Przejdź do treści
Za darmo, bez reklam i opłat.Poznaj misję
Odkryjbiblie.pl

Ewangelia Łukasza 14

Streszczenie rozdziału →Interlinia →
Łk 14,1studiuj →
UBGI stało się tak, że gdy Jezus wszedł w szabat do domu pewnego przywódcy faryzeuszy, aby jeść chleb, oni go obserwowali.
BG 1881I stało się, gdy wszedł Jezus w dom niektórego przedniejszego Faryzeusza w sabat, aby jadł chleb, że go oni podstrzegali.
Łk 14,2studiuj →
UBGA oto był przed nim pewien człowiek chory na puchlinę.
BG 1881A oto człowiek niektóry opuchły był przed nim.
Łk 14,3studiuj →
UBGWtedy Jezus zapytał znawców prawa i faryzeuszy: Czy wolno uzdrawiać w szabat?
BG 1881A odpowiadając Jezus, rzekł do zakonników, i do Faryzeuszów, mówiąc: Godzili się w sabat uzdrawiać?
Łk 14,4studiuj →
UBGLecz oni milczeli. On zaś ujął go, uzdrowił i odprawił.
BG 1881A oni milczeli. Tedy on ująwszy go, uzdrowił i odprawił.
Łk 14,5studiuj →
UBGI powiedział im: Któż z was, jeśli jego osioł albo wół wpadnie do studni, nie wyciągnie go natychmiast w dzień szabatu?
BG 1881A odpowiadając rzekł do nich: Któregoż z was osieł albo wół wpadnie w studnię, a nie wnet go wyciągnie w dzień sabatu?
Łk 14,6studiuj →
UBGI nie mogli mu na to odpowiedzieć.
BG 1881I nie mogli mu na to odpowiedzieć.
Łk 14,7studiuj →
UBGGdy zauważył, jak zaproszeni wybierali pierwsze miejsca, opowiedział im przypowieść:
BG 1881Powiedział też i wezwanym podobieństwo, (bacząc, jako przedniejsze miejsca obierali,) mówiąc do nich:
Łk 14,8studiuj →
UBGGdy ktoś cię zaprosi na wesele, nie siadaj na pierwszym miejscu, aby czasem ktoś ważniejszy od ciebie nie był zaproszony przez niego.
BG 1881Gdybyś był od kogo wezwany na wesele, nie siadajże na przedniejszem miejscu, by snać zacniejszy nad cię nie był wezwany od niego;
Łk 14,9studiuj →
UBGWówczas przyjdzie ten, który ciebie i jego zaprosił, i powie ci: Ustąp temu miejsca; i wtedy ze wstydem musiałbyś zająć ostatnie miejsce.
BG 1881A przyszedłszy ten, który ciebie i onego wezwał, rzekłby tobie: Daj temu miejsce: a tedy byś ze wstydem począł siedzieć na pośledniem miejscu.
Łk 14,10studiuj →
UBGLecz gdy będziesz zaproszony, idź i usiądź na ostatnim miejscu, a gdy przyjdzie ten, który cię zaprosił, powie ci: Przyjacielu, przesiądź się wyżej. Wtedy doznasz czci wobec współbiesiadników.
BG 1881Ale gdybyś był wezwany, szedłszy, usiądź na pośledniem miejscu; a gdyby przyszedł ten, który cię wezwał, rzekłby tobie: Przyjacielu! posiądź się wyżej; tedy będziesz miał cześć przed spółsiedzącymi z tobą.
Łk 14,11studiuj →
UBGBo każdy, kto się wywyższa, będzie poniżony, a kto się poniża, będzie wywyższony.
BG 1881Bo wszelki, kto się wywyższa, poniżony będzie, a kto się poniża, wywyższony będzie.
Łk 14,12studiuj →
UBGPowiedział też do tego, który go zaprosił: Gdy wydajesz obiad albo kolację, nie zapraszaj swoich przyjaciół ani braci, ani krewnych, ani bogatych sąsiadów, żeby cię czasem i oni w zamian nie zaprosili, i miałbyś odpłatę.
BG 1881Mówił też i onemu, który go był wezwał: Gdy sprawujesz obiad albo wieczerzę, nie wzywajże przyjaciół twoich, ani braci twoich, ani krewnych twoich, ani sąsiadów bogatych, żeby cię snać i oni zasię nie wezwali, a stałaby ci się nagroda.
Łk 14,13studiuj →
UBGLecz gdy wydajesz ucztę, zaproś ubogich, ułomnych, chromych i ślepych.
BG 1881Ale gdy sprawujesz ucztę, wezwijże ubogich, ułomnych, chromych i ślepych,
Łk 14,14studiuj →
UBGA będziesz błogosławiony, bo nie mają ci czym odpłacić, ale otrzymasz odpłatę przy zmartwychwstaniu sprawiedliwych.
BG 1881A będziesz błogosławionym; bo nie mają tobie czem nagrodzić, ale ci będzie nagrodzono przy zmartwychwstaniu sprawiedliwych.
Łk 14,15studiuj →
UBGGdy usłyszał to jeden ze współbiesiadników, powiedział do niego: Błogosławiony ten, kto będzie jadł chleb w królestwie Bożym.
BG 1881A usłyszawszy to niektóry z spółsiedzących, rzekł mu: Błogosławiony, który je chleb w królestwie Bożem.
Łk 14,16studiuj →
UBGWtedy on mu powiedział: Pewien człowiek wydał wielką ucztę i zaprosił wielu.
BG 1881A on mu rzekł: Człowiek niektóry sprawił wieczerzę wielką i zaprosił wielu;
Łk 14,17studiuj →
UBGA gdy nadszedł czas uczty, posłał swego sługę, żeby powiedział zaproszonym: Chodźcie, bo już wszystko gotowe.
BG 1881I posłał sługę swego w godzinę wieczerzy, żeby rzekł zaproszonym: Pójdźcie! bo już wszystko gotowe.
Łk 14,18studiuj →
UBGA oni zaczęli się wszyscy jednomyślnie wymawiać. Pierwszy mu powiedział: Kupiłem pole i muszę iść je obejrzeć. Proszę cię, uważaj mnie za wytłumaczonego.
BG 1881I poczęli się wszyscy jednostajnie wymawiać. Pierwszy mu rzekł: Kupiłem wieś, i muszę iść, a oglądać ją, proszę cię, miej mię za wymówionego.
Łk 14,19studiuj →
UBGDrugi zaś powiedział: Kupiłem pięć par wołów i idę je wypróbować. Proszę cię, uważaj mnie za wytłumaczonego.
BG 1881A drugi rzekł: Kupiłem pięć jarzm wołów, i idę, abym ich doświadczył: proszę cię, miej mię za wymówionego.
Łk 14,20studiuj →
UBGA jeszcze inny powiedział: Pojąłem żonę i dlatego nie mogę przyjść.
BG 1881A drugi rzekł: Żonęm pojął, a dlatego przyjść nie mogę.
Łk 14,21studiuj →
UBGA gdy sługa wrócił, oznajmił to swemu panu. Wtedy gospodarz rozgniewał się i powiedział do swego sługi: Wyjdź szybko na ulice i zaułki miasta i wprowadź tu ubogich, ułomnych, chromych i ślepych.
BG 1881A wróciwszy się on sługa, oznajmił to panu swemu. Tedy się gospodarz rozgniewawszy, rzekł słudze swemu: Wynijdź prędko na ulice i na drogi miejskie, a ubogie i ułomne i chrome i ślepe wprowadź tu.
Łk 14,22studiuj →
UBGI powiedział sługa: Panie, stało się, jak rozkazałeś, a jeszcze jest miejsce.
BG 1881I rzekł sługa: Panie! stało się, jakoś rozkazał, a jeszcze miejsce jest.
Łk 14,23studiuj →
UBGWtedy Pan powiedział do sługi: Wyjdź na drogi i między opłotki i przymuszaj do wejścia, aby mój dom się zapełnił.
BG 1881I rzekł Pan do sługi: Wynijdź na drogi i między opłotki, a przymuś wnijść, aby był napełniony dom mój.
Łk 14,24studiuj →
UBGMówię wam bowiem, że żaden z tych ludzi, którzy byli zaproszeni, nie skosztuje mojej uczty.
BG 1881Albowiem powiadam wam, że żaden z onych mężów, którzy byli zaproszeni, nie ukusi wieczerzy mojej.
Łk 14,25studiuj →
UBGI szły z nim wielkie tłumy. A on, odwróciwszy się, powiedział do nich:
BG 1881I szedł z nim wielki lud; a obróciwszy się, rzekł do nich:
Łk 14,26studiuj →
UBGJeśli ktoś przychodzi do mnie, a nie ma w nienawiści swego ojca i matki, żony i dzieci, braci i sióstr, a nawet swego życia, nie może być moim uczniem.
BG 1881Jeźli kto idzie do mnie, a nie ma w nienawiści ojca swego, i matki, i żony, i dzieci, i braci, i sióstr, nawet i duszy swojej, nie może być uczniem moim.
Łk 14,27studiuj →
UBGKto nie niesie swego krzyża, a idzie za mną, nie może być moim uczniem.
BG 1881A ktokolwiek nie niesie krzyża swego, a idzie za mną, nie może być uczniem moim.
Łk 14,28studiuj →
UBGBo któż z was, chcąc zbudować wieżę, najpierw nie usiądzie i nie obliczy wydatków, czy mu wystarczy na ukończenie?
BG 1881Bo któż z was jest, chcąc zbudować wieżę, aby pierwej usiadłszy, nie obrachował nakładu, mali to, czemby jej dokończył?
Łk 14,29studiuj →
UBGAby czasem, gdyby położył fundament, a nie mógłby ukończyć, wszyscy, którzy by to widzieli, nie zaczęli się z niego naśmiewać;
BG 1881Aby snać, gdyby założył fundament, a dokończyć nie mógł, wszyscy którzy by to widzieli, nie poczęli się naśmiewać z niego,
Łk 14,30studiuj →
UBGMówiąc: Ten człowiek zaczął budować, a nie zdołał ukończyć.
BG 1881Mówiąc: Ten człowiek począł budować, a nie mógł dokończyć.
Łk 14,31studiuj →
UBGAlbo który król, wyruszając na wojnę z drugim królem, najpierw nie usiądzie i nie naradzi się, czy w dziesięć tysięcy może zmierzyć się z tym, który z dwudziestoma tysiącami nadciąga przeciwko niemu?
BG 1881Albo który król jadąc na wojnę, potykać się z drugim królem, pierwej usiadłszy, nie radzi się, mógłliby się w dziesięć tysięcy spotkać z onym, który we dwadzieścia tysięcy jedzie przeciwko niemu?
Łk 14,32studiuj →
UBGA jeśli nie, to gdy tamten jeszcze jest daleko, wysyła poselstwo i prosi o warunki pokoju.
BG 1881A jeźli nie, gdy on jeszcze jest daleko od niego, posły wyprawiwszy do niego, prosi o to, co należy do pokoju.
Łk 14,33studiuj →
UBGTak i każdy z was, kto nie wyrzeknie się wszystkiego, co posiada, nie może być moim uczniem.
BG 1881Takżeć i każdy z was, kto by się nie wyrzekł wszystkich majętności swoich, nie może być uczniem moim.
Łk 14,34studiuj →
UBGDobra jest sól. Lecz jeśli sól zwietrzeje, czym się ją przyprawi?
BG 1881Dobrać jest sól; lecz jeźli sól zwietrzeje, czemże ją naprawią?
Łk 14,35studiuj →
UBGNie nadaje się ani do ziemi, ani do nawozu; precz się ją wyrzuca. Kto ma uszy do słuchania, niech słucha.
BG 1881Nie przygodzi się ani do ziemi ani do gnoju, ale ją precz wyrzucają. Kto ma uszy ku słuchaniu, niechaj słucha.
← Rozdział 13Ewangelia Łukasza 14 / 24Rozdział 15

Tekst: Uwspółcześniona Biblia Gdańska, Fundacja Wrota Nadziei. Udostępniane na wolnej licencji.

Biblia Gdańska (1881) — domena publiczna; zachowano oryginalną pisownię.