Studiuj werset

Księga Psalmów 55,17

„Wieczorem, rano i w południe będę się modlić i głośno wołać, a on wysłucha mego głosu."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„W wieczór i rano, i w południe modlić się, i z trzaskiem wołać będę, aż wysłucha głos mój."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Wieczorem, z rana i w południe płaczę oraz będę zawodzić, aż usłyszy mój głos.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: W wieczór i rano, i w południe będę opowiadał i wysławiał, i wysłucha głos mój.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Z wieczora, z poranku, y w południe modliłem się y vskarżał, a wysłuchał głosu moiego.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Wieczorem, rano i w południe będę skarżyć się i głośno wołać, a On wysłucha mojego głosu.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: Evening, and morning, and at noon, will I pray, and cry aloud: and he shall hear my voice.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: Morning, noon, and night, I cry out in distress, and He hears my voice.
WEB · World English Bible, 2020: Evening, morning, and at noon, I will cry out in distress. He will hear my voice.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Vespere, et mane, et meridie, narrabo, et annuntiabo; et exaudiet vocem meam.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: עֶ֤רֶב וָבֹ֣קֶר וְ֭צָהֳרַיִם אָשִׂ֣יחָה וְאֶהֱמֶ֑ה וַיִּשְׁמַ֥ע קוֹלִֽי׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: ἑσπέρας καὶ πρωΐ καὶ μεσημβρίας διηγήσομαι καὶ ἀπαγγελῶ, καὶ εἰσακούσεται τῆς φωνῆς μου.

Porównaj cały rozdział Ps 55 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (20)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Ef 6,18 →
„We wszelkiej modlitwie i prośbie modląc się w każdym czasie w Duchu, czuwając nad tym z całą wytrwałością i z prośbą za wszystkich świętych;”
1Tes 5,17 →
„Nieustannie się módlcie.”
Ps 141,2 →
„Niech moja modlitwa będzie przed tobą jak kadzidło, a podniesienie moich rąk jak wieczorna ofiara.”
Dz 3,1 →
„Piotr i Jan weszli razem do świątyni w godzinie modlitwy, o dziewiątej.”
Hbr 5,7 →
„On za dni swego ciała zanosił z głośnym wołaniem i ze łzami modlitwy i usilne prośby do tego, który mógł go wybawić od śmierci, i został wysłuchany z powodu swojej bogobojności.”
Ps 119,147–148 →
„Wstaję przed świtem i wołam, oczekuję na twoje słowo. Moje oczy wyprzedzają straże nocne, abym mógł rozmyślać o twoim słowie.”
Dn 6,10 →
„A gdy Daniel dowiedział się, że zostało podane na piśmie, wszedł do swego domu; a otwierając okna w swoim pokoju w stronę Jerozolimy, trzy razy dziennie klękał na kolanach, modlił się i chwalił swego Boga, jak to czynił przedtem.”
Mk 1,35 →
„A wstawszy wczesnym rankiem, przed świtem, wyszedł i udał się na odludne miejsce, i tam się modlił.”

Pokaż pozostałe odsyłacze (12)

Dz 10,9 →
„A nazajutrz, gdy byli w drodze i zbliżali się do miasta, około godziny szóstej Piotr wszedł na dach, aby się modlić.”
Ps 92,2 →
„Głosić rankiem twoje miłosierdzie, a nocami twoją wierność;”
Ps 119,62 →
„O północy wstaję, aby wysławiać cię za twoje sprawiedliwe sądy.”
Ps 88,13 →
„Lecz ja, Panie, do ciebie wołam; rankiem wita cię moja modlitwa.”
Dz 10,30 →
„A Korneliusz odpowiedział: Cztery dni temu pościłem aż do tej godziny, a gdy o godzinie dziewiątej modliłem się w swoim domu, stanął przede mną pewien mąż w jasnej szacie;”
Ps 5,2–3 →
„Słuchaj pilnie głosu mego wołania, mój Królu i mój Boże, bo się do ciebie modlę. Panie, z rana usłyszysz mój głos, z rana zaniosę do ciebie modlitwę i będę czekał.”
Mk 6,46 →
„A gdy ich odprawił, odszedł na górę, aby się modlić.”
Dz 10,3 →
„Około dziewiątej godziny dnia ujrzał wyraźnie w widzeniu anioła Boga, który przyszedł do niego i powiedział: Korneliuszu!”
Dn 6,13 →
„Wtedy odezwali się i powiedzieli do króla: Ten Daniel, który jest z uprowadzonych synów Judy, nie liczy się z tobą, królu, ani z twoim dekretem, który wydałeś, bo trzy razy dziennie odmawia swoją modlitwę.”
Łk 18,1–7 →
„Opowiedział im też przypowieść o tym, że zawsze należy się modlić i nie ustawać; Mówiąc: W pewnym mieście był sędzia, który Boga się nie bał i z człowiekiem się nie liczył. Była też w tym mieście wdowa, która przychodziła do niego i mówiła: Pomścij moją krzywdę na moim przeciwniku.…”
Hi 19,7 →
„Oto wołam o krzywdę, ale nikt nie słucha; krzyczę, ale nie ma sądu.”
Lm 3,8 →
„A choć wołam i krzyczę, zatyka uszy na moją modlitwę.”