Studiuj werset

Ewangelia Mateusza 5,42

„Temu, kto cię prosi, daj, a od tego, kto chce od ciebie pożyczyć, nie odwracaj się."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Temu, co cię prosi, daj, a od tego, co chce u ciebie pożyczyć, nie odwracaj się."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (14)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Temu, który cię prosi daj; a od tego, który chce od ciebie pożyczyć nie odwracaj się.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: A który cię prosi, daj mu, a od tego, który chce u ciebie pożyczyć, nie odwracaj się.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Temu ktory cię prosi, day, ani odmawiay temu ktory chce v ciebie pożyczyć.
SŻ · Słowo Życia — Nowy Testament (Biblica, otwarty dostęp), 2016: Daj temu, kto cię prosi, i nie odwracaj się od tego, kto chce od ciebie coś pożyczyć.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Temu, kto ciebie prosi, dawaj, a od tego, kto chce od ciebie pożyczyć, nie odwracaj się.
BKJ · Biblia Króla Jakuba (Nowy Testament), 2025: Daj temu, kto cię prosi, a od tego, kto chce od ciebie pożyczyć, nie odwracaj się.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: Give to him that asketh thee, and from him that would borrow of thee turn not thou away.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: Give to the one who asks you, and do not turn away from the one who wants to borrow from you.
WEB · World English Bible, 2020: Give to him who asks you, and don’t turn away him who desires to borrow from you.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Qui petit a te, da ei: et volenti mutuari a te, ne avertaris.

Języki oryginału

TR · Textus Receptus, 1550/1894: Τῷ αἰτοῦντί σε δίδου· καὶ τὸν θέλοντα ἀπὸ σοῦ δανείσασθαι μὴ ἀποστραφῇς.
BYZ · Tekst bizantyjski (Robinson-Pierpont), 2005: τῷ αἰτοῦντί σε δίδου καὶ τὸν θέλοντα ἀπὸ σοῦ δανείσασθαι μὴ ἀποστραφῇς.
TISCH · Tischendorf, wyd. 8, 1869–1872: τῷ αἰτοῦντί σε δός, καὶ τὸν θέλοντα ἀπὸ σοῦ δανίσασθαι μὴ ἀποστραφῇς.
SBLGNT · SBL Greek New Testament, 2010: τῷ αἰτοῦντί σε δός, καὶ τὸν θέλοντα ἀπὸ σοῦ δανίσασθαι μὴ ἀποστραφῇς.

Porównaj cały rozdział Mt 5 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (20)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Prz 19,17 →
„Kto lituje się nad ubogim, pożycza Panu, a on mu odpłaci za jego dobrodziejstwo.”
Hbr 13,16 →
„Nie zapominajcie też o dobroczynności i udzieleniu dóbr, takie bowiem ofiary podobają się Bogu.”
Łk 6,30–36 →
„Każdemu, kto cię prosi, daj, a od tego, kto bierze, co twoje, nie upominaj się o zwrot. Jak chcecie, aby ludzie wam czynili, tak i wy im czyńcie. Jeśli bowiem miłujecie tych, którzy was miłują, na jaką wdzięczność zasługujecie? Przecież i grzesznicy miłują tych, którzy ich miłują.…”
Ps 112,5–9 →
„Dobry człowiek lituje się i pożycza, i prowadzi swoje sprawy rozważnie. Na pewno nigdy się nie zachwieje, sprawiedliwy na wieki pozostanie w pamięci. Nie będzie się bał złej nowiny, jego serce jest stateczne, ufa Panu.…”
1Tm 6,17–19 →
„Bogaczom tego świata nakazuj, aby się nie wynosili i nie pokładali nadziei w niepewnym bogactwie, lecz w Bogu żywym, który nam wszystkiego obficie udziela, abyśmy z tego korzystali.…”
Ps 37,21 →
„Niegodziwy pożycza i nie zwraca, a sprawiedliwy lituje się i rozdaje.”
1J 3,16–18 →
„Po tym poznaliśmy miłość Boga, że on oddał za nas swoje życie. My również powinniśmy oddawać życie za braci. A kto miałby majętność tego świata i widziałby swego brata w potrzebie, a zamknąłby przed nim swoje serce, jakże może mieszkać w nim miłość Boga?…”
Pwt 15,7–14 →
„Jeśli będzie u ciebie jakiś ubogi spośród twoich braci w którymkolwiek z twoich miast w ziemi, którą ci daje Pan, twój Bóg, nie zatwardzaj swego serca ani nie zamykaj swej ręki przed swoim ubogim bratem; Ale hojnie otworzysz mu swoją rękę i chętnie pożyczysz mu tyle, ile będzie potrzebował, czego…”

Pokaż pozostałe odsyłacze (12)

Rz 12,20 →
„Jeśli więc twój nieprzyjaciel jest głodny, nakarm go, jeśli jest spragniony, napój go. Tak bowiem robiąc, rozżarzone węgle zgarniesz na jego głowę.”
2Kor 9,6–15 →
„Lecz mówię: Kto skąpo sieje, skąpo też żąć będzie, a kto sieje obficie, obficie też żąć będzie. Każdy jak postanowił w swym sercu, tak niech zrobi, nie z żalem ani z przymusu, gdyż radosnego dawcę Bóg miłuje.…”
Ps 37,25–26 →
„Byłem młody i jestem już stary, lecz nie widziałem sprawiedliwego, który by był opuszczony, ani żeby jego potomstwo żebrało o chleb. Każdego dnia lituje się i pożycza, a jego potomstwo jest błogosławione.”
Prz 3,27–28 →
„Nie wzbraniaj się dobrze czynić potrzebującemu, gdy stać cię na to, aby dobrze czynić. Nie mów bliźniemu: Idź i przyjdź znowu, dam ci jutro, gdy masz to u siebie.”
Mt 25,35–40 →
„Byłem bowiem głodny, a daliście mi jeść, byłem spragniony, a daliście mi pić, byłem obcym, a przyjęliście mnie; Byłem nagi, a ubraliście mnie, byłem chory, a odwiedziliście mnie, byłem w więzieniu, a przyszliście do mnie.…”
Jk 2,15–16 →
„Gdyby brat albo siostra nie mieli się w co ubrać i brakowałoby im codziennego pożywienia; A ktoś z was powiedziałby im: Idźcie w pokoju, ogrzejcie się i najedzcie, a nie dalibyście im tego, czego potrzebuje ciało, jaki z tego pożytek?”
Koh 11,6 →
„Rano siej swoje ziarno, a wieczorem nie pozwól spocząć swojej ręce, gdyż nie wiesz, co się uda, czy to, czy tamto, czy też oboje będą równie dobre.”
Dn 4,27 →
„Dlatego, królu, niech ci się spodoba moja rada i przerwij swoje grzechy sprawiedliwością, a swoje nieprawości miłosierdziem nad biednymi; może przedłuży się twój pokój.”
Hi 31,16–20 →
„Jeśli odmówiłem prośbie ubogich i jeśli zasmuciłem oczy wdowy; Jeśli sam jadłem swoją kromkę i nie jadła z niej sierota; (Od swojej młodości bowiem wychowywałem ją jak ojciec, a od łona swojej matki prowadziłem wdowę);…”
Prz 11,24–25 →
„Jeden hojnie rozdaje, a jednak mu przybywa, drugi nad miarę skąpi, a ubożeje. Człowiek szczodry będzie bogatszy, a kto innych syci, sam też będzie nasycony.”
Iz 58,6–12 →
„Czy nie to jest tym postem, który wybrałem: rozerwać więzy niegodziwości, rozwiązać ciężkie brzemiona, puścić wolno uciśnionych i połamać wszelkie jarzmo; Dzielić swój chleb z głodnym i ubogich wygnańców wprowadzić do swego domu, a widząc nagiego, przyodziać go i nie ukrywać się przed nikim, kto…”
Łk 14,12–14 →
„Powiedział też do tego, który go zaprosił: Gdy wydajesz obiad albo kolację, nie zapraszaj swoich przyjaciół ani braci, ani krewnych, ani bogatych sąsiadów, żeby cię czasem i oni w zamian nie zaprosili, i miałbyś odpłatę. Lecz gdy wydajesz ucztę, zaproś ubogich, ułomnych, chromych i ślepych.…”