Studiuj werset

Księga Psalmów 102,7

„Czuwam i jestem jak samotny wróbel na dachu."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Czuję, a jestem jako wróbel samotny na dachu."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Czuwam i jestem niczym samotny ptak na dachu.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Nie spałem, i stałem się jako wróbel sam jeden na dachu.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Nie spię, a iestem podobien wroblowi ktory sam zostawa na dachu.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Czuwam i stałem się jak ptak samotny na dachu.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: I watch, and am as a sparrow alone upon the house top.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: I lie awake; I am like a lone bird on a housetop.
WEB · World English Bible, 2020: I watch, and have become like a sparrow that is alone on the housetop.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Vigilavi, et factus sum sicut passer solitarius in tecto.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: שָׁקַ֥דְתִּי וָאֶֽהְיֶ֑ה כְּ֝צִפּ֗וֹר בּוֹדֵ֥ד עַל־גָּֽג׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: ἠγρύπνησα καὶ ἐγενόμην ὡς στρουθίον μονάζον ἐπὶ δώματος.

Porównaj cały rozdział Ps 102 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (5)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Ps 77,4 →
„Ty zatrzymujesz otwarte powieki mych oczu, jestem tak zaniepokojony, że nie potrafię mówić.”
Lm 3,28–30 →
„Siedzi samotnie w milczeniu, gdyż na niego je włożono. Kładzie swe usta w prochu, może jest jeszcze nadzieja. Nadstawia bijącemu policzek, jest nasycony zniewagą.”
Mk 14,33–37 →
„Wziąwszy ze sobą Piotra, Jakuba i Jana, zaczął odczuwać lęk i udrękę. I powiedział do nich: Bardzo smutna jest moja dusza aż do śmierci. Zostańcie tu i czuwajcie. A odszedłszy trochę dalej, upadł na ziemię i modlił się, aby, jeśli to możliwe, ominęła go ta godzina.…”
Pwt 28,66–67 →
„I twoje życie będzie przed tobą jakby w zawieszeniu, będziesz się lękał w nocy i we dnie i nie będziesz pewien swego życia. Rano powiesz: Oby już był wieczór, a wieczorem powiesz: Oby już był ranek; z powodu strachu w twoim sercu, który będziesz odczuwać, i z powodu tego, co zobaczą twoje oczy.”
Hi 7,13–16 →
„Gdy mówię: Pocieszy mnie moje łóżko i moje posłanie ulży mojemu narzekaniu; Wtedy straszysz mnie snami i przerażasz mnie widzeniami; Tak że moja dusza wybrałaby sobie uduszenie, raczej śmierć niż życie.…”