Studiuj werset

Księga Zachariasza 6,1

„Potem odwróciłem się, podniosłem swoje oczy i spojrzałem, a oto cztery rydwany wychodziły spomiędzy dwóch gór, a te góry były z miedzi."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Potem obróciwszy się podniosłem oczu swych i ujrzałem, a oto cztery wozy wychodziły z pośrodku dwóch gór, a góry one były góry miedziane."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Znowu podniosłem swoje oczy i spojrzałem, a oto spomiędzy dwóch wzgórz, ukazały się cztery rydwany; zaś owe wzgórza, były to wzgórza z kruszcu.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: I obróciłem się i podniosłem oczy swoje i ujrzałem, a ono cztery poczwórne wychodziły z pośrodka dwu gór, a góry góry miedziane.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Potym obrociwszy się podniosłem oczy swe y vyzrałem cztery wozy, wychodzące miedzy dwiema gorami, ktore gory były miedziane.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: I odwróciłem się, i podniosłem swój wzrok, i spojrzałem; a oto cztery rydwany wychodziły spomiędzy dwóch gór, a te góry były górami z miedzi.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: And I turned, and lifted up mine eyes, and looked, and, behold, there came four chariots out from between two mountains; and the mountains were mountains of brass.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: And again I lifted up my eyes and saw four chariots coming out from between two mountains—mountains of bronze.
WEB · World English Bible, 2020: Again I lifted up my eyes, and saw, and behold, four chariots came out from between two mountains; and the mountains were mountains of bronze.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Et conversus sum, et levavi oculos meos, et vidi: et ecce quatuor quadrigæ egredientes de medio duorum montium: et montes, montes ærei.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: וָאָשֻׁ֗ב וָאֶשָּׂ֤א עֵינַי֙ וָֽאֶרְאֶ֔ה וְהִנֵּ֨ה אַרְבַּ֤ע מַרְכָּבוֹת֙ יֹֽצְא֔וֹת מִבֵּ֖ין שְׁנֵ֣י הֶֽהָרִ֑ים וְהֶהָרִ֖ים הָרֵ֥י נְחֹֽשֶׁת׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: ΚΑΙ ἐπέστρεψα καὶ ᾖρα τοὺς ὀφθαλμούς μου καὶ εἶδον καὶ ἰδοὺ τέσσαρα ἅρματα ἐκπορευόμενα ἐκ μέσου δύο ὀρέων, καὶ τὰ ὄρη ἦν ὄρη χαλκᾶ.

Porównaj cały rozdział Za 6 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (18)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Ef 1,11 →
„W nim, mówię, w którym też dostąpiliśmy udziału, przeznaczeni według postanowienia tego, który dokonuje wszystkiego według rady swojej woli;”
Dn 8,22 →
„A to, że został złamany, a powstały cztery inne w jego miejsce, oznacza, że cztery królestwa powstaną z jego narodu, ale nie będą miały jego potęgi.”
Za 1,18–19 →
„Wtedy podniosłem swe oczy i spojrzałem, a oto cztery rogi. I zapytałem Anioła, który rozmawiał ze mną: Cóż to jest? I odpowiedział mi: To są rogi, które rozproszyły Judę, Izraela i Jerozolimę.”
Za 6,5 →
„I Anioł odpowiedział mi: To są cztery duchy nieba, wyruszają one z miejsca, gdzie stały przed Panem całej ziemi.”
Dz 4,28 →
„Aby uczynić to, co twoja ręka i twój wyrok przedtem postanowiły, że ma się stać.”
Ps 36,6 →
„Twoja sprawiedliwość jak najwyższe góry, twoje sądy jak wielka przepaść; ty, Panie, zachowujesz ludzi i zwierzęta!”
Prz 21,30 →
„Nie ma mądrości ani rozumu, ani rady przeciwko Panu.”
Dn 4,15 →
„Lecz pień jego korzenia zostawcie w ziemi i to w okowach żelaza i brązu na polnej trawie, aby był skrapiany rosą z nieba, a trawę ziemi niech dzieli ze zwierzętami.”

Pokaż pozostałe odsyłacze (10)

Dn 4,35 →
„Wszyscy mieszkańcy ziemi są uważani za nic. Według swojej woli postępuje z wojskiem niebieskim i z mieszkańcami ziemi, a nie ma nikogo, kto by wstrzymał jego rękę lub powiedział mu: Co czynisz?”
Dn 7,3–7 →
„A cztery wielkie bestie wyszły z morza, jedna różniła się od drugiej. Pierwsza była podobna do lwa i miała orle skrzydła. Przypatrywałem się jej, aż jej skrzydła zostały wyrwane i podniosła się z ziemi tak, że stanęła na nogach jak człowiek, a dano jej serce ludzkie.…”
Za 5,1 →
„Potem odwróciłem się i gdy podniosłem swe oczy, spojrzałem, a oto latający zwój.”
1Sm 2,8 →
„Podnosi z prochu ubogiego, a z gnoju podnosi żebraka, by posadzić ich z książętami i pozwolić im odziedziczyć tron chwały. Do Pana bowiem należą filary ziemi, na nich osadził świat.”
Hi 34,29 →
„Gdy zaprowadzi pokój, któż go zburzy? A gdy zakryje swoje oblicze, któż go ujrzy? A czyni tak zarówno narodowi, jak i człowiekowi;”
Ps 33,11 →
„Zamiar Pana trwa na wieki, myśli jego serca z pokolenia na pokolenie.”
Iz 14,26–27 →
„To jest powzięty zamiar co do całej ziemi i to jest ręka wyciągnięta nad wszystkie narody. Skoro Pan zastępów postanowił, któż to udaremni? Jego ręka jest wyciągnięta, któż ją odwróci?”
Iz 43,13 →
„Zanim powstał dzień, ja jestem, a nie ma nikogo, kto by wyrwał cokolwiek z mojej ręki. Gdy coś uczynię, któż to odwróci?”
Dn 2,38–40 →
„I dał w twoją rękę wszystko to, gdzie mieszkają synowie ludzi, zwierzęta polne i ptactwo niebieskie, i ustanowił cię panem nad tym wszystkim. Ty jesteś tą głową ze złota.…”
Iz 46,10–11 →
„Zapowiadam od początku rzeczy ostatnie i od dawna to, czego jeszcze nie było. Mówię: Mój zamiar się spełni i wykonam całą swoją wolę. Przywołuję ze wschodu ptaka drapieżnego, z dalekiej ziemi mężczyznę, który wykonuje moją radę. Powiedziałem i wykonam to, postanowiłem i uczynię to.”