Studiuj werset

Księga Psalmów 102,14

„Twoi słudzy bowiem miłują jego kamienie i litują się nad jego prochem;"

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Albowiem upodobały się sługom twoim kamienie jego, i nad prochem jego zmiłują się;"

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Gdyż Twoi słudzy upodobali sobie jego kamienie oraz umiłowali jego proch.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Albowiem upodobało się sługom twoim kamienie jego: a użalą się ziemie jego.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Abowiem barzo się kochaią słudzy twoi w kamieniach iego, y żałuią prochu iego.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Twoi słudzy bowiem mają upodobanie w jego kamieniach i litują się nad jego prochem;

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: For thy servants take pleasure in her stones, and favour the dust thereof.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: For Your servants delight in her stones and take pity on her dust.
WEB · World English Bible, 2020: For your servants take pleasure in her stones, and have pity on her dust.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: quoniam placuerunt servis tuis lapides ejus, et terræ ejus miserebuntur.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: כִּֽי־רָצ֣וּ עֲ֭בָדֶיךָ אֶת־אֲבָנֶ֑יהָ וְֽאֶת־עֲפָרָ֥הּ יְחֹנֵֽנוּ׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: ὅτι εὐδόκησαν οἱ δοῦλοί σου τοὺς λίθους αὐτῆς, καὶ τὸν χοῦν αὐτῆς οἰκτειρήσουσι.

Porównaj cały rozdział Ps 102 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (5)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Ne 4,2 →
„I powiedział wobec swoich braci i wojska Samarii: Co ci niedołężni Żydzi wyprawiają? Czy im na to pozwolimy? Czy będą składać ofiary? Czy zdołają to skończyć w jeden dzień? Czy wskrzeszą kamienie z kupy gruzu, które spalono?”
Ezd 1,5 →
„Wtedy powstali przywódcy rodów Judy i Beniamina, kapłani i Lewici, wszyscy, których ducha Bóg pobudził, aby poszli budować dom Pana, będący w Jerozolimie.”
Ezd 3,1–3 →
„A gdy nadszedł siódmy miesiąc, a synowie Izraela znajdowali się w miastach, zgromadził się lud jak jeden mąż w Jerozolimie. Wtedy powstał Jeszua, syn Jocadaka, ze swymi braćmi kapłanami, oraz Zorobabel, syn Szealtiela, wraz ze swymi braćmi, i zbudowali ołtarz Boga Izraela, aby na nim składać…”
Ezd 7,27 →
„Ezdrasz powiedział: Błogosławiony niech będzie Pan, Bóg naszych ojców, który włożył w serce króla pragnienie, aby ozdobić dom Pana, który jest w Jerozolimie;”
Ne 1,3 →
„I odpowiedzieli mi: Ostatki spośród tych, którzy w tamtej prowincji przeżyli niewolę, są w wielkim utrapieniu i pohańbieniu; ponadto mur Jerozolimy jest zburzony i jej bramy zostały spalone ogniem.”