Ewangelia Mateusza 14

BG 1881W on czas usłyszał Herod Tetrarcha, wieść o Jezusie.

BG 1881I rzekł sługom swoim: Tenci jest Jan Chrzciciel; on to zmartwychwstał, i dlatego się cuda przez niego dzieją.

BG 1881Albowiem Herod pojmawszy Jana, związał go był i wsadził do więzienia dla Herodyjady, żony Filipa, brata swego.

BG 1881Bo mu Jan mówił: Nie godzi ci się jej mieć.

BG 1881Ale gdy go on chciał zabić, bał się ludu: albowiem go za proroka mieli.

BG 1881Gdy tedy obchodzono dzień narodzenia Herodowego, tańcowała córka Herodyjady w pośrodku gości, i podobała się Herodowi.

BG 1881Skąd pod przysięgą obiecał jej dać, czegobykolwiek żądała.

BG 1881A ona przedtem będąc naprawiona od matki swojej, rzekła: Daj mi tu na misie głowę Jana Chrzciciela.

BG 1881I zasmucił się król; ale dla przysięgi i dla spółsiedzących kazał jej dać.

BG 1881A posławszy kata, ściął Jana w więzieniu.

BG 1881I przyniesiono głowę jego na misie, i oddano dzieweczce, i odniosła ją matce swojej.

BG 1881A przyszedłszy uczniowie jego wzięli ciało i pogrzebli je, a szedłszy powiedzieli Jezusowi.

BG 1881To usłyszawszy Jezus, ustąpił stamtąd w łodzi na miejsce puste osobno; a usłyszawszy lud, szli za nim z miast pieszo.

BG 1881Wyszedłszy tedy Jezus ujrzał wielki lud, i użalił się ich, a uzdrawiał chore ich.

BG 1881A gdy nadchodził wieczór, przystąpili do niego uczniowie jego, mówiąc: Puste jest to miejsce, a czas już przeminął; rozpuść ten lud, aby odszedłszy do miasteczek, kupili sobie żywności.

BG 1881A Jezus im rzekł: Nie potrzeba im odchodzić, dajcie wy im co jeść.

BG 1881Ale mu oni rzekli: Nie mamy tu, tylko pięć chlebów i dwie ryby.

BG 1881A on rzekł: Przynieście mi je tu.

BG 1881I rozkazawszy ludowi usiąść na trawie, wziął onych pięć chlebów i dwie ryby, a wejrzawszy w niebo, błogosławił, a łamiąc dawał uczniom chleby, a uczniowie ludowi.

BG 1881I jedli wszyscy, a nasyceni byli; i zebrali, co zbywało ułomków, dwanaście koszów pełnych.

BG 1881A tych, którzy jedli, było około pięciu tysięcy mężów, oprócz niewiast i dziatek.

BG 1881A wnetże przymusił Jezus uczniów swoich, aby wstąpili w łódź, i uprzedzili go na drugą stronę, ażby rozpuścił lud.

BG 1881A rozpuściwszy lud, wstąpił na górę z osobna, aby się modlił; a gdy był wieczór, sam tam był.

BG 1881A łódź już w pośrodku morza będąc, miotana była od wałów; albowiem był wiatr przeciwny.

BG 1881Lecz o czwartej straży nocnej szedł do nich Jezus, chodząc po morzu.

BG 1881A ujrzawszy go uczniowie po morzu chodzącego, zatrwożyli się, mówiąc: Obłuda to jest! i od bojaźni krzyknęli.

BG 1881Lecz wnet rzekł do nich Jezus, mówiąc: Ufajcie! Jam ci to jest; nie bójcie się.

BG 1881A odpowiadając mu Piotr rzekł: Panie! Jeźliżeś ty jest, każ mi przyjść do ciebie po wodzie.

BG 1881A on rzekł: Pójdź! A Piotr, wystąpiwszy z łodzi, szedł po wodzie, aby przyszedł do Jezusa;

BG 1881Ale widząc wiatr gwałtowny, zląkł się; a gdy począł tonąć, zakrzyknął, mówiąc: Panie, ratuj mię!

BG 1881A Jezus zaraz wyciągnąwszy rękę, uchwycił go i rzekł mu: O małowierny! przeczżeś wątpił?

BG 1881A gdy oni wstąpili w łódź, uciszył się wiatr.

BG 1881A ci, którzy byli w łodzi, przystąpiwszy pokłonili mu się, mówiąc: Prawdziwie jesteś Synem Bożym.

BG 1881I przeprawiwszy się, przyszli do ziemi Gienezaret.

BG 1881A poznawszy go mężowie miejsca onego, posłali do wszystkiej onej okolicznej krainy; i przyniesiono do niego wszystkie, którzy się źle mieli.

BG 1881I prosili go, aby się tylko podołku szaty jego dotykali; a którzykolwiek się dotknęli, uzdrowieni są.