Studiuj werset

Księga Hioba 42,10

„Pan przywrócił to, co zostało zabrane Hiobowi, gdy się modlił za swoich przyjaciół. Pan także pomnożył Hiobowi w dwójnasób wszystko, co miał."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Zatem Pan przywrócił to, co było pobrane Ijobowi, gdy się modlił za przyjaciół swoich; i rozmnożył Pan wszystko, cokolwiek miał Ijob, w dwójnasób."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Nadto WIEKUISTY odmienił los Ijoba, kiedy się modlił za swymi przyjaciółmi, i WIEKUISTY w dwójnasób rozmnożył wszystko, co niegdyś posiadał Ijob.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Nawrócił się téż Pan na pokutę Jobowę, gdy się on modlił z przyjacioły swoje. I przyczynił Pan wszego, cokolwiek miał Job, w dwójnasób.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Tedy się Pan zmiłował nad Iobem pokutuiącym gdy się modlił za przyiacioły swemi, a we dwoy nasob rozmnożył wszytko co iedno miał Iob.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: JHWH więc przywrócił to, co zostało zabrane Hiobowi, gdy się modlił za swoich przyjaciół. JHWH także pomnożył Hiobowi w dwójnasób wszystko, co miał.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: And the LORD turned the captivity of Job, when he prayed for his friends: also the LORD gave Job twice as much as he had before.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: After Job had prayed for his friends, the LORD restored his prosperity and doubled his former possessions.
WEB · World English Bible, 2020: The LORD restored Job’s prosperity when he prayed for his friends. The LORD gave Job twice as much as he had before.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Dominus quoque conversus est ad pœnitentiam Job, cum oraret ille pro amicis suis: et addidit Dominus omnia quæcumque fuerant Job, duplicia.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: וַֽיהוָ֗ה שָׁ֚ב אֶת־שבית אִיּ֔וֹב בְּהִֽתְפַּֽלְל֖וֹ בְּעַ֣ד רֵעֵ֑הוּ וַ֧יֹּסֶף יְהוָ֛ה אֶת־כָּל־אֲשֶׁ֥ר לְאִיּ֖וֹב לְמִשְׁנֶֽה׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: ὁ δὲ Κύριος ηὔξησε τὸν Ἰώβ· εὐξαμένου δὲ αὐτοῦ καὶ περὶ τῶν φίλων αὐτοῦ, ἀφῆκεν αὐτοῖς τὴν ἁμαρτίαν. ἔδωκε δὲ ὁ Κύριος διπλᾶ ὅσα ἦν ἔμπροσθεν Ἰὼβ εἰς διπλασιασμόν.

Porównaj cały rozdział Hi 42 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (20)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Pwt 30,3 →
„Wtedy Pan, twój Bóg, wyprowadzi cię z twego więzienia i zlituje się nad tobą, i przywróci, i zgromadzi cię ze wszystkich narodów, wśród których Pan, twój Bóg, cię rozproszył.”
Hi 8,6–7 →
„Jeśli jesteś czysty i prawy, wtedy na pewno obudzi się dla ciebie i poszczęści mieszkaniu twojej sprawiedliwości. A choćby twój początek był niewielki, jednak twój koniec bardzo się rozmnoży.”
Prz 22,4 →
„Owocem pokory i bojaźni Pana jest bogactwo, chwała i życie.”
Iz 40,2 →
„Przemawiajcie do serca Jerozolimy, wołajcie do niej, że dopełnił się jej postanowiony czas, że została przebaczona jej nieprawość, bo otrzymała z ręki Pana w dwójnasób za wszystkie swoje grzechy.”
Iz 61,7 →
„Za waszą hańbę wynagrodzę wam podwójnie, a zamiast wstydzić się, będziecie śpiewać; dlatego posiądziecie podwójne dziedzictwo z ich działu i w ich ziemi. I będziecie mieć wieczną radość.”
Ps 14,7 →
„Oby przyszło z Syjonu zbawienie Izraela! Gdy Pan odwróci niewolę swego ludu, Jakub się rozraduje i Izrael się rozweseli.”
Ps 126,1 →
„Gdy Pan odwrócił niewolę Syjonu, byliśmy jak we śnie.”
Hi 1,3 →
„A jego dobytek stanowiło siedem tysięcy owiec, trzy tysiące wielbłądów, pięćset jarzm wołów i pięćset oślic; miał też bardzo liczną służbę. Był on człowiekiem najmożniejszym wśród wszystkich ludzi Wschodu.”

Pokaż pozostałe odsyłacze (12)

Dz 7,50 →
„Czy tego wszystkiego nie uczyniła moja ręka?”
Lb 12,2 →
„I mówili: Czy Pan przemawiał tylko przez Mojżesza? Czy nie przemawiał też przez nas? A Pan to usłyszał.”
Lb 12,13 →
„Wtedy Mojżesz zawołał do Pana: Boże, proszę, uzdrów ją teraz.”
Pwt 9,20 →
„Również na Aarona Pan bardzo się rozgniewał i chciał go zgładzić. W tym czasie modliłem się też za Aarona.”
Ag 2,8 →
„Moje jest srebro i moje jest złoto, mówi Pan zastępów.”
Dz 7,60 →
„A upadłszy na kolana, zawołał donośnym głosem: Panie, nie poczytaj im tego za grzech. A gdy to powiedział, zasnął.”
1Sm 2,7 →
„Pan czyni ubogim i bogatym, poniża i wywyższa.”
2Krn 25,9 →
„Wtedy Amazjasz zapytał męża Bożego: A co mam czynić ze stoma talentami, które dałem wojsku Izraela? Mąż Boży odpowiedział: Pan może ci dać o wiele więcej niż to.”
Rdz 20,17 →
„Wtedy Abraham modlił się do Boga i Bóg uzdrowił Abimeleka, a także jego żonę i jego służące, i one rodziły.”
Pwt 8,18 →
„Ale pamiętaj Pana, swego Boga, gdyż to on daje ci siłę do zdobywania bogactwa, aby potwierdzić swoje przymierze, które poprzysiągł twoim ojcom, jak się to dziś okazuje.”
Wj 17,4–5 →
„Wtedy Mojżesz zawołał do Pana: Cóż mam uczynić z tym ludem? Jeszcze trochę, a mnie ukamienują. I Pan powiedział do Mojżesza: Idź przed ludem i weź ze sobą niektórych ze starszych Izraela. Weź także w rękę swoją laskę, którą uderzyłeś w rzekę, i idź.”
Lb 14,1–4 →
„Wtedy całe zgromadzenie podniosło donośny lament i lud płakał tej nocy. I wszyscy synowie Izraela szemrali przeciwko Mojżeszowi i Aaronowi; i całe zgromadzenie mówiło do nich: Obyśmy pomarli w ziemi Egiptu albo na tej pustyni! Po co Pan prowadzi nas do tej ziemi? Abyśmy padli od miecza?…”