Studiuj werset

Księga Psalmów 102,13

„Powstaniesz i zmiłujesz się nad Syjonem, bo czas, byś się nad nim zlitował, gdyż nadszedł czas wyznaczony."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Ty powstawszy zmiłujesz się nad Syonem; boć czas, żebyś się zlitował nad nim, gdyż przyszedł czas naznaczony."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Ty powstaniesz i zmiłujesz się nad Cyonem, bo czas go ułaskawić, nadeszła wyznaczona pora.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Ty powstawszy, zmiłujesz się nad Syonem; boć czas zmiłowania nad nim, bo przyszedł czas.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Powstań a zmiłuy się nas Syonem, abowiemci iest czas żebyś się rozlitował nad nim, gdyż czas naznaczony przyszedł.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Ty powstaniesz i okażesz miłosierdzie Syjonowi, bo czas, byś się nad nim zlitował, bo nadszedł czas wyznaczony.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: Thou shalt arise, and have mercy upon Zion: for the time to favour her, yea, the set time, is come.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: You will rise up and have compassion on Zion, for it is time to show her favor— the appointed time has come.
WEB · World English Bible, 2020: You will arise and have mercy on Zion, for it is time to have pity on her. Yes, the set time has come.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Tu exsurgens misereberis Sion, quia tempus miserendi ejus, quia venit tempus:

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: אַתָּ֣ה תָ֭קוּם תְּרַחֵ֣ם צִיּ֑וֹן כִּי־עֵ֥ת לְ֝חֶֽנְנָ֗הּ כִּי־בָ֥א מוֹעֵֽד׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: σὺ ἀναστὰς οἰκτειρήσεις τὴν Σιών, ὅτι καιρὸς τοῦ οἰκτειρῆσαι αὐτήν, ὅτι ἥκει καιρός·

Porównaj cały rozdział Ps 102 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (20)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Ga 4,4 →
„Lecz gdy nadeszła pełnia czasu, Bóg posłał swego Syna, zrodzonego z kobiety, zrodzonego pod prawem;”
Ps 44,26 →
„Powstań nam na pomoc, odkup nas ze względu na twoje miłosierdzie.”
Iz 40,2 →
„Przemawiajcie do serca Jerozolimy, wołajcie do niej, że dopełnił się jej postanowiony czas, że została przebaczona jej nieprawość, bo otrzymała z ręki Pana w dwójnasób za wszystkie swoje grzechy.”
Iz 60,1 →
„Powstań, zajaśniej, ponieważ przyszła twoja światłość i chwała Pana wzeszła nad tobą.”
Ps 69,35–36 →
„Bóg bowiem wybawi Syjon i odbuduje miasta Judy; będą tam mieszkać i posiądą tę ziemię. Także i potomstwo jego sług ją odziedziczy i zamieszkają w niej ci, którzy miłują jego imię.”
Za 2,10–12 →
„Zaśpiewaj i raduj się, córko Syjonu, bo oto przyjdę i zamieszkam pośród ciebie, mówi Pan. Wiele narodów przyłączy się w tym dniu do Pana i będą moim ludem, a ja zamieszkam pośród ciebie i poznasz, że Pan zastępów posłał mnie do ciebie.…”
Iz 60,10–14 →
„Synowie cudzoziemców odbudują twoje mury i ich królowie będą ci służyć, gdyż w moim gniewie uderzyłem cię, a w mojej łaskawości zlitowałem się nad tobą. I twoje bramy będą nieustannie otwarte, nie będą zamknięte ani w dzień, ani w nocy, aby można było przyprowadzić do ciebie siły narodów, i aby ich…”
2P 3,8 →
„Ale niech to jedno, umiłowani, nie będzie przed wami zakryte, że jeden dzień u Pana jest jak tysiąc lat, a tysiąc lat jak jeden dzień.”

Pokaż pozostałe odsyłacze (12)

Dz 1,7 →
„Lecz on im odpowiedział: Nie do was należy znać czasy i pory, które Ojciec ustanowił swoją władzą.”
Ap 11,15–18 →
„I zatrąbił siódmy anioł, i odezwały się donośne głosy w niebie mówiące: Królestwa świata stały się królestwami naszego Pana i jego Chrystusa i będzie królować na wieki wieków.…”
Ezd 1,1–11 →
„W pierwszym roku Cyrusa, króla Persji – aby wypełniło się słowo Pana z ust Jeremiasza – Pan wzbudził ducha Cyrusa, króla Persji, tak że ogłosił ustnie po całym swoim królestwie, a także na piśmie, co następuje: Tak mówi Cyrus, król Persji: Pan, Bóg niebios, dał mi wszystkie królestwa ziemi.…”
Jr 31,10–12 →
„Słuchajcie słowa Pana, o narody, głoście je na dalekich wyspach i mówcie: Ten, który rozproszył Izraela, zgromadzi go i będzie go strzec jak pasterz swoich trzód. Pan bowiem wykupił Jakuba i wybawił go z ręki silniejszego od niego.…”
Dn 9,2–27 →
„W pierwszym roku jego królowania ja, Daniel, zrozumiałem dzięki księgom liczbę lat, o których doszło słowo Pana do proroka Jeremiasza, że miało się wypełnić spustoszenie Jerozolimy w siedemdziesiąt lat.…”
Ps 7,6 →
„Powstań, Panie, w swoim gniewie; podnieś się przeciwko wściekłości moich wrogów. Przebudź się w mojej obronie, bo ustanowiłeś sąd.”
Jr 31,23 →
„Tak mówi Pan zastępów, Bóg Izraela: Jeszcze będą mówić to słowo w ziemi Judy i w jej miastach, gdy odwrócę ich niewolę: Niech Pan cię błogosławi, mieszkanie sprawiedliwości, góro świętości!”
Dn 12,12–13 →
„Błogosławiony, kto doczeka i dojdzie do tysiąca trzystu trzydziestu pięciu dni. Ale ty idź swoją drogą do końca. Odpoczniesz i pozostaniesz w swoim losie przy końcu dni.”
2P 3,12 →
„Oczekując i spiesząc się na przyjście dnia Boga, w którym płonące niebiosa rozpuszczą się, a rozpalone żywioły się roztopią.”
Ps 51,18 →
„Okaż dobroć Syjonowi według twego upodobania; odbuduj mury Jeruzalem.”
Ps 75,2 →
„Gdy wyznaczę czas, będę sądzić sprawiedliwie.”
Dn 12,9 →
„Wtedy odpowiedział: Idź, Danielu, bo te słowa są zamknięte i zapieczętowane aż do czasu ostatecznego.”