Przejdź do treści
Za darmo, bez reklam i opłat.Poznaj misję
Odkryjbiblie.pl

Księga Hioba 29

Streszczenie rozdziału →Interlinia →
UBGHiob ciągnął swoją przypowieść i mówił:
BG 1881Jeszcze dalej Ijob prowadził rzecz swoję, i rzekł:
UBGObym był taki jak za dawnych miesięcy, za tych dni, w których Bóg mnie strzegł;
BG 1881Któż mi to da, abym był jako za miesięcy dawnych, za dni onych, których mię Bóg strzegł;
UBGGdy jego pochodnia świeciła nad moją głową, a przy jego świetle przechodziłem w ciemności;
BG 1881Gdy pochodnia jego świeciła nad głową moją, a przy świetle jego przechodziłem ciemności;
UBGTaki, jaki byłem za dni swojej młodości, gdy tajemnica Boga pozostawała nad moim namiotem;
BG 1881Jakom był za dni młodości mojej, gdy była przytomność Boża nad przybytkiem moim;
UBGGdy Wszechmocny był jeszcze ze mną i otaczały mnie moje dzieci;
BG 1881Gdy jeszcze Wszechmocny był ze mną, a około mnie dziatki moje;
UBGGdy moje ścieżki opływały w masło, a opoka wylewała mi źródła oliwy;
BG 1881Gdy ścieszki moje opływały masłem, a opoka wylewała mi źródła oliwy;
UBGGdy wychodziłem do bramy przez miasto i na rynku przygotowałem sobie miejsce.
BG 1881Gdym wychodził do bramy przez miasto, a na ulicy kazałem sobie gotować stolicę moję.
UBGWidząc mnie, młodzi ukrywali się, a starcy podnosili się i stali.
BG 1881Widząc mię młodzi ukrywali się, a starcy powstawszy stali.
UBGKsiążęta przestawali mówić i kładli rękę na swoich ustach.
BG 1881Przełożeni przestawali mówić, a ręką zatykali usta swoje.
Hi 29,10studiuj →
UBGGłos dostojników cichł, a ich język przylegał im do podniebienia.
BG 1881Głos książąt ucichał, a język ich do podniebienia ich przylegał.
Hi 29,11studiuj →
UBGUcho, które mnie słyszało, błogosławiło mnie, a oko, które mnie widziało, dawało o mnie świadectwo;
BG 1881Bo ucho słuchające błogosławiło mię, a oko widzące dawało o mnie świadectwo,
Hi 29,12studiuj →
UBGBo wybawiałem ubogiego, gdy wołał, sierotę oraz tego, który nie miał pomocnika.
BG 1881Żem wybawiał ubogiego wołającego, i sierotkę, i tego, który nie miał pomocnika.
Hi 29,13studiuj →
UBGBłogosławieństwo ginącego przychodziło do mnie, a serce wdowy radowałem.
BG 1881Błogosławieństwo ginącego przychodziło na mię, a serce wdowy rozweselałem.
Hi 29,14studiuj →
UBGPrzyoblekłem się w sprawiedliwość i ona mnie okryła. Mój sąd był jak płaszcz i korona.
BG 1881W sprawiedliwość obłoczyłem się, a ona zdobiła mię; sąd mój był jako płaszcz i korona.
Hi 29,15studiuj →
UBGByłem oczami dla ślepego, a nogami dla chromego.
BG 1881Byłem okiem ślepemu, a nogą chromemu.
Hi 29,16studiuj →
UBGByłem ojcem ubogich, a sprawę, której nie znałem, badałem.
BG 1881Byłem ojcem ubogich, a sprawy, którejm nie wiedział, wywiadywałem się.
Hi 29,17studiuj →
UBGI kruszyłem szczękę niegodziwca, a z jego zębów wydzierałem łup.
BG 1881I kruszyłem szczęki złośnika, a z zębów jego wydzierałem łup.
Hi 29,18studiuj →
UBGDlatego powiedziałem: Umrę w swoim gnieździe, rozmnożę swoje dni jak piasek.
BG 1881Przetożem rzekł: W gniaździe swojem umrę, a jako piasek rozmnożę dni moje.
Hi 29,19studiuj →
UBGMój korzeń rozciągnął się przy wodach, a rosa trwała całą noc na moich gałązkach.
BG 1881Korzeń mój rozłoży się przy wodach, a rosa trwać będzie przez noc na gałązkach moich.
Hi 29,20studiuj →
UBGMoja chwała odświeżała się we mnie, a mój łuk odnowił się w mojej ręce.
BG 1881Chwała moja odmłodzi się przy mnie, a łuk mój w ręce mojej odnowi się.
Hi 29,21studiuj →
UBGSłuchali mnie i oczekiwali, przyjmowali moją radę w milczeniu.
BG 1881Słuchano mię, i oczekiwano na mię, a milczano na radę moję.
Hi 29,22studiuj →
UBGPo moich słowach już nie mówili, moja mowa kropiła na nich.
BG 1881Po słowie mojem nie powtarzano, tak na nich kropiła mowa moja.
Hi 29,23studiuj →
UBGOczekiwali mnie jak deszczu, otwierali swe usta jak na późny deszcz.
BG 1881Bo mię oczekiwali jako deszczu, a usta swe otwierali jako na deszcz późny.
Hi 29,24studiuj →
UBGJeśli się śmiałem do nich, nie wierzyli, a światła mojej twarzy nie odrzucali.
BG 1881Jeźlim żartował z nimi, nie wierzyli, a powagi twarzy mojej nie odrzucali.
Hi 29,25studiuj →
UBGWytyczałem im drogę, siadałem na czele i przybywałem jak król wśród wojska, jak ten, który smutnych pociesza.
BG 1881Jeźlim kiedy do nich przyszedł, siadałem na przedniejszem miejscu, i mieszkałem jako król w wojsku, a jako ten, który smutnych cieszy.

Tekst: Uwspółcześniona Biblia Gdańska, Fundacja Wrota Nadziei. Udostępniane na wolnej licencji.

Biblia Gdańska (1881) — domena publiczna; zachowano oryginalną pisownię.