Studiuj werset

Ewangelia Łukasza 18,1

„Opowiedział im też przypowieść o tym, że zawsze należy się modlić i nie ustawać;"

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„I powiedział im jeszcze podobieństwo do tego zmierzające, iż się zawsze potrzeba modlić, a nie ustawać,"

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (14)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Także powiedział im podobieństwo odnośnie tego, że trzeba się zawsze modlić i nie ustawać,
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: I powiedział im téż podobieństwo, iż się zawżdy modlić potrzeba, a nie ustawać,
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Y powiedział im też podobieństwo ktemuż należące, iż się zawżdy modlić potrzeba a nie leniwieć.
SŻ · Słowo Życia — Nowy Testament (Biblica, otwarty dostęp), 2016: Pewnego dnia Jezus, mówiąc o potrzebie wytrwałej modlitwy, opowiedział uczniom następującą przypowieść:
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: A powiedział im też podobieństwo dotyczące tego, że zawsze potrzeba się modlić i nie zniechęcać się,
BKJ · Biblia Króla Jakuba (Nowy Testament), 2025: I opowiedział im przypowieść w tym celu, aby ludzie zawsze się modlili, i nie słabli;

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: And he spake a parable unto them to this end, that men ought always to pray, and not to faint;
BSB · Berean Standard Bible, 2023: Then Jesus told them a parable about their need to pray at all times and not lose heart:
WEB · World English Bible, 2020: He also spoke a parable to them that they must always pray and not give up,

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Dicebat autem et parabolam ad illos, quoniam oportet semper orare et non deficere,

Języki oryginału

TR · Textus Receptus, 1550/1894: Ἔλεγε δὲ καὶ παραβολὴν αὐτοῖς πρὸς τὸ δεῖν πάντοτε προσεύχεσθαι, καὶ μὴ ἐκκακεῖν,
BYZ · Tekst bizantyjski (Robinson-Pierpont), 2005: Ἔλεγε δὲ καὶ παραβολὴν αὐτοῖς πρὸς τὸ δεῖν πάντοτε προσεύχεσθαι αὐτοὺς καὶ μὴ ἐκκακεῖν,
TISCH · Tischendorf, wyd. 8, 1869–1872: Ἔλεγεν δὲ παραβολὴν αὐτοῖς πρὸς τὸ δεῖν πάντοτε προσεύχεσθαι αὐτοὺς καὶ μὴ ἐνκακεῖν,
SBLGNT · SBL Greek New Testament, 2010: Ἔλεγεν δὲ παραβολὴν αὐτοῖς πρὸς τὸ δεῖν πάντοτε προσεύχεσθαι αὐτοὺς καὶ μὴ ἐγκακεῖν,

Porównaj cały rozdział Łk 18 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (20)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Kol 4,2 →
„Trwajcie w modlitwie, czuwając na niej z dziękczynieniem;”
Rz 12,12 →
„Radujący się w nadziei, cierpliwi w ucisku, nieustający w modlitwie;”
1Tes 5,17 →
„Nieustannie się módlcie.”
Flp 4,6 →
„Nie troszczcie się o nic, ale we wszystkim przez modlitwę i prośbę z dziękczynieniem niech wasze pragnienia będą znane Bogu.”
Ef 6,18 →
„We wszelkiej modlitwie i prośbie modląc się w każdym czasie w Duchu, czuwając nad tym z całą wytrwałością i z prośbą za wszystkich świętych;”
Ps 55,16–17 →
„Ja zaś do Boga zawołam i Pan mnie wybawi. Wieczorem, rano i w południe będę się modlić i głośno wołać, a on wysłucha mego głosu.”
Jr 29,12 →
„Wtedy będziecie mnie wzywać, pójdziecie i będziecie modlić się do mnie, a ja was wysłucham;”
Łk 21,36 →
„Dlatego czuwajcie, modląc się w każdym czasie, abyście byli godni uniknąć tego wszystkiego, co ma nadejść, i stanąć przed Synem Człowieczym.”

Pokaż pozostałe odsyłacze (12)

Ga 6,9 →
„A w czynieniu dobra nie bądźmy znużeni, bo w swoim czasie żąć będziemy, jeśli nie ustaniemy.”
Ps 86,3 →
„Zmiłuj się nade mną, Panie, bo do ciebie codziennie wołam.”
Ps 102,17 →
„Przychyli się do modlitwy opuszczonych i nie pogardzi ich modlitwą.”
Łk 11,5–9 →
„I powiedział do nich: Któż z was, mając przyjaciela, pójdzie do niego o północy i powie mu: Przyjacielu, pożycz mi trzy chleby; Mój przyjaciel bowiem przyszedł do mnie z drogi, a nie mam mu co podać? A on z wewnątrz odpowie: Nie naprzykrzaj mi się.…”
2Kor 4,1 →
„Dlatego mając to posługiwanie, tak jak otrzymaliśmy miłosierdzie, nie zniechęcamy się.”
Ps 142,5–7 →
„Panie, wołam do ciebie, mówiąc: Ty jesteś moją nadzieją, ty jesteś moim udziałem w ziemi żyjących. Wysłuchaj mego wołania, bo jestem bardzo udręczony; ocal mnie od moich prześladowców, bo są mocniejsi ode mnie.…”
Kol 4,12 →
„Pozdrawia was Epafras, który pochodzi spośród was, sługa Chrystusa, zawsze o to walczący za was w modlitwach, abyście byli doskonali i zupełni we wszelkiej woli Boga.”
Rdz 32,24–26 →
„Jakub zaś został sam. I walczył z nim pewien mężczyzna aż do wzejścia zorzy. A widząc, że nie może go pokonać, dotknął go w staw biodrowy i wytrącił biodro Jakubowi ze stawu, gdy się z nim mocował. I powiedział: Puść mnie, bo już wzeszła zorza. Odpowiedział: Nie puszczę cię, aż mi pobłogosławisz.”
Ps 65,2 →
„Ty wysłuchujesz modlitwy, dlatego do ciebie przyjdzie wszelkie ciało.”
Jon 2,7 →
„Gdy moja dusza we mnie omdlewała, wspomniałem na Pana, a moja modlitwa przyszła do ciebie, do twej świętej świątyni.”
Ps 27,13 →
„Zniechęciłbym się, gdybym nie wierzył, że będę oglądał dobroć Pana w ziemi żyjących.”
Rdz 32,9–12 →
„Potem Jakub powiedział: Boże mego ojca Abrahama i Boże mego ojca Izaaka, Panie, który do mnie powiedziałeś: Wróć do twojej ziemi i do twojej rodziny, a będę ci wyświadczał dobro. Nie jestem godzien wszelkiego miłosierdzia i całej wierności, które okazałeś swemu słudze.…”