Czemu, skoro od Wszechmocnego nie są zakryte czasy, ci, którzy go znają, nie widzą jego dni?
Czemuż od Wszechmocnego nie są zakryte czasy? a którzy go znają, nie widzą dni jego?
Najedź na słowo (na telefonie: stuknij), żeby zobaczyć jego odpowiedniki w pozostałych przekładach i w oryginale.
Czemu, skoro od Wszechmocnego nie są zakryte czasy, ci, którzy go znają, nie widzą jego dni?
Czemuż od Wszechmocnego nie są zakryte czasy? a którzy go znają, nie widzą dni jego?
Niektórzy przesuwają granice, zabierają trzody i pasą je.
Niezbożni granice przenoszą, trzody zabierają i pasą.
Osła sierot pędzą i wołu wdowy biorą w zastaw.
Osła sierotek zajmują, a wołu od wdowy w zastawie biorą.
Spychają z drogi ubogich, biedni ziemi muszą się kryć razem.
Spychają ubogich z drogi; spólnie się muszą nędzni kryć na ziemi.
Oto jak dzikie osły na pustyni wychodzą oni do swojej pracy, wstając rano na łup. Pustynia wydaje chleb dla nich oraz ich dzieci.
Oto jako leśne osły w puszczach wychodzą na robotę swoję, wstawając rano na łupiestwo; pustynia jest chlebem ich, i dzieci ich.
Na polu żną zboże i zbierają grona w winnicy niegodziwych.
Na polu ubogiego pożynają zboże, a niepobożni z winnic zbierają.
Nagich zmuszają nocować bez ubrania, tak że nie mają czym się nakryć w czasie chłodów;
Nagich nocować przymuszają bez odzienia, którzy się nie mają czem nakryć na zimnie.
Przemoczeni ulewą górską, bez schronienia przytulają się do skały.
Powodzią gór zmaczani bywają, nie mając mieszkania przytulają się do skały.
Odrywają od piersi sieroty, od ubogiego biorą zastaw.
Porywają sierotkę od piersi, a od ubogiego biorą zastaw.
Nagiego zmuszają do chodzenia bez ubrania, a głodnym zabierają snopy.
Nagiemu dopuszczają chodzić bez odzienia, a o głodzie chowają tych, którzy ich snopy noszą.
A ci, którzy pośród ich murów wyciskają oliwę i tłoczą w prasach, są spragnieni.
A ci, którzy między murami ich wyciskają oliwę i prasy tłoczą, pragną.
Ludzie w mieście wzdychają, dusze śmiertelnie rannych wołają, a Bóg im w tym nie przeszkadza.
Ludzie w mieście wzdychają, a dusze zabitych wołają, a Bóg temu wstrętu nie czyni.
To są ci, którzy się sprzeciwiają światłości, nie znają jej dróg ani nie trwają na jej ścieżkach.
Cić to są, którzy się sprzeciwiają światłości, a nie znają dróg jej, ani stanęli na ścieszkach jej.
Morderca wstaje przed świtem i zabija ubogiego i potrzebującego, a w nocy jest jak złodziej.
Raniuczko wstaje mężobójca, zabija ubogiego i niedostatecznego, a w nocy jest jako złodziej.
Oko cudzołożnika czeka na zmierzch, mówiąc: Nikt mnie nie zobaczy, i zakrywa on swoje oblicze.
Oko cudzołożnika pilnuje zmierzku, mówiąc: Nie ujrzy mię nikt; i zakrywa oblicze swe.
W ciemności podkopują domy, które sobie za dnia oznaczyli, nie znają światła.
Podkopywają w ciemności domy, które sobie naznaczyli, i nienawidzą światła.
Dla nich bowiem poranek jest jak cień śmierci. Jeśli ktoś ich rozpozna, ogarnia ich strach cienia śmierci.
Ale zaranek jest im jako cień śmierci; jeźli ich kto pozna, przypada na nich strach cienia śmierci.
Lekko unoszą się na wodach, przeklęty jest ich dział na ziemi, nie patrzą na drogę do winnic.
Lekkimi są na wodach; przeklęty dział ich na ziemi; nie patrzą na drogę wolną.
Jak susza i upał trawią wody śniegu, tak grób trawi grzeszników.
Jako susza i gorącość trawią wody śnieżne, tak grób grzeszników.
Zapomni o nim łono jego matki, a robak będzie się nim karmić jak słodycz; nikt go więcej nie wspomni, a nieprawość zostanie połamana jak drzewo.
Zapomina go żywot matki jego, a robak słodkość z niego czuje; niemasz więcej pamiątki jego, a nieprawość połamana jest jako drzewo.
Dręczy niepłodną, która nie rodziła, a wdowie nie czyni dobra.
Roztrąca niepłodną, która nierodziła, a wdowie nie czyni dobrze.
Pociąga też mocarzy swoją siłą; gdy powstaje, nikt nie jest pewien swego życia.
Pociąga też mocarzy możnością swoją: a gdy na nich powstał, zwątpili o żywocie swoim.
Dano mu, że może oprzeć się bezpiecznie; jego oczy jednak patrzą na ich drogi.
Daje mu Bóg, na czemby bezpiecznie spolegać mógł: wszakże oczy jego patrzą na drogi ich.
Na chwilę zostali wywyższeni, ale już ich nie ma; zostali poniżeni i ściśnieni jak wszyscy inni, a jak wierzch kłosa zostaną wycięci.
Na chwilę wywyższeni są, alić ich niemasz; zniżeni i ściśnieni będą jako inni wszyscy, a jako wierzch kłosa ścięci będą.
A jeśli tak nie jest, kto mi udowodni kłamstwo i obróci wniwecz moje słowa?
A jeźli nie tak jest, gdzież jest ten, coby mi zadał kłamstwo, a coby obrócił wniwecz słowa moje?
UBG — Uwspółcześniona Biblia Gdańska © 2018 Fundacja Wrota Nadziei — licencja CC BY-ND 4.0.
BG — Biblia Gdańska (wyd. 1881) — domena publiczna; zachowano oryginalną pisownię.
Numeracja wersetów wszystkich przekładów jest uzgodniona z UBG; puste pole „—" oznacza, że dany przekład nie ma tu osobnego wersetu. Źródła i licencje przekładów →