Studiuj werset

Księga Psalmów 22,6

„Ja zaś jestem robakiem, a nie człowiekiem, pośmiewiskiem ludzi i wzgardą ludu."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Alem ja robak, a nie człowiek: pośmiewisko ludzkie, i wzgarda pospólstwa."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Zaś ja jestem robakiem, a nie mężem, pośmiewiskiem ludzi i wzgardą tłumu.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: A jam jest robak a nie człowiek: pośmiewisko ludzkie i wzgarda pospólstwa.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Alem ia iest robaczek a nie mąż, pohańbienie v ludzi, y wzgardzony od pospolstwa.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Ale ja jestem robakiem, a nie człowiekiem, szyderstwem ludzi i wzgardą ludu.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: But I am a worm, and no man; a reproach of men, and despised of the people.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: But I am a worm and not a man, scorned by men and despised by the people.
WEB · World English Bible, 2020: But I am a worm, and no man; a reproach of men, and despised by the people.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Ego autem sum vermis, et non homo; opprobrium hominum, et abjectio plebis.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: וְאָנֹכִ֣י תוֹלַ֣עַת וְלֹא־אִ֑ישׁ חֶרְפַּ֥ת אָ֝דָ֗ם וּבְז֥וּי עָֽם׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: ἐγὼ δέ εἰμι σκώληξ καὶ οὐκ ἄνθρωπος, ὄνειδος ἀνθρώπων καὶ ἐξουθένημα λαοῦ.

Porównaj cały rozdział Ps 22 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (17)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Iz 53,3 →
„Wzgardzony i odrzucony przez ludzi; mąż boleści i doświadczony cierpieniem. I przed nim ukrywaliśmy jakby swoją twarz; wzgardzony tak, że mieliśmy go za nic.”
Hi 25,6 →
„Tym bardziej człowiek, który jest robakiem, i syn człowieczy, który jest czerwiem.”
Iz 41,14 →
„Nie bój się, robaczku, Jakubie, garstko ludu Izraela; ja cię wspomogę, mówi Pan i twój Odkupiciel, Święty Izraela.”
Iz 49,7 →
„Tak mówi Pan, Odkupiciel Izraela, jego Święty, do tego, którym każdy gardzi i którym brzydzą się narody, do sługi władców: Królowie zobaczą cię i powstaną, książęta oddadzą ci pokłon przez wzgląd na Pana, który jest wierny, przez wzgląd na Świętego Izraela, który cię wybrał.”
Ps 69,7–12 →
„Bo dla ciebie znoszę urąganie, hańba okrywa moją twarz. Stałem się obcy dla moich braci i cudzoziemcem dla synów mojej matki; Bo gorliwość o twój dom zżarła mnie i spadły na mnie urągania urągających tobie.…”
Ps 69,19–20 →
„Ty znasz moją hańbę, mój wstyd i niesławę, przed tobą są wszyscy moi wrogowie. Hańba złamała moje serce, ogarnęło mnie przygnębienie; oczekiwałem współczującego, ale go nie było; szukałem pocieszającego, ale nie znalazłem.”
Ps 31,11 →
„Stałem się pośmiewiskiem dla wszystkich moich wrogów, zwłaszcza dla moich sąsiadów, i postrachem dla znajomych; ci, którzy mnie widzą na dworze, uciekają przede mną.”
Mt 11,19 →
„Przyszedł Syn Człowieczy, jedząc i pijąc, a mówią: Oto żarłok i pijak, przyjaciel celników i grzeszników. Lecz usprawiedliwiona jest mądrość przez swoje dzieci.”

Pokaż pozostałe odsyłacze (9)

Mt 27,20–23 →
„Tymczasem naczelni kapłani i starsi namówili tłumy, aby prosiły o Barabasza, a domagały się stracenia Jezusa. Namiestnik zapytał ich: Którego z tych dwóch chcecie, abym wam wypuścił? A oni odpowiedzieli: Barabasza. Piłat zapytał ich: Cóż więc mam zrobić z Jezusem, którego nazywają Chrystusem?…”
Lm 3,30 →
„Nadstawia bijącemu policzek, jest nasycony zniewagą.”
Hbr 13,12 →
„Dlatego i Jezus, aby uświęcić lud własną krwią, cierpiał poza bramą.”
Ap 15,3 →
„I śpiewali pieśń Mojżesza, sługi Boga, i pieśń Baranka: Wielkie i zadziwiające są twoje dzieła, Panie Boże Wszechmogący. Sprawiedliwe i prawdziwe są twoje drogi, o Królu świętych;”
Ps 88,8 →
„Oddaliłeś ode mnie moich znajomych, uczyniłeś mnie dla nich ohydą; jestem uwięziony i nie mam wyjścia.”
Mt 12,24 →
„Ale faryzeusze, usłyszawszy to, powiedzieli: On nie wypędza demonów inaczej, jak tylko przez Belzebuba, władcę demonów.”
J 7,15 →
„I dziwili się Żydzi, mówiąc: Skąd on zna Pismo, skoro się nie uczył?”
J 7,47–49 →
„I odpowiedzieli im faryzeusze: Czy i wy jesteście zwiedzeni? Czy ktoś z przełożonych albo z faryzeuszy uwierzył w niego? A to pospólstwo, które nie zna prawa, jest przeklęte.”
J 8,48 →
„Wtedy Żydzi mu odpowiedzieli: Czy nie dobrze mówimy, że jesteś Samarytaninem i masz demona?”