Studiuj werset

Księga Psalmów 126,1

„Gdy Pan odwrócił niewolę Syjonu, byliśmy jak we śnie."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Pieśń stopni. Gdy zaś Pan nawrócił pojmanych z Syonu, byliśmy jako ci, którym się śni."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Pieśń pielgrzymia. Kiedy BÓG wrócił wygnańców Cyonu, byliśmy jakby senni.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Gdy Pan nawrócił niewolą Syon, staliśmy się jako pocieszeni.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Pieśń Mahalot. Gdy Pan przywrocił Syońskie więźienie, tedychmy byli iako ci ktorym się sni.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Pieśń stopni. Gdy JHWH przywrócił odnowienie Syjonu, byliśmy jak ci, którzy śnią.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: A Song of degrees. When the LORD turned again the captivity of Zion, we were like them that dream.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: A song of ascents. When the LORD restored the captives of Zion, we were like dreamers.
WEB · World English Bible, 2020: A Song of Ascents. When the LORD brought back those who returned to Zion, we were like those who dream.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Canticum graduum. In convertendo Dominus captivitatem Sion, facti sumus sicut consolati.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: שִׁ֗יר הַֽמַּ֫עֲל֥וֹת בְּשׁ֣וּב יְ֭הוָה אֶת־שִׁיבַ֣ת צִיּ֑וֹן הָ֝יִ֗ינוּ כְּחֹלְמִֽים׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: ᾨδὴ τῶν ἀναβαθμῶν. ΕΝ Τ† ἐπιστρέψαι Κύριον τὴν αἰχμαλωσίαν Σιὼν ἐγενήθημεν ὡσεὶ παρακεκλημένοι.

Porównaj cały rozdział Ps 126 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (19)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Oz 6,11 →
„I dla ciebie, Judo, wyznaczył żniwo, gdy odwróciłem niewolę mojego ludu.”
Jl 3,1 →
„Oto bowiem w tych dniach i w tym czasie, gdy odwrócę niewolę ludu Judy i Jerozolimy;”
Ps 85,1 →
„Panie, okazałeś łaskę swej ziemi, przyprowadziłeś z niewoli Jakuba.”
Jr 31,8–10 →
„Oto przyprowadzę ich z ziemi północnej i zgromadzę ich z krańców ziemi; wśród nich będą ślepi i chromi, brzemienne i rodzące. Powrócą tu wielką gromadą. Przyjdą z płaczem i przyprowadzę ich wśród modlitw, a poprowadzę ich nad strumienie wód prostą drogą, na której się nie potkną.…”
Ps 53,6 →
„Któż ześle z Syjonu zbawienie Izraelowi? Gdy Bóg odwróci niewolę swego ludu, Jakub się rozraduje i rozweseli się Izrael.”
Ps 120,1 →
„Wołałem do Pana w swoim utrapieniu i wysłuchał mnie.”
Ps 123,1 →
„Do ciebie podnoszę moje oczy, który mieszkasz w niebie.”
Dz 12,9 →
„Piotr więc wyszedł i udał się za nim, a nie wiedział, że to, co się działo za sprawą anioła, działo się naprawdę, lecz sądził, że to widzenie.”

Pokaż pozostałe odsyłacze (11)

Hi 42,10 →
„Pan przywrócił to, co zostało zabrane Hiobowi, gdy się modlił za swoich przyjaciół. Pan także pomnożył Hiobowi w dwójnasób wszystko, co miał.”
Ps 124,1 →
„Gdyby Pan nie był z nami, niech powie teraz Izrael;”
Ps 125,1 →
„Ci, którzy ufają Panu, są jak góra Syjon, która się nie porusza, ale trwa na wieki.”
Ps 121,1 →
„Oczy moje podnoszę ku górom, skąd przyjdzie mi pomoc.”
Ps 122,1 →
„Uradowałem się, gdy mi powiedziano: Pójdziemy do domu Pana.”
Ezd 1,1–11 →
„W pierwszym roku Cyrusa, króla Persji – aby wypełniło się słowo Pana z ust Jeremiasza – Pan wzbudził ducha Cyrusa, króla Persji, tak że ogłosił ustnie po całym swoim królestwie, a także na piśmie, co następuje: Tak mówi Cyrus, król Persji: Pan, Bóg niebios, dał mi wszystkie królestwa ziemi.…”
Łk 24,41 →
„Lecz gdy oni z radości jeszcze nie wierzyli i dziwili się, zapytał ich: Macie tu coś do jedzenia?”
Hi 9,16 →
„Choćbym go wzywał, a on by się odezwał, jeszcze nie uwierzyłbym, że mnie wysłuchał;”
Dz 12,14–16 →
„Gdy poznała głos Piotra, z radości nie otworzyła bramy, lecz pobiegła i oznajmiła, że Piotr stoi przed bramą. A oni powiedzieli do niej: Oszalałaś! Jednak ona twierdziła, że tak jest istotnie. Odpowiedzieli: To jego anioł. Piotr zaś nie przestał pukać. A gdy otworzyli, zobaczyli go i zdumieli się.”
Łk 24,11 →
„Lecz ich słowa wydały im się niczym baśnie i nie uwierzyli im.”
Mk 16,11 →
„A gdy oni usłyszeli, że żyje i że go widziała, nie wierzyli.”