ufać

I oblegnie cię we wszystkich twoich bramach, aż w całej twojej ziemi upadną twoje wysokie i obronne mury, w których pokładałeś ufność. Oblegnie cię we wszystkich twoich bramach, na całej twojej ziemi, którą daje ci Pan, twój Bóg.

Przyszedł też Gaal, syn Obeda, wraz ze swoimi braćmi, i przybył do Sychem, a mężczyźni Sychem zaufali mu.

Poszło więc tych pięciu mężczyzn i przybyli do Lajisz. I zobaczyli, że lud, który w nim był, mieszkał beztrosko, według zwyczaju Sydończyków, spokojnie i bezpiecznie, i że nie było władcy, który by ich trapił w tej ziemi. Ponadto byli daleko od Sydończyków i nie mieli z nikim żadnych interesów.

Gdy wejdziecie, przyjdziecie do ludu bezpiecznego, do ziemi przestronnej. Bóg bowiem dał ją w wasze ręce; to miejsce, gdzie nie brakuje niczego z tego wszystkiego, co jest na ziemi.

Oni zaś zabrali to, co wykonał Micheasz, oraz kapłana, którego miał, i przybyli do Lajisz, do ludu spokojnego i bezpiecznego. I pobili go ostrzem miecza, a miasto spalili ogniem.

Wtedy synowie Beniamina widzieli, że są pobici; mężczyźni Izraela ustępowali bowiem miejsca przed Beniaminem, licząc na zasadzki, które przygotowali naprzeciw Gibea.

Zaufał Panu, Bogu Izraela. I spośród wszystkich królów Judy nie było nikogo podobnego do niego ani z tych, którzy byli po nim, ani z tych, którzy byli przed nim.

Wtedy Rabszak powiedział do nich: Powiedzcie Ezechiaszowi: Tak mówi wielki król, król Asyrii: Co to za ufność, na której polegasz?

Mówisz – ale to słowa daremne – mam dość rady i siły do wojny. Teraz więc w kim pokładasz ufność, że zbuntowałeś się przeciwko mnie?

Oto teraz opierasz się na tej nadłamanej lasce trzcinowej – na Egipcie – która gdy ktoś się oprze na niej, wbija mu się w dłoń i przebija ją. Taki jest faraon, król Egiptu, dla wszystkich, którzy mu ufają.

A jeśli mi powiecie: Ufamy Panu, naszemu Bogu – czy on nie jest tym, którego wyżyny i ołtarze zniósł Ezechiasz i nakazał Judzie i Jerozolimie: Przed tym ołtarzem w Jerozolimie będziecie oddawać pokłon?

Jakże więc stawisz opór jednemu dowódcy z najmniejszych sług mego pana, a pokładasz nadzieję w Egipcie, że otrzymasz rydwany i jeźdźców?

I nie dajcie się przekonać Ezechiaszowi, by zaufać Panu, gdy mówi: Na pewno Pan nas wybawi i to miasto nie będzie wydane w ręce króla Asyrii.

Tak powiedzcie Ezechiaszowi, królowi Judy: Niech cię nie zwodzi twój Bóg, któremu ufasz, mówiąc: Jerozolima nie będzie wydana w ręce króla Asyrii.

I otrzymali pomoc przeciwko nim. Wydano więc w ich ręce Hagrytów wraz ze wszystkimi, którzy z nimi byli. Podczas walki bowiem wołali do Boga, a on ich wysłuchał, bo pokładali w nim ufność.

Tak mówi Sennacheryb, król Asyrii: W czym pokładacie swoją ufność, że pozostajecie w oblężonej Jerozolimie?

Ale zawiedli się w oczekiwaniu, przyszli tam i zawstydzili się.

Będziesz ufał, mając nadzieję; będziesz kopać dokoła i odpoczniesz bezpiecznie.

Czy zaufasz mu, ponieważ jego siła jest wielka? Czy powierzysz mu swoją pracę?

Oto wypija rzekę i nie spieszy się, będąc pewny, że może wchłonąć Jordan do swojej paszczy.

Składajcie ofiary sprawiedliwości i ufajcie Panu.

I będą ufać tobie ci, którzy znają twoje imię, bo nie opuszczasz, Panie, tych, którzy cię szukają.

Lecz ja zaufałem twemu miłosierdziu; moje serce rozraduje się twoim zbawieniem.

Król bowiem w Panu pokłada nadzieję i nie zachwieje się dzięki miłosierdziu Najwyższego.

Tobie ufali nasi ojcowie, ufali i wyzwoliłeś ich.

Do ciebie wołali i zostali wybawieni, tobie ufali i się nie zawiedli.

Ale to ty mnie wydobyłeś z łona, napełniłeś mnie ufnością jeszcze u piersi mojej matki.

Mój Boże, tobie ufam, niech nie doznam wstydu; niech moi wrogowie nie tryumfują nade mną.

Osądź mnie, Panie, bo postępuję uczciwie, zaufałem Panu i nie zachwieję się.

Choćby wojsko rozbiło naprzeciw mnie obóz, moje serce się nie ulęknie; choćby wojna wybuchła przeciw mnie, nawet wtedy będę ufał.

Pan jest moją siłą i tarczą, moje serce jemu zaufało i doznałem pomocy; dlatego moje serce się rozweseliło i moją pieśnią będę go chwalić.

Nienawidzę tych, którzy zważają na próżne marności, bo ja w Panu pokładam nadzieję.

Ale ja zaufałem tobie, Panie; powiedziałem: Ty jesteś moim Bogiem.

Wiele cierpień spada na niegodziwego, lecz ufającego Panu otoczy miłosierdzie.

W nim bowiem rozraduje się nasze serce, bo ufamy jego świętemu imieniu.

Ufaj Panu i czyń dobrze; będziesz mieszkał na ziemi i na pewno będziesz nakarmiony.

Powierz Panu swoją drogę i zaufaj mu, a on wszystko wykona;

I włożył w moje usta nową pieśń, chwałę dla naszego Boga. Wielu to zobaczy i ulęknie się, i zaufa Panu.

Nawet mój przyjaciel, któremu ufałem, który jadł mój chleb, podniósł przeciwko mnie piętę.

Nie zaufam bowiem mojemu łukowi i nie wybawi mnie mój miecz;

Ci, którzy ufają swym bogactwom i chlubią się swym wielkim dostatkiem;

Oto człowiek, który nie uczynił Boga swoją siłą, ale ufał swym wielkim bogactwom i umacniał się w swojej nieprawości.

Ja zaś jestem jak zielone drzewo oliwne w domu Bożym, zaufałem miłosierdziu Boga na wieki wieków.

Ale ty, Boże, wtrącisz ich w dół zatracenia; ludzie krwawi i podstępni nie dożyją połowy swoich dni; ja zaś zaufam tobie.

Ilekroć strach mnie ogarnia, ufam tobie.

W Bogu będę wysławiać jego słowo; Bogu ufam i nie będę się bał tego, co człowiek może mi uczynić.

Bogu ufam, nie będę się bał tego, co mi może uczynić człowiek.

Ufajcie mu w każdym czasie, o narody, wylewajcie przed nim wasze serca; Bóg jest naszą ucieczką. Sela.

Nie pokładajcie ufności w ucisku ani nie łudźcie się grabieżą; jeśli przybędzie wam bogactw, nie przywiązujcie do nich serca.

Bo nie uwierzyli Bogu i nie zaufali jego zbawieniu;

Panie zastępów, błogosławiony człowiek, który ufa tobie.

Strzeż mojej duszy, bo jestem pobożny; mój Boże, wybaw twego sługę, który ufa tobie.

Będę mówił o Panu: Moja ucieczka i twierdza, mój Bóg, jemu będę ufał.

Nie będzie się bał złej nowiny, jego serce jest stateczne, ufa Panu.

Niech będą do nich podobni ci, którzy je robią, i wszyscy, którzy im ufają.

Izraelu, ufaj Panu; on jest ich pomocą i tarczą.

Domu Aarona, ufaj Panu; on jest ich pomocą i tarczą.

Wy, którzy się boicie Pana, ufajcie Panu; on jest ich pomocą i tarczą.

Lepiej ufać Panu, niż polegać na człowieku.

Lepiej ufać Panu, niż polegać na władcach.