Studiuj werset

Księga Psalmów 112,9

„Rozrzucił i dał ubogim, jego sprawiedliwość trwa na wieki, jego róg będzie wywyższony w chwale."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Rozprasza, i daje ubogim; sprawiedliwość jego trwa na wieki; róg jego wywyższy się w sławie."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Szczodrze daje ubogim, jego róg rośnie w sławę, a jego sprawiedliwość trwa na wieki.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Rozproszył, dał ubogim, sprawiedliwość jego trwa na wieki wieków: róg jego wywyższy się w chwale.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Hoynie rozdawa vbogim, a sprawiedliwość iego trwa na wieki, y wywyzszy się sława iego w chwale.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Rozprowadził i dał ubogim, jego sprawiedliwość trwa na wieki, jego róg będzie wywyższony w chwale.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: He hath dispersed, he hath given to the poor; his righteousness endureth for ever; his horn shall be exalted with honour.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: He has scattered abroad his gifts to the poor; his righteousness endures forever; his horn will be lifted high in honor.
WEB · World English Bible, 2020: He has dispersed, he has given to the poor. His righteousness endures forever. His horn will be exalted with honor.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Dispersit, dedit pauperibus; justitia ejus manet in sæculum sæculi: cornu ejus exaltabitur in gloria.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: פִּזַּ֤ר ׀ נָ֘תַ֤ן לָאֶבְיוֹנִ֗ים צִ֭דְקָתוֹ עֹמֶ֣דֶת לָעַ֑ד קַ֝רְנ֗וֹ תָּר֥וּם בְּכָבֽוֹד׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: ἐσκόρπισεν, ἔδωκε τοῖς πένησιν· ἡ δικαιοσύνη αὐτοῦ μένει εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος, τὸ κέρας αὐτοῦ ὑψωθήσεται ἐν δόξῃ.

Porównaj cały rozdział Ps 112 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (20)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Hbr 13,16 →
„Nie zapominajcie też o dobroczynności i udzieleniu dóbr, takie bowiem ofiary podobają się Bogu.”
Ps 75,10 →
„I połamię wszystkie rogi niegodziwych, a rogi sprawiedliwego będą wzniesione.”
2Kor 9,9–15 →
„Jak jest napisane: Rozrzucił, dał ubogim, jego sprawiedliwość trwa na wieki. A ten, który daje ziarno siewcy, niech i wam da chleba do jedzenia, i wasze ziarno rozmnoży, i zwiększy plon waszej sprawiedliwości; Abyście byli wzbogaceni we wszystko ku wszelkiej hojności, która sprawia, że z naszego…”
Jk 2,15–16 →
„Gdyby brat albo siostra nie mieli się w co ubrać i brakowałoby im codziennego pożywienia; A ktoś z was powiedziałby im: Idźcie w pokoju, ogrzejcie się i najedzcie, a nie dalibyście im tego, czego potrzebuje ciało, jaki z tego pożytek?”
Iz 58,7 →
„Dzielić swój chleb z głodnym i ubogich wygnańców wprowadzić do swego domu, a widząc nagiego, przyodziać go i nie ukrywać się przed nikim, kto jest twoim ciałem?”
Iz 58,10 →
„Jeśli otworzysz swoją duszę głodnemu i nasycisz duszę utrapioną, wtedy twoje światło wzejdzie wśród ciemności, a twój zmierzch będzie jak południe.”
Rz 12,13 →
„Wspomagający świętych w potrzebach, okazujący gościnność.”
1Tm 6,18 →
„Niech innym dobrze czynią, bogacą się w dobre uczynki, chętnie dają i dzielą się z innymi;”

Pokaż pozostałe odsyłacze (12)

Hbr 6,10 →
„Bóg bowiem nie jest niesprawiedliwy, aby miał zapomnieć o waszym dziele i trudzie miłości, którą okazaliście dla jego imienia, gdy służyliście świętym i nadal służycie.”
1J 3,16–18 →
„Po tym poznaliśmy miłość Boga, że on oddał za nas swoje życie. My również powinniśmy oddawać życie za braci. A kto miałby majętność tego świata i widziałby swego brata w potrzebie, a zamknąłby przed nim swoje serce, jakże może mieszkać w nim miłość Boga?…”
Prz 11,24–25 →
„Jeden hojnie rozdaje, a jednak mu przybywa, drugi nad miarę skąpi, a ubożeje. Człowiek szczodry będzie bogatszy, a kto innych syci, sam też będzie nasycony.”
Koh 11,1–2 →
„Rzucaj swój chleb na wody, bo po wielu dniach odnajdziesz go. Rozdaj dział siedmiu lub ośmiu, bo nie wiesz, co złego wydarzy się na ziemi.”
Koh 11,6 →
„Rano siej swoje ziarno, a wieczorem nie pozwól spocząć swojej ręce, gdyż nie wiesz, co się uda, czy to, czy tamto, czy też oboje będą równie dobre.”
Łk 14,12–14 →
„Powiedział też do tego, który go zaprosił: Gdy wydajesz obiad albo kolację, nie zapraszaj swoich przyjaciół ani braci, ani krewnych, ani bogatych sąsiadów, żeby cię czasem i oni w zamian nie zaprosili, i miałbyś odpłatę. Lecz gdy wydajesz ucztę, zaproś ubogich, ułomnych, chromych i ślepych.…”
Dz 20,35 →
„We wszystkim wam pokazałem, że tak pracując, musimy wspierać słabych i pamiętać o słowach Pana Jezusa, który powiedział: Bardziej błogosławioną rzeczą jest dawać niż brać.”
Ap 22,11 →
„Kto krzywdzi, niech nadal wyrządza krzywdę, kto plugawy, niech się nadal plugawi, kto sprawiedliwy, niech nadal będzie sprawiedliwy, a kto święty, niech się nadal uświęca.”
Pwt 15,11 →
„Ubogich bowiem nie zabraknie w waszej ziemi. Dlatego nakazuję ci: Otworzysz hojnie swoją rękę swemu bratu, nędznemu i ubogiemu w twej ziemi.”
Ps 92,10 →
„Ale mój róg wzniesiesz jak u jednorożca, będę namaszczony świeżym olejem.”
Prz 19,17 →
„Kto lituje się nad ubogim, pożycza Panu, a on mu odpłaci za jego dobrodziejstwo.”
Pwt 24,13 →
„Koniecznie zwrócisz mu zastaw o zachodzie słońca, żeby mógł spać w swojej odzieży i błogosławić cię. To zostanie ci poczytane za sprawiedliwość przed Panem, twoim Bogiem.”