zdany od narodzenia, od łona matki ty jesteś moim Bogiem.

Na tobie spolegam od narodzenia swego; z żywota matki mojej tyś Bogiem moim.

Nie oddalaj się ode mnie, bo utrapienie bliskie, a nie ma nikogo, kto by mnie wspomógł.

Nie oddalajże się odemnie; albowiem utrapienie bliskie jest, a niemasz, ktoby ratował.

Otoczyło mnie mnóstwo cielców, osaczyły mnie byki Baszanu.

Obtoczyło mię mnóstwo cielców; byki z Basan obległy mię.

Rozwarły na mnie swe paszcze jak lew drapieżny i ryczący.

Otworzyły na mię gębę swą jako lew szarpający i ryczący.

Rozpłynąłem się jak woda i rozłączyły się wszystkie moje kości; moje serce stało się jak wosk, roztopiło się w moim wnętrzu.

Rozpłynąłem się jako woda, a rozstąpiły się wszystkie kości moje; stało się serce moje jako wosk, zstopniało w pośród wnętrzności moich.

Moja siła wyschła jak skorupa, a mój język przylgnął do podniebienia; położyłeś mnie w prochu śmierci.

Wyschła jako skorupa moc moja, a język mój przysechł do podniebienia mego; nawet w prochu śmierci położyłeś mię.

Psy bowiem mnie osaczyły, obległa mnie zgraja złoczyńców; przebili moje ręce i nogi.

Albowiem psy mię obskoczyły, gromada złośników obległa mię; przebodli ręce moje i nogi moje.

Mogę policzyć wszystkie moje kości; a oni patrzą na mnie, przypatrują się.

Zliczyłbym wszystkie kości moje; lecz oni na mię patrząc, przypatrują mi się.

Dzielą między siebie moje szaty i o moją tunikę rzucają losy.

Rozdzielili odzienie moje między się, a o szaty moje los miotali.

Ale ty, Panie, nie oddalaj się; mocy moja, spiesz mi na ratunek.

Ale ty, Panie! nie oddalaj się: mocy moja! na ratunek mój pospiesz.

Ocal od miecza moją duszę, od mocy psów cenną duszę moją.

Wyrwij od miecza duszę moję, z mocy psiej jedynaczkę moję.

Wybaw mnie z lwiej paszczy, bo i od rogów jednorożców mnie ocaliłeś.

Wybaw mię z paszczęki lwiej, a od rogów jednorożcowych wyzwól mię.

Będę głosił twoje imię moim braciom, będę cię chwalił pośród zgromadzenia.

Tedy opowiem imię twoje braciom mym; w pośród zgromadzenia chwalić cię będę.

Chwalcie Pana, wy, którzy się go boicie; wysławiajcie go, całe potomstwo Jakuba; bójcie się go, wszyscy potomkowie Izraela.

Mówiąc: Którzy się boicie Pana, chwalcie go; wszystko potomstwo Jakóbowe wysławiajcie go, a niech się go boi wszystko nasienie Izraelskie.

Bo nie wzgardził ani się nie brzydził utrapieniem ubogiego, ani nie ukrył przed nim swego oblicza, lecz gdy ten do niego wołał, wysłuchał go.

Albowiem nie wzgardził, ani się odwrócił od utrapienia ubogiego, ani skrył od niego oblicza swego; owszem, gdy do niego wołał, wysłuchał go.

Od ciebie pochodzi moja chwała w wielkim zgromadzeniu; wypełnię swoje śluby wobec tych, którzy się ciebie boją.

O tobie chwała moja w zgromadzeniu wielkiem; śluby moje oddam przed tymi, którzy się ciebie boją.

Ubodzy będą jeść i nasycą się, chwalić Pana będą ci, którzy go szukają; wasze serce będzie żyć na wieki.

Będą jeść ubodzy, i nasycą się; chwalić będą Pana, którzy go szukają; serce wasze żyć będzie na wieki.

Przypomną sobie i nawrócą się do Pana wszystkie krańce ziemi i oddadzą pokłon przed twoim obliczem wszystkie rodziny narodów.

Wspomną i nawrócą się do Pana wszystkie granice ziemi, i kłaniać się będą przed obliczem twojem wszystkie pokolenia narodów.

Do Pana bowiem należy królestwo i on panuje nad narodami.

Albowiem Pańskie jest królestwo, a on panuje nad narodami.

Wszyscy bogaci ziemi będą jeść i oddawać mu pokłon, upadną przed jego obliczem wszyscy, którzy zstępują w proch, którzy nie mogą swej duszy zachować przy życiu.

Wszyscy bogaci ziemi będą jeść, i upadać przed nim, przed oblicznością jego kłaniać się będą wszyscy zstępujący w proch, i którzy duszy swej żywo zachować nie mogą.

Potomstwo będzie mu służyć i będzie poczytane Panu za pokolenie.

Nasienie ich służyć mu będzie, a będzie przywłaszczane Panu w każdym wieku. Zbieżą się, a będą opowiadali sprawiedliwość jego narodowi, który z nich wynijdzie, iż ją on wykonał.

Przyjdą i ludowi, który się narodzi, opowiedzą jego sprawiedliwość – że on tak uczynił.