Księga Psalmów 102

Modlitwa utrapionego, gdy będąc w ucisku, przed Panem wylewa żądość swoję.

Panie, wysłuchaj mojej modlitwy i niech przyjdzie do ciebie moje wołanie.

Panie! wysłuchaj modlitwę moję, a wołanie moje niechaj przyjdzie do ciebie.

Nie ukrywaj przede mną swego oblicza, w dniu mego ucisku nakłoń ku mnie swego ucha; w dniu, w którym cię wzywam, szybko mnie wysłuchaj.

Nie ukrywaj oblicza twego przedemną; w dzień ucisku mego nakłoń ku mnie ucha twego; w dzień którego cię wzywam, prędko mię wysłuchaj.

Moje dni bowiem nikną jak dym, a moje kości są rozpalone jak ognisko.

Albowiem niszczeją jako dym dni moje, a kości moje jako ognisko wypalone są.

Moje serce jest porażone i usycha jak trawa, tak że zapomniałem jeść chleb.

Porażone jest jako trawa, i uwiędło serce moje, tak, żem zapomniał jeść chleba swego.

Od głosu mego wołania moje kości przylgnęły mi do ciała.

Od głosu wzdychania mego przylgnęły kości moje do ciała mego.

Jestem podobny do pelikana na pustyni, jestem jak sowa na pustkowiu.

Stałem się podobnym pelikanowi na puszczy; jestem jako puhacz na pustyniach.

Czuwam i jestem jak samotny wróbel na dachu.

Czuję, a jestem jako wróbel samotny na dachu.

Przez cały dzień znieważają mnie moi wrogowie i przeklinają mnie ci, którzy szaleją przeciwko mnie.

Przez cały dzień urągają mi nieprzyjaciele moi, a naśmiewcy moi przeklinają mię.

Jadam bowiem popiół jak chleb, a mój napój mieszam ze łzami;

Bo jadam popiół jako chleb, a napój mój mięszam ze łzami,

Z powodu twego gniewu i zapalczywości, bo podniosłeś mnie i strąciłeś.

Dla rozgniewania twego, i dla zapalczywości gniewu twego; albowiem podniósłszy mię porzuciłeś mię.

Moje dni są jak chylący się cień, a ja usycham jak trawa.

Dni moje są jako cień nachylony, a jam jako trawa uwiądł;

Ale ty, Panie, trwasz na wieki, a twoja pamięć z pokolenia na pokolenie.

Ale ty, Panie! trwasz na wieki, a pamiątka twoja od narodu do narodu.

Powstaniesz i zmiłujesz się nad Syjonem, bo czas, byś się nad nim zlitował, gdyż nadszedł czas wyznaczony.

Ty powstawszy zmiłujesz się nad Syonem; boć czas, żebyś się zlitował nad nim, gdyż przyszedł czas naznaczony.

Twoi słudzy bowiem miłują jego kamienie i litują się nad jego prochem;

Albowiem upodobały się sługom twoim kamienie jego, i nad prochem jego zmiłują się;

A poganie będą się bać imienia Pana i wszyscy królowie ziemi – twojej chwały;

Aby się bali poganie imienia Pańskiego, a wszyscy królowie ziemscy chwały twojej;

Gdy Pan odbuduje Syjon i ukaże się w swojej chwale;

Gdy pobuduje Pan Syon, i okaże się w chwale swojej;

Przychyli się do modlitwy opuszczonych i nie pogardzi ich modlitwą.

Gdy wejrzy na modlitwę poniżonych, nie gardząc modlitwą ich.

Zapiszą to dla przyszłego pokolenia, a lud, który ma być stworzony, będzie chwalić Pana.

To zapiszą dla narodu potomnego, a lud, który ma być stworzony, chwalić będzie Pana,

Spojrzał bowiem z wysokości swojej świątyni; Pan popatrzył z nieba na ziemię;

Że wejrzał z wysokości świątnicy swojej, że z nieba na ziemię spojrzał;

Aby wysłuchać jęku więźniów i uwolnić skazanych na śmierć;

Aby wysłuchał wzdychania więźniów, i rozwiązał na śmierć skazanych;

Aby głosili na Syjonie imię Pana i jego chwałę w Jeruzalem;

Aby opowiadali na Syonie imię Pańskie, a chwałę jego w Jeruzalemie,

Gdy się zgromadzą razem narody i królestwa, aby służyć Panu.

Gdy się pospołu zgromadzą narody i królestwa, aby służyły Panu.

Osłabił w drodze moją siłę, skrócił moje dni.

Utrapił w drodze siłę moję, ukrócił dni moich;

Powiedziałem: Mój Boże, nie zabieraj mnie w połowie moich dni; twoje lata bowiem trwają z pokolenia na pokolenie.

Ażem rzekł; Boże mój! nie bierz mię w połowie dni moich; od narodu bowiem aż do narodu trwają lata twoje.

Ty dawno założyłeś fundamenty ziemi i niebiosa są dziełem twoich rąk.

I pierwej niżeliś założył ziemię, i niebiosa, dzieło rąk twoich.

One przeminą, ale ty pozostajesz; wszystkie jak szata się zestarzeją, zmienisz je jak płaszcz i będą odmienione.

One pominą, ale ty zostajesz; wszystkie te rzeczy jako szata zwiotszeją, jako odzienie odmienisz je, i odmienione będą.

Ale ty zawsze jesteś ten sam, a twoje lata nigdy się nie skończą.

Ale ty tenżeś zawżdy jest, a lata twoje nigdy nie ustaną. Synowie sług twoich, u ciebie mieszkać będą, a nasienie ich zmocni się przed tobą.

Synowie twoich sług będą trwać u ciebie, a ich potomstwo zostanie przed tobą utwierdzone.