Studiuj werset

Księga Psalmów 102,4

„Moje serce jest porażone i usycha jak trawa, tak że zapomniałem jeść chleb."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Porażone jest jako trawa, i uwiędło serce moje, tak, żem zapomniał jeść chleba swego."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Porażone jak słońcem trawa zwiędło też moje serce, i zapominam jeść mój chleb.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Zwiądłem jako siano, i wyschło serce moje, iżem zapomniał pożywać chleba mego.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Serce moie wywiędło y wyschło iako trawa, iżem zapomniał ieść chleba mego.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Moje serce zostało porażone jak trawa i uschło, tak że zapomniałem jeść mój chleb.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: My heart is smitten, and withered like grass; so that I forget to eat my bread.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: My heart is afflicted, and withered like grass; I even forget to eat my bread.
WEB · World English Bible, 2020: My heart is blighted like grass, and withered, for I forget to eat my bread.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Percussus sum ut fœnum, et aruit cor meum, quia oblitus sum comedere panem meum.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: הוּכָּֽה־כָ֭עֵשֶׂב וַיִּבַ֣שׁ לִבִּ֑י כִּֽי־שָׁ֝כַ֗חְתִּי מֵאֲכֹ֥ל לַחְמִֽי׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: ἐπλήγην ὡσεὶ χόρτος καὶ ἐξηράνθη ἡ καρδία μου, ὅτι ἐπελαθόμην τοῦ φαγεῖν τὸν ἄρτον μου.

Porównaj cały rozdział Ps 102 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (8)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Iz 40,7 →
„Trawa usycha, kwiat więdnie, gdy wiatr Pana powieje na nie. Zaprawdę ludzie są trawą.”
Ps 37,2 →
„Jak trawa bowiem prędko zostaną podcięci i zwiędną jak świeża zieleń.”
Ezd 10,6 →
„Potem Ezdrasz opuścił dom Boży i udał się do komnaty Jochanana, syna Eliasziba. Kiedy tam wszedł, nie jadł chleba ani nie pił wody, gdyż smucił się z powodu przestępstwa tych, którzy powrócili z niewoli.”
1Sm 1,7–8 →
„I tak Elkana czynił każdego roku, a ilekroć Anna przychodziła do domu Pana, w ten sposób Peninna jej dokuczała. Ta zaś płakała i nie jadła. Wtedy Elkana, jej mąż, powiedział do niej: Anno, czemu płaczesz? Dlaczego nie jesz? Czemu tak smuci się twoje serce?…”
2Sm 12,17 →
„I starsi jego domu przyszli do niego, aby go podnieść z ziemi. On jednak nie chciał i nie jadł z nimi chleba.”
Ps 77,3 →
„Gdy wspominałem Boga, byłem strwożony; rozmyślałem, a mój duch był ogarnięty utrapieniem. Sela.”
Mt 26,37–38 →
„A wziąwszy ze sobą Piotra i dwóch synów Zebedeusza, zaczął się smucić i odczuwać udrękę. Wtedy Jezus powiedział do nich: Smutna jest moja dusza aż do śmierci. Zostańcie tu i czuwajcie ze mną.”
Dz 9,9 →
„Trzy dni nic nie widział i nie jadł ani nie pił.”