Studiuj werset

Księga Psalmów 125,1

„Ci, którzy ufają Panu, są jak góra Syjon, która się nie porusza, ale trwa na wieki."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Pieśń stopni. Którzy ufają w Panu, są jako góra Syon, która się nie poruszy, ale na wieki zostaje."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Pieśń pielgrzymia. Ci, co ufają WIEKUISTEMU są jak góra Cyon – niewzruszona, wiecznotrwała.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Którzy ufają w Panu, jako góra Syon: nie poruszy się na wieki, który mieszka w Jeruzalem.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Pieśń Mahalot. Ci ktorzy vfaią w Panu są iako gora Syon, ktora się nie wzruszy trwaiąc aż na wieki.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Pieśń stopni. Ci, którzy ufają JHWH, są jak góra Syjon, która nie zostanie poruszona, ale trwać będzie na wieki.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: A Song of degrees. They that trust in the LORD shall be as mount Zion, which cannot be removed, but abideth for ever.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: A song of ascents. Those who trust in the LORD are like Mount Zion. It cannot be moved; it abides forever.
WEB · World English Bible, 2020: A Song of Ascents. Those who trust in the LORD are as Mount Zion, which can’t be moved, but remains forever.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Canticum graduum. Qui confidunt in Domino, sicut mons Sion: non commovebitur in æternum, qui habitat

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: שִׁ֗יר הַֽמַּ֫עֲל֥וֹת הַבֹּטְחִ֥ים בַּיהוָ֑ה כְּֽהַר־צִיּ֥וֹן לֹא־יִ֝מּ֗וֹט לְעוֹלָ֥ם יֵשֵֽׁב׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: ᾨδὴ τῶν ἀναβαθμῶν. ΟΙ ΠΕΠΟΙΘΟΤΕΣ ἐπὶ Κύριον ὡς ὄρος Σιών· οὐ σαλευθήσεται εἰς τὸν αἰῶνα ὁ κατοικῶν Ἱερουσαλήμ.

Porównaj cały rozdział Ps 125 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (20)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Jr 17,7–8 →
„Błogosławiony człowiek, który ufa Panu, a którego nadzieją jest Pan. Będzie bowiem jak drzewo zasadzone nad wodami, które swoje korzenie zapuszcza nad strumieniem i nie zauważa, gdy upał przychodzi, ale jego liść pozostaje zielony. W roku suszy nie troszczy się i nie przestaje przynosić owocu.”
Ps 62,2 →
„Tylko on jest moją skałą i zbawieniem, moją twierdzą; nie zachwieję się za bardzo.”
Prz 3,5–6 →
„Ufaj Panu z całego swego serca i nie polegaj na swoim rozumie. Zważaj na niego we wszystkich swoich drogach, a on będzie prostować twoje ścieżki.”
Ps 118,8–9 →
„Lepiej ufać Panu, niż polegać na człowieku. Lepiej ufać Panu, niż polegać na władcach.”
Ps 25,2 →
„Mój Boże, tobie ufam, niech nie doznam wstydu; niech moi wrogowie nie tryumfują nade mną.”
Ps 120,1 →
„Wołałem do Pana w swoim utrapieniu i wysłuchał mnie.”
Za 1,17 →
„Wołaj jeszcze: Tak mówi Pan zastępów: Moje miasta jeszcze się rozciągną z powodu obfitości dobra, Pan jeszcze pocieszy Syjon i jeszcze wybierze Jerozolimę.”
Ps 34,22 →
„Pan odkupi dusze swoich sług i nie będą zniszczeni ci, którzy mu ufają.”

Pokaż pozostałe odsyłacze (12)

1Krn 5,20 →
„I otrzymali pomoc przeciwko nim. Wydano więc w ich ręce Hagrytów wraz ze wszystkimi, którzy z nimi byli. Podczas walki bowiem wołali do Boga, a on ich wysłuchał, bo pokładali w nim ufność.”
Ps 121,1 →
„Oczy moje podnoszę ku górom, skąd przyjdzie mi pomoc.”
Ps 27,1 →
„Pan jest moją światłością i moim zbawieniem, kogóż będę się bać? Pan jest mocą mego życia, kogóż mam się lękać?”
Ps 62,6 →
„On jedynie jest moją skałą i zbawieniem, moją twierdzą; nie zachwieję się.”
Iz 12,6 →
„Wykrzykuj i śpiewaj, mieszkanko Syjonu! Wielki bowiem jest pośród ciebie Święty Izraela.”
Ef 1,12–13 →
„Abyśmy istnieli dla uwielbienia jego chwały, my, którzy wcześniej położyliśmy nadzieję w Chrystusie. W nim i wy położyliście nadzieję, kiedy usłyszeliście słowo prawdy, ewangelię waszego zbawienia, w nim też, gdy uwierzyliście, zostaliście zapieczętowani obiecanym Duchem Świętym;”
Ps 122,1 →
„Uradowałem się, gdy mi powiedziano: Pójdziemy do domu Pana.”
Ps 123,1 →
„Do ciebie podnoszę moje oczy, który mieszkasz w niebie.”
Ps 132,13–14 →
„Pan bowiem wybrał Syjon i upodobał go sobie na mieszkanie: To będzie mój odpoczynek aż na wieki; tu będę mieszkał, bo go sobie upodobałem.”
Iz 51,16 →
„Ja włożyłem swoje słowa w twoje usta i w cieniu swojej ręki cię zakryłem, aby osadzić niebiosa i założyć ziemię, i powiedzieć Syjonowi: Ty jesteś moim ludem.”
Mi 4,2 →
„I wiele narodów przybędzie, mówiąc: Chodźcie, wstąpmy na górę Pana, do domu Boga Jakuba, i będzie nas nauczał swoich dróg, a my będziemy chodzili jego ścieżkami. Z Syjonu bowiem wyjdzie prawo i słowo Pana z Jerozolimy.”
Ap 14,1 →
„I zobaczyłem, a oto Baranek stał na górze Syjon, a z nim sto czterdzieści cztery tysiące tych, którzy mieli imię jego Ojca wypisane na czołach.”