Ewangelia Łukasza 6,45

„Wasza mowa niech zawsze będzie miła, zaprawiona solą, abyście wiedzieli, jak należy każdemu odpowiedzieć.”

„Takie zaś jest przymierze, które zawrę z domem Izraela po tych dniach, mówi Pan: Dam moje prawa w ich umysły i wypiszę je na ich sercach. I będę im Bogiem, a oni będą mi ludem.”

„Grobem otwartym jest ich gardło, zdradzają swymi językami, jad żmij pod ich wargami. Ich usta pełne są przeklinania i goryczy;”

„Język sprawiedliwego jest wybornym srebrem, a serce niegodziwych jest mało warte. Wargi sprawiedliwego żywią wielu, a głupi umierają przez brak rozumu.”

„Znajdzie się taki, którego słowa są jak miecz przeszywający, lecz język mądrych jest lekarstwem.”

„Tak też język jest małym organem, lecz bardzo się przechwala. Jakże wielki las zapala mały ogień! Język też jest ogniem i światem nieprawości. Język jest tak ułożony wśród naszych członków, że kala całe ciało i zapala bieg życia, i jest zapalony przez ogień piekielny.…”

„Wszyscy mówią kłamliwie do bliźniego, mówią schlebiającymi wargami i z obłudnym sercem. Niech Pan wytępi wszystkie wargi schlebiające i język mówiący przechwałki. Oni mówią: Swoim językiem zwyciężymy, nasze wargi należą do nas, któż jest naszym panem?”

„Jeśli któryś przychodzi mnie odwiedzić, mówi obłudnie; w swoim sercu gromadzi nieprawość, a gdy wychodzi, rozpowiada. Wszyscy, którzy mnie nienawidzą, szepczą wspólnie przeciwko mnie, przeciwko mnie obmyślają zło;”

„Pragnę czynić twoją wolę, mój Boże, a twoje prawo jest w moim wnętrzu. Głosiłem twoją sprawiedliwość w wielkim zgromadzeniu; oto nie powściągałem moich ust; ty wiesz o tym, Panie.…”

„Mówiąc: Dajcie i mnie tę moc, aby ten, na kogo nałożę ręce, otrzymał Ducha Świętego. I powiedział mu Piotr: Niech zginą z tobą twoje pieniądze, bo sądziłeś, że dar Boży można nabyć za pieniądze. Nie masz w tej sprawie części ani udziału, bo twoje serce nie jest prawe przed Bogiem.…”

„Którzy naostrzyli swój język jak miecz, nałożyli swoje strzały, słowa jadowite; Aby strzelać z ukrycia w niewinnego; strzelają znienacka i nikogo się nie boją. Utwierdzają się w złym zamiarze, zmawiają się, jak ukryć pułapki, i mówią: Któż je zobaczy?…”

„Obym miał na pustyni schronisko dla podróżnych, abym mógł opuścić swój lud i oddalić się od nich! Wszyscy bowiem są cudzołożnikami, zgrają zdrajców; I jak łuk napinają swój język do kłamstwa. Nie wzmocnili się prawdą na ziemi, bo od zła do zła przechodzą, a mnie nie znają, mówi Pan.…”